Thursday, August 2, 2012

இப்பலாம் யாரு சார் சாதி பாக்கல?

“கீழ்சாதினா இப்படிதான் வாழனும்னு நம்ம சாஸ்திரங்களே சொல்லிருக்கு. அப்பதான் நான் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன் என்னை ஏன் எல்லாரும் ஒதுக்குறாங்கன்னு” என்று, தான் ஒரு தலித் என்பதால் சிறுவயதில் இருந்து சந்தித்த கொடுமைகளுக்கான காரணத்தைத் தேடி அலைந்து கண்டுகொண்ட ஒரு வட-இந்திய பெண் ‘சத்யமேவஜெயதே’ நிகழ்ச்சியில் சொல்கிறார்.
அமீர்கான் தொகுத்து வழங்கிய இந்த நிகழ்ச்சி இந்தியாவெங்கும் விரவிக்கிடக்கும் பார்ப்பனியத்தின் மீதும் அதன் மீது கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கிற ஆதிக்கசாதி வெறியின் மீதும் அமிலம் வீசுகிறது!
தன் சமூகத்தின் மீது பார்ப்பனர்கள் கட்டவிழ்த்த அனைத்து ஏதேச்சிகாரங்களையும் தாண்டி, போராடி, படித்து, பிஎச்டி முடித்து டெல்லி பல்கலைக்கழகத்தில் இன்று பேராசிரியையாய் இருக்கும் அந்த பெண் இன்னமும் தான் சந்தித்து வரும் அடக்குமுறைகளை கூறும் போது அதை கேட்கும், திராவிட இயக்கங்களால் சாதியை பெருமளவு பின்னுக்குத்தள்ளியிருக்கும் நம் மாநில இளைஞர்களுக்கு ஆச்சரியமாகத்தான் இருக்கும்!


அவர் அமர்ந்த பெஞ்சை கழுவிவிட்டு பின் அமர்ந்த சக மாணவர்களை பார்த்த அந்த பெண், தான் பேராசிரியையாய் ஆன பிறகும் தன் தாயின் கையில் துடைப்பத்தைக் கொடுத்து அவர் வீட்டை சுத்தப்படுத்த சொன்ன வீட்டு உரிமயாளரையும் பார்த்திருக்கிறார். ஆக, தலித் என்ற முத்திரை அவர் சாகும் வரையில் அவருடனே தொடரும் எனவும் வேதனையுடன் குறிப்பிடுகிறார். முழுக்க முழுக்க வட இந்திய சாதிய சூழ்நிலைகளை மையமாக வைத்து தயாரிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நிகழ்ச்சியை தமிழகத்தின் சூழலோடு ஒப்பிட்டு, திராவிட இயக்கங்களின் சாதி ஒழிப்பு பங்களிப்பை அலசுவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.


1960களில் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியாக இருந்த தாழ்த்தப்பட்ட சாதியில் பிறந்த பல்வந்த்சிங் ஐ.ஏ.எஸ் சொல்கிறார், அவருக்கு கீழ் பணிபுரிந்த ஒரு பார்ப்பனர் இவர் குடித்த க்ளாசை எடுக்க மாட்டாராம்! மேலும் தனக்கு வரவேண்டிய பதவியுயர்வு பலவற்றை பார்ப்பன மேலதிகாரிகள் தடுத்ததையும், இறுதியில் வெறுத்துப்போய் தன் ஐ.ஏ.எஸ் வேலையையே உதறிவிட்டதாகவும் சொல்கிறார்.


பின் பலதரப்பட்ட மக்களிடம் தற்கால சாதிய நடைமுறை பற்றி நிகழ்ச்சியில் கருத்து கேட்கப்பட்டது. அதற்கு சொல்லிவைத்தாற்போல மேல்தட்டு மக்களின் ‘ஃபேஷன் ஸ்டேட்மென்ட்’டான “இப்போதெல்லாம் யார் சார் சாதி பாக்குறா?” என்ற பதிலே ஒட்டுமொத்த பதிலாக வருகிறது. இதற்கு பின்பாக இந்தியாவெங்கும் 2012யிலும் விரவிக்கிடக்கும் தீண்டாமையையும், சாதியத்தையும் ஆராய்ச்சியாளர் இயக்குனர் ஸ்டாலின் மூலம் முகத்தில் அறைந்தாற்போல் காண்பிக்கிறது நிகழ்ச்சி.


