Friday, August 16, 2013

மழை பெய்யும் தருணங்களில்.. -டான் அசோக்




மழை மனிதர்களுக்காகப் பெய்வதில்லை. மழை மண்ணுக்காகப் பெய்கிறது. யாருக்கோ யாரோ சுமந்து வரும் பூ மாலையை தனக்கானதாய் எண்ணி மகிழும் ஒருவனைப் போல மனிதர்கள் மழை வரும் போதெல்லாம் வானத்தைப் பார்த்து குதூகலிக்கிறார்கள். மழையோ இடையில் எது தடுத்தாலும் விழுந்து, வழுக்கி, சறுக்கி சேரவேண்டிய மண்ணில் எப்படியும் சேர்ந்து விடுகிறது. மண்ணிற்கும் மழைக்கும் பூமியின் முதல் நாளில் இருந்தே காதல் இருந்திருக்கிறது. சூரியனில் இருந்து பிய்ந்து வந்த நெருப்பு வட்டமாய் தகித்துக்கொண்டிருந்த பூமியை, தந்தையின் அரவணைப்பில் இருக்கும் காதலியை தீராத காதலால் திருடும் காதலனைப் போல, விடாமல் நீர் பொழிந்து திருடிக்கொண்டது மழை. மழை, பூமியை பருவமெய்த வைத்திருக்காவிடில் பூமி மனிதர்களைப் பெற்றிருக்காது.

பேச, எழுதப் பழகும் முன் மனிதன் முதன்முதலில் ஓவியம் வரையத் துவங்கியது அடைமழை பெய்த ஒரு அழகிய மாலைவேளையில் தான். கற்களைக் கூராக்கி, மிருகங்களின் கழுத்தைப் பதம் பார்த்துப் பச்சையாய் தின்ற மனிதனுக்குள் ஓவியனை உருவாக்கும் ஆற்றல் மழையைத் தவிர வேறெதற்கும் இருந்திருக்கும் என்பதை நம்புவதற்கில்லை. காதலிகளுக்கு இருந்திருக்கலாம். ஆனால் காதலியை மட்டுமல்ல காதலையே அடையாளம் காட்டும் பொருளாய் மழைதானே இதுவரைக்கும் இருக்கிறது. காதலுக்கும் மழைக்கும் ஒரு தொடர்புண்டு. மழையில் சொல்லப்பட்ட காதல்கள் நிராகரிக்கப்பட்டதாய் எந்த இலக்கியமும் இதுவரை சொன்னதில்லை, நாமும் கேள்விப்பட்டதில்லை.  மழையில் நனைந்த காதலர்கள் காதலுக்கும் காமத்திற்கும் மிக அருகிலும், முடியாதென்ற வார்த்தைக்கு மிக தொலைவிலும் நிற்கிறார்கள். முத்தமே கொடுக்காத காதலிகள் கூட மழை பெய்யும் சமயங்களில் முத்தத்தை மொத்தமாய் குத்தகை எடுத்துவிடுகிறார்கள்.  பிடிக்காத முகங்கள் கூட மழையில் நனையும்போது பிடிக்கிற முகங்களாய் மாறிவிடுகின்றன. முடியைக் கீழே இழுத்து, பாதி நெற்றி வரை பரவச் செய்து எந்த முகத்தையும் அழகாய் காட்டும் அழகுக்கலை மழைக்கு மட்டுமே கைவந்தது.  காதல் நிறைந்த முத்தங்களில் பரிமாறப்படும் எச்சிலைப் போல குடையின் விளிம்பில் பட்டு முகத்தில் தெறிக்கும் மழைத்துளிகளுக்கு தனி ருசியுண்டு. குடைக்குள் காதலியையும், வெளியே மழையையும் ஒருசேரக் கொண்டவன் சொர்கத்தின் சுகத்தை சுமார் என்பான். காதலிகள் தரும் முத்தங்களைப் போன்றது மழை. அதுவாய் நினைத்தால்தான் பெய்யும். சில மழைகள் பெய்தடித்து திணறடிப்பதுமுண்டு. சில இன்னும் பெய்யாதா என ஏங்க வைப்பதும் உண்டு. லேசாகப் பெய்து மண்வாசனை எங்கும் பரவிய பின் பூமிக்கு வராமலே ஏமாற்றும் மழைகள், உதடு வரை வந்து உரசிவிட்டு முத்தம் கொடுக்காமலே ஏய்க்கும் காதலிகளை நினைவுபடுத்துகின்றன. மழையில் நனைந்த காதலியைப் பார்ப்பது வரம். மழையில் நனைந்த ஈரமான கூந்தலில் இருந்து வரும் வாசமும், நெற்றியில் இருந்து நாசி வழியே உதடுகளில் பட்டுத் தெறிக்கும் மழைத்துளியும், முகத்தில் அங்கங்கே ஒட்டியிருக்கும் நீர்த்துளிகளும் சில நொடிகளில் நெஞ்சங்களைக் கர்ப்பமாக்கி காமத்தை பிரசவித்து விடுகின்றன.  உலகின் அழகிய காமங்கள் எல்லாம் மழைப் பொழுதுகளில் உற்பத்தி ஆனவையே!        

