Sunday, June 2, 2013

சாரு! ஜெமோ! இனிமே உசாராத்தான் இருக்கனும்!

ஒரு காலத்தில் அஜீத்தும், விஜய்யும் இப்படி மாற்றி மாற்றி பேட்டி கொடுத்து ஃபார்ம் ஆனார்கள். "நான் யார் தெரியுமா? நான் ஏன் சூப்பர் ஸ்டார் ஆக கூடாது? அவனுக்கு இருக்குறது எனக்கு என்ன இல்ல?" என்றெல்லாம். இப்போது எழுத்தாளர்கள் எனப்படும் நிறைய எழுதுபவர்களின் காலம் போலும்.

அண்ணாவின் மாணாக்கர் ஒருவர் பற்றி ஜெமோ எழுதிய அனுபவப் புனைவுக்கு பதிலடடியாக, அவரே வெட்கி தலைகுனியும் அளவிற்கு ஒரு பதில் கட்டுரையை போட்டு தாக்கியிருக்கிறது சாரு என்ற பெரிய தலை.

அதையெல்லாம் விட ஜெமோவுக்கு சாரு தான் இலக்கியம், உலகம் சினிமா எல்லாவற்றுக்கும்  குருவாம். ஜெமோ அதைப் படித்துவிட்டு தூக்குக் கயிறுக்காக அலைந்திருப்பார். இந்த மாதிரியெல்லாம் எழுத சாதாரண ஆட்களால் முடியாது. அவரைப் போல் நாடி நரம்பு சதை ரத்தம் இதிலெல்லாம் சிரிப்பே இல்லாத சீரியஸ்னெஸ் ஊறிப்போன ஒரு காமடியனால் தான் முடியும். எந்திரனுக்கு டிக்கெட் கிடைக்கல என ஊரைக் கூட்டி அழுவது, மிஸ்கின் கேவலப்படுத்திட்டானே என ஒரு மாதம் அழுது தீர்ப்பது என அண்ணனின் உலக சினிமா அனுபவம் உலக பிரசித்தம்தானே! இலக்கியம் கேட்கவே வேண்டாம்.

சரி அதெல்லாம் நமக்கு எதுக்கு? நாம் எதோ இலக்கியம், ஒலகசினிமா, பின்நவீனத்துவமுன்னியம், முன்நவீனத்துவபின்னியம் என்னால் தெரியாத முட்டாப்பசங்க தானே. ஆனால் நம்மைப் போன்ற இலக்கியம் தெரியாத முட்டாப்பசங்களுக்கு எல்லாம் கூட 'அண்ணா' என்ற ஒரு ஆளைப் பற்றி தெரியும். ஏனென்றால் நம்மைப் பார்த்து "நம்மல்லாம் முட்டாப்பசங்கடா" என அடித்துச் சொன்னவர்களின் முதல் தலைமுறையில் அண்ணாவும் ஒருவரல்லவா. அட.. இந்தக் காலத்தை விடுங்கள், இப்போதுதான் உலக முட்டாள்கலெல்லாம் உள்ளூர் முட்டாள்களைப் பார்த்து "போடா மொன்னை" எனத் திட்டுகிறார்களே!

ஜெமோவின் 'இலக்கிய குரு'வான சாரு ஜெமோவைப் பார்த்து இப்படி கேட்கிறார். அண்ணாவின் மாணாக்கன் மொன்னையாக இல்லாமல் பின் எப்படி இருப்பான் என்று. இதில் சிரிக்கக் கூடிய விசயங்கள் ரெண்டு உண்டு. ஜெமோவின் புனைவில் ஒரு கதாப்பாத்திரத்தை கையில் எடுத்துக் கொண்டு சீரியசாக தன் அறிவுஜீவித்தனத்தை சாரு காட்டுவது. மற்றொன்று அண்ணாவைப் பற்றி சாரு பேசுவது!