காசியில் அர்ச்சகராக இருக்கும் ஒரு பார்ப்பனரிடம் இது குறித்து கேட்கப்படும் கேள்விக்கு அவர் சொல்கிறார், “நான் ஆச்சாரமான ப்ராமணன். கடவுளின் தலையில் இருந்து வந்தவன். நாளைக்கு நம் கால் நம்மிடம் வந்து நான் தான் உன் உடம்பை தாங்குகிறேன் அதனால் நான் உயர்ந்தவர் எனச் சொன்னால் நீங்கள் கேட்பீர்களா? அனைவரும் சமம் என சொல்லும் நம் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை நாங்கள் பாவச்செயலாக பார்க்கிறோம்” என்கிறார்.
இந்த இடத்தில்தான் தமிழகத்தில் திராவிட இயக்கங்களின் கடும் முயற்சியால் “அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம்” என்ற சட்டத்தை எதிர்த்து வழக்கு போட்டிருக்கும் நம் ஊர் தீட்சிதர்கள் என் நினைவுக்கு வந்தார்கள். இப்படியாகப்பட்ட ஒரு வழக்கு போடப்படும் சூழ்நிலையில், அதை உடனே நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்யாத சூழ்நிலையில், சிதம்பரம் கோவிலில் தேவாரம் பாடிய முதியவரை தடித்தீட்சிதர்கள் அடிக்கும் சூழ்நிலையில்தான் நம்மூரில் “இப்பலாம் யாரு சாதி பாக்குறா?” என்ற பொருந்தா-கோஷமும் கேட்கிறது.


இயக்குனர் ஸ்டாலின் சாதியம் பற்றிய தன் பலவருட ஆராய்ச்சியை பகிர்ந்து கொள்ளும்போது இஸ்லாம் மதத்தில், கிறித்தவ மதத்தில் இருக்கும் சாதியத்தைப் பற்றியும் கூறுகிறார். இஸ்லாத்தில் சாதி இல்லை, ஆனால் இஸ்லாமியர்களிடம் இருக்கிறது என்றும், இஸ்லாம் மதம் எந்த வகையிலும் சாதியத்தை ஆதரிக்காததால், அல்லாவுக்கு பயந்து மசூதிக்குள் தலித் இஸ்லாமியர்களை அனுமதித்துவிட்டு வெளியில் அவர்களை மதிப்பதில்லை எனவும் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட இஸ்லாமியர் சொல்கிறார்.
அதேபோல் புலையர்கள் என அழைக்கப்படும் தாழ்த்தப்பட்ட கிறுத்தவ சமூகத்தை சேர்ந்த ஒரு பெண், “எங்கள சர்ச்சுக்குள்ள விட மாட்டாங்க. ஏன்னா எங்க ரத்தம் சிவப்பு அவங்க ரத்தம் நீலம்” என நக்கலாக செவிட்டில் அறைந்ததைப் போல சொல்கிறார். இவர்கள் மதம் மாறினாலும் தலித் முத்திரை என்பது இவர்களை விட்டு அகல மறுக்கிறது என்பதே உண்மை.
இந்த 2012யிலும் வட இந்திய பள்ளிகளில் சத்துணவு நேரத்தில் தலித்துகளை தனியே உட்கார வைக்கிறார்கள். அதனால் பல தலித் மாணவர்கள் சுயமரியாதைக்காக சாப்பிடாமலே கூட இருக்கிறார்கள். பள்ளியில் படிக்கும் தலித்துகளுக்கு கழிவறை கழுவும் வேலை, பள்ளி மைதானம் சுத்தப்படுத்தும் வேலை அந்தந்த பள்ளி ஆசிரியர்களாலேயே கொடுக்கப்படுகிறது. ‘பட்டேல்’ போன்ற உயர்சாதிகளைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு இதுபோன்ற வேலையைக் கொடுக்கமாட்டார்கள். “நாங்க எங்க புள்ளைங்க எந்த தொழில செய்யகூடாதுனு பள்ளிகூடத்துக்கு அனுப்புனோமோ அங்கேயும் அதையே பண்ண சொல்றாங்க” என அழுதபடியே தெரிவிக்கிறார் ஒரு தலித் தாய்.
நம் குழந்தைகளுக்கு நம்மூர் பள்ளிகளில் இது நடந்தால் நாம் கொதிப்போமா இல்லையா? வடநாட்டில் பெயர்களோடு தலைமுறை தலைமுறையாக ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் சாதிப்பெயர்கள் இவன் இன்ன சாதி என சுலபமாக இனங்காண வைத்துவிடுகிறது.