காதலையும், காமத்தையும் மட்டுமல்ல எந்த மகிழ்ச்சியான உணர்வையும் வினையூக்கும் ஆற்றல் மழைக்குண்டு. வெயிலுக்கு எதிரியாய் சொல்லப்பட்டாலும், மழையை எதிரியாய்ப் பெறும் தகுதி வெயிலுக்கு இருப்பதாகச் சொல்லமுடியாது. மழை, ஞானத்தின் மொத்தவிலைக்கடை. மழை சோகமாய் இருக்கும் தருணங்களில் உள்ளுக்குள் இருக்கும் ஞானியை எழுப்பி விடுகிறது. மரத்தில் விழுந்து, இலையில் வடிந்து, கீழேத் துளித்துளியாய் ஒழுகும் மழையைப் பார்க்கும் ஒவ்வொருவனும் ஒருநொடியேனும் புத்தனாகிறான். புத்தர் போதிமரத்தடியில் இருந்தபோது மழை பெய்திருக்க வேண்டும். காக்கை உட்காரப் பனம்பழம் விழுந்தக் கதையாக புத்தரின் ஞானத்திற்கு போதி மரம் சொந்தம் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறது.

மணலை மட்டுமல்ல, மனதையும் கழுவும் ஆற்றல் மழைக்கு உண்டு. மழை பெய்யும் போது எல்லா மனங்களிலும் பெரும்பாலும் சமாதானமே நிலவுகிறது. ஏதோ நல்ல செயலை செய்யலாமா வேண்டாமா எனக் குழப்பத்தில் நிற்பவற்களை "உடனே செய்" என மழை தலையில் தடவிச் சொல்கிறது. மழையின் சத்தம் எதிர்மறை எண்ணங்களுக்கு ஒவ்வாததாக இருக்கிறது. எதாவதொரு மழையின் போது எப்போதாவது ஒருமுறையேனும் கோபம் வந்திருக்கிறதா என எண்ணிப்பார்த்தால் அப்படி எதுவும் எப்போதும் வந்ததாகத் தெரியவில்லை. மழையின் காரணமாக கெட்டுப்போன வேலைகளால் ஏற்படும் எரிச்சல் கூட மழையை சபிக்கக்கூடிய அளவிற்குக் கடினமானதாய் ஏற்படுவதில்லை. சாக எண்ணி கடைசி மாடிக்குப் போன எத்தனையோ பேர் மழையைப் பார்த்து மனம் மாறியிருக்கலாம். கொலைகாரர்களில் எத்தனையோ பேரின் மனங்களைக் கூட கடைசி நேரத்தில் மழை கழுவியிருக்கக்கூடும்.

வரிகளுக்கிடையே படிக்க வைக்கும் அறிவைப் போல, காட்சிகளுக்கிடையே பார்க்க வைக்கிறது மழை. சாவு வீடுகள் கூட மழை பெய்யும் தருணங்களில் வெறும் சோக வீடுகளாய்த் தெரியாமல் சாவிற்கும், மனிதர்களுக்குமான உறவை உணர்த்தும் கண்காட்சி அரங்கங்களாகத் தெரிகின்றன. மழையில் நனைந்த சாவுவீட்டில் உதிர்ந்த ரோஜாப்பூக்கள் விட்டுச் செல்லும் வாசம் நாசி வழியாக குடலுக்குள் ஊடுருவும் போது சாவு நமக்கு மிக நெருக்கத்தில் வந்து போகிறது. நமது சாவுக்கான ரோஜா இன்னமும் மலரவில்லை என்றாலும் அதுவும் இப்படித்தான் இருக்கும் என மழை உணர்த்திப் போய்விடுகிறது. சாதாரணமாக மறந்து போகக்கூடிய சராசரியான நாட்களில் மழை பெய்துவிட்டால், அந்நாட்கள் நினைவில் நீங்கா இடம் பெற்றுவிடுகின்றன. வாழ்க்கையின் மறக்க முடியாத சம்பவங்களில் பெரும்பாலானவை மழை பெய்யும் நாளிலேயே நடப்பது எதேச்சையான ஒன்றல்ல.