அட இதற்கெல்லாம் நாம் "டாய்.. அண்ணா யாருனு தெரியுமா? டாய்" எனக் கிளம்பினால் சாருவை விட பெரிய காமடியன்களாய் வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்பட்டுவிட வாய்ப்பிருப்பதால் ஒரே வரியில் சுருக்கமாகச் சொல்லவேண்டுமானால், "ரேப் ட்ரக் (rape drug) போல எழுத்தை உபயோகித்து பெண் பிடிக்க அலைபவனுக்கெல்லாம் ஊர் இன்பத்தை கருத்தில் கொண்டு எழுதி, பேசி செத்தவர்களைப் பற்றி என்ன தெரியும்!! அட சாமி! தெரியவே வேண்டாம்."

மற்றொரு கொடூர காமடி ஒன்றை இங்கு பதிவு செய்தே ஆகவேண்டும்.  எழுத்தாளர்களை மதிங்கடா. கெஞ்சிக் கேக்குறேன்டா என்றார் ஜெமோ!! ஆனால் நம்ம பெரிய தலையோ ஒருபடி மேலே போய் "நாங்க சிறுவர்கள் கூட செக்ஸ் வச்சுக்குவோம்டா. நாங்க கொலை கூட பண்ணுவோம்டா. எங்களை அரசு காப்பத்தனும்டா. ஏன்னா நாங்க எழுத்தாளர்கள்டா" என கூவியிருக்கிறது..

எதோ ஒரு ததிஸ்கோ பெகிஸ்கோ புகிஸோ போன்ற பெயரில் ஒரு அமெரிக்க எழுத்தாளன் ஓரின சேர்க்கையாளராம். அந்த காலத்தில் அமெரிக்காவின் சிறுவர்களைப் புணர்வது தடை செய்யப்பட்டிருந்ததால் (இந்தக் காலத்தில் மட்டும் என்ன "வா வந்து பண்ணு" என சிறுவர்களைக் காட்டிக்கொண்டா திரிகிறது அமெரிக்கா? கைய வச்சா ஒட்ட நறுக்கிறுவான்.") அவர் 'அதுக்காக' அடிக்கடி மொரக்கோ செல்வாராம். அப்படி போய் சிறுவர்களுடன் குஜாலாகா இருக்கும் அந்த எழுத்தாளர் தன் மனைவியைக் கொன்றுவிடுகிறாராம். கைது செய்த மொராக்கோ போலீசிடம் வாதாடி அமெரிக்கா அவரை மீட்டதாம். ஏன்னா அவர் எழுத்தாளராம்! அடிங்....

எழுத்தாளர்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம், அடித்துக்கொள்ளலாம். எட்டிப் பார்த்துவிட்டு "என்னமா பேசுறாங்கப்பா.. ஒன்னும் புரியலையேப்பா.. அட எழுத்தாளர்கள்னா அப்படித்தானே.. உனக்குத் தெரியாதாடாப்பா" என்று மக்கள் மூடிக்கொண்டு வரும் எழுத்தாளர்களுக்கான பொற்காலம் இல்லை அல்லவா இது. என்ன எழுதினாலும் மக்கள் 'கமண்ட்' போட்டு விடுகிறார்கள். அதனால்தான் முகநூல் என்பது பைத்தியக்காரர்களின் கூடாரம் என ஜெமோவும், "மொராக்கோலேலாம் நாங்க கற்பழிச்சா கூட அரசு காண்டம் வாங்கி கொடுப்பாங்க தெரியுமா?" என சாருவும் ஒப்பாரி வைக்கிறார்கள். அட என்னப்பா செய்யிறது!! இன்னும் நாள் ஆக ஆக ஒப்பாரிச் சத்தம் அதிகமாதான் கேக்கும். அறிவுஜீவித்தனம்ன்ற பேருல லூசுத்தனமா உளறும் போது வருகிறவன் போகிறவனெல்லாம் டைப்பித்து காறித்துப்பத்தான் செய்வான். கஸ்ட காலம்தான்! என்ன செய்வது!! அடுத்தவனை முட்டாளாகக் கருதாத முட்டாப்பய எல்லாம் இப்ப எழுதித் தொலைக்கிறானே!! அறிவாளி மொன்னைகள் கவனமாத்தான் இருக்கனும்.

No comments:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...