நிகழ்ச்சியின் இந்த குறிப்பிட்ட பகுதியைப் பார்க்கையில் தான் நாமெல்லாம் திராவிட இயக்கத்திற்கும், தந்தை பெரியாருக்கும் எவ்வளவு நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறோம் என்பதை முழுதாக உணரமுடிந்தது. நம்மூர் திருமணப் பத்திரிக்கைகளில், “பழனிச்சாமிக் கவுண்டரின் பேரனும், பாலுவின் மகனுமான வேலுவுக்கும்…..” என அச்சடிக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். பழனிச்சாமி என்ற பெயருடன் இருக்கும் ‘கவுண்டர்’, ஏன் பாலு என்ற பெயரிலும், பாலுவின் மகனான வேலுவின் பெயரிலும் இல்லை? ஏனெனில் பழனிச்சாமிக் கவுண்டர் தலைமுறைக்கும், பாலு தலைமுறைக்கும் இடையில் திராவிட இயக்கம் தன் வேலையைக் காட்டியதுதான்!
தமிழகத்தில் அவ்வளவு சுலபமாக நாம் யாரின் சாதியையும் கண்டுபிடிக்க முடியாது. “உங்கள் சாதி என்ன?” என்று தமிழகத்தில் யாரேனும் கேட்டால் நாம் எவ்வளவு கேவலமாக அவர்களைப் பார்க்கிறோம்! சாதிப் பெயரை பொது இடத்தில் சொல்லும்போது குரலை தாழ்த்திச் சொல்கிறோமா இல்லையா? அதன் காரணம் பெரியாரேயன்றி, திராவிட இயக்கமேயன்றி வேறென்ன?


இன்னும் தொடரும் மகா கொடுமை!

                             
1993லேயே மனிதர் மலத்தை மனிதரே அள்ளுவதை தடை செய்து சட்டம் இயற்றப்பட்டாலும் இன்னும் இந்திய அளவில் 13லட்சம் பேர் மலம் அள்ளும் தொழிலை செய்கிறார்கள். இதில் பெரும்பான்மை இந்திய ரயில்வே துறை ஊழியர்கள் என்பதுதான் பெருங்கொடுமை!


“நகரங்களிலுமா சாதி பார்க்கிறார்கள்?” என்ற அமீரின் கேள்விக்கு “சாதிப்பெயர் சொல்லி வரன் தேடுவதே சாதி பார்க்கும் பழக்கம் தானே!” என பொட்டில் அடித்ததுபோல் பதில் சொல்கிறார் ஆராய்ச்சியாளர் ஸ்டாலின். மேலும் சாதிகளை ஒழிக்க ஒரே வழி சாதிமறுப்புத் திருமணம் மட்டுமே என்றும் சொல்கிறார். நாங்கள் “அடக்கமான குடும்பம், கலாச்சாரமான குடும்பம், பாரம்பரியமான குடும்பம்” என்றெல்லாம் பெருமை பீற்றுபவர்கள் தங்கள் சாதிக்குள்ளேயே திருமணம் செய்வதைதான் அப்படி சொல்கிறார்கள், அந்த பழக்கம் முற்றிலும் ஒழியவேண்டும்.
சாதி இல்லை, அது இப்போது புழக்கத்தில் இல்லை என மறைத்து மறைத்து தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்ளவே எல்லாரும் ஆசைப்படுகிறார்களேயொழிய உண்மையான நிலையை ஒப்புக்கொள்ள யாரும் தயார் இல்லை. உடலில் இருக்கும் நோயை மறைத்து வைத்தால் பின் மருத்துவம் எப்படிப் பார்ப்பது?


ஒட்டுமொத்தமாக தமிழகம் தவிர்த்த இந்தியாவில் படிந்திருக்கும் சாதியப் படிமத்தை இந்த நிகழ்ச்சி மிகத்தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. இந்திய அளவில் சாதியம் என்பது ஒரு ‘கெட்ட விசயம்’ என்ற புரிதலே வட இந்தியர்களுக்கு சமீபகாலத்தில்தான் வந்திருக்கிறது. பெரியார் 1940களில் செய்த புரட்சிகளை, கலப்பு மணங்களை, கோயில் நுழைவுகளை இப்போதுதான் இவர்கள் ‘புரட்சி’ என்றே அழைக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.


தமிழகத்தில் ஒழிந்