கவிஞர் இனத்தின் அதிகாரபூர்வ கடவுளாய் மழை இருக்கிறது. மண்ணிற்கு அடுத்து கவிதைகளுக்கே அவை மிக நெருக்கமாய் இருக்கின்றன. மழை பெய்யும் சத்தம் போதை. அது தரும் குளிர் காமத்தின் உச்சநிலை. இரண்டிலும் ஒருசேர நனைய முடிந்த கவிஞர்கள் காலத்தால் அழியாத கவிதைகளை தாளில் தடவிவைத்து விடுகிறார்கள்.

மழை ஆயிரமாயிரம் காலமாய் மண்ணைக் காதலித்தாலும் வழியில் நிற்கின்ற ஒரே காரணத்திற்காக மனிதர்களுக்கும் எவ்வளவோ வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. மின்கம்பியில் அமர்ந்தபடி நனைந்த தலையை சிலுப்பிக் காயவைக்கும் குருவிகள், உடலைச் சிலுப்பியபடியே ஓரமாய் நடக்கும் தெருநாய்கள், மழையால் உயிர் பெற கடைசியாக ஒருமுறை முயற்சித்து தோற்றுக் கிடக்கும் நனைந்த சருகுகள், திடீரென எட்டிப் பார்க்கும் காளான்கள், தலைக்குப் பிடிப்பதா புத்தகப் பைக்குப் பிடிப்பதா எனத் தெரியாமல் குடையை முன்னும் பின்னுமாய் மாற்றிமாற்றி ஆட்டி இரண்டையுமே நனைத்து நடந்து செல்லும் பள்ளிக் குழந்தைகள், தாமரை இலையில் மழை பெய்தததைப் போல நீர்த்துளிகள் நிற்கும் அழகிய முகங்களுடன் செல்லும் குமரிகள் என மழையை விட அழகாய் மழை விட்டுச் செல்லும் தடங்கள் ஏராளம். நடப்பை விட தடயங்கள் அழகானவை என்பதையும் மழையே கற்றுத்தருகிறது. மனிதர்கள் விரும்புவதைப் போல மழை தனி அடையாளங்களை விரும்புவதில்லை.  சாகக்கிடந்த எதோ ஒரு விதை எதேச்சையாகப் பெய்த எதோ ஒரு மழையில் உயிர்பிழைத்து பெரும் விருட்சமாய் வளர்ந்திருக்கலாம். எந்த விதை எந்தத் துளியில் முளைத்தது என்பது தெரியாதெனினும் ஒவ்வொரு பிரம்மாண்ட விருட்சத்தின் பின்னும் அடையாளம் தெரியாத ஒரு மழையின் துளி இருக்கிறது.

எத்தனையோ மழைகள் லட்சம் வருடங்களாய் பெய்திருக்கின்றன. மாமோத்கள் காலத்தில் பெய்தது, டினோசர்களுக்கும் பெய்தது, இன்று மனிதர்களுக்கும் பெய்கிறது. நாளை எதுவுமே இல்லையென்றாலும் மழை பெய்துகொண்டுதான் இருக்கும்.  மழையைப் பொறுத்தவரை நாம் மண்ணுடனான அதன் காதலால் ஏற்பட்ட விபத்து. நமது உலகம் அழிந்தாலும் புதிய உலகம் உருவாகும் வரை மழை பெய்யும். ஆனால் நம்மைப் போல வேறு யாராலும் மழையை மனதிற்குள் உணர முடியுமா எனத் தெரியவில்லை. ஆனால் மழை அதைப் பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாது. அதன் தேவையெல்லாம் மண்ணைச் சேரவேண்டும் மண் இருக்கும் வரை மழை பெய்யும். மழை மனிதர்களுக்காகப் பெய்யவில்லை. மண்ணுக்காகப் பெய்கிறது.

10 comments:

Carunai Ruban said...

## நம்மைப் போல வேறு யாராலும் மழையை மனதிற்குள் உணர முடியுமா எனத் தெரியவில்லை ## அருமை

Baiju said...

Excellent...

nathan said...

loveable words...

முத்தமே கொடுக்காத காதலிகள் கூட மழை பெய்யும் சமயங்களில் முத்தத்தை மொத்தமாய் குத்தகை எடுத்துவிடுகிறார்கள்.

காதலிகள் தரும் முத்தங்களைப் போன்றது மழை. அதுவாய் நினைத்தால்தான் பெய்யும். சில மழைகள் பெய்தடித்து திணறடிப்பதுமுண்டு. சில இன்னும் பெய்யாதா என ஏங்க வைப்பதும் உண்டு.

udayabaski said...

அணுஅணுவாய் ரசிப்பதென்பதை இந்த கட்டுரையை வாசித்த ஒவ்வொரு நொடியும் உணர்ந்து கொண்டேன்... வாசித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன் மீண்டும் மீண்டும்... மழை ஒரு போதை... அதை உணர்ந்து அடிமையானவர்கள் மீண்டெழுந்ததாய் சரித்திரமில்லை... எப்படி வாய்த்தது உங்களுக்கு இதை பதிவு செய்யும் செய்யும் நேர்த்தி என்பது மழைக்கே வெளிச்சம்...

இந்தக் கட்டுரையை முகநூலில் பகிர்ந்ததோடு நில்லாது, அதை யாரும் வாசிக்கத் தவறிவிடக் கூடாதென்பதற்காக துளித்துளியாய் பின்னூட்டங்களிலும் பிரித்துப் போட்டிருக்கிறேன்...

மழை எப்படி எல்லோருக்கும் பொதுவானதோ அப்படியே இந்தக் கட்டுரையும்... இதை ரசிப்பதைப் போன்றே எடுத்துப் பயன்படுத்துவதற்கும், பகிர்வதற்கும் தங்களின் அனுமதி வேண்டுவதில்லை எனக்கு... மழை எல்லோருக்குமே உரித்தான ஒன்று...

இன்னும் இன்னும் நனைக்கட்டும் மழை உங்களை...

udayabaski said...

அணுஅணுவாய் ரசிப்பதென்பதை இந்த கட்டுரையை வாசித்த ஒவ்வொரு நொடியும் உணர்ந்து கொண்டேன்... வாசித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன் மீண்டும் மீண்டும்... மழை ஒரு போதை... அதை உணர்ந்து அடிமையானவர்கள் மீண்டெழுந்ததாய் சரித்திரமில்லை... எப்படி வாய்த்தது உங்களுக்கு இதை பதிவு செய்யும் செய்யும் நேர்த்தி என்பது மழைக்கே வெளிச்சம்...

இந்தக் கட்டுரையை முகநூலில் பகிர்ந்ததோடு நில்லாது, அதை யாரும் வாசிக்கத் தவறிவிடக் கூடாதென்பதற்காக துளித்துளியாய் பின்னூட்டங்களிலும் பிரித்துப் போட்டிருக்கிறேன்...

மழை எப்படி எல்லோருக்கும் பொதுவானதோ அப்படியே இந்தக் கட்டுரையும்... இதை ரசிப்பதைப் போன்றே எடுத்துப் பயன்படுத்துவதற்கும், பகிர்வதற்கும் தங்களின் அனுமதி வேண்டுவதில்லை எனக்கு... மழை எல்லோருக்குமே உரித்தான ஒன்று...

இன்னும் இன்னும் நனைக்கட்டும் மழை உங்களை...

Vaidheeswaran said...

தமிழ் ஹிந்து வில் பார்த்தேன். கவிதை போன்று உள்ளது உங்கள் மழை பற்றிய பதிவு.
மழை பற்றிய என் இரு பதிவுகளை இங்கே காணவும்.
http://vaidheeswaran-rightclick.blogspot.in/2010/06/blog-post_30.html

http://vaidheeswaran-rightclick.blogspot.in/2012/07/blog-post_8176.html

Shanthi Phuvan said...

ellorum anupavitha visayam. algana, elliya naddai. superb.

Banu Bhuvaneswari said...

It is in the form of paragraph, but it's excellent kavithai....

வசந்தசெல்வன் said...

மழை மயக்கி தான் வைத்திருக்கிறது அனைவரையும்!
நேரமிருந்தால் கொஞ்சம் வாசிக்கவும்..

மழை பெய்த மறுநாள் காலை!

http://aalamvizhudhugal.blogspot.in/2014/09/blog-post_30.html

வசந்தசெல்வன் said...

மழை மயக்கி தான் வைத்திருக்கிறது அனைவரையும்!
நேரமிருந்தால் கொஞ்சம் வாசிக்கவும்..

மழை பெய்த மறுநாள் காலை!

http://aalamvizhudhugal.blogspot.in/2014/09/blog-post_30.html

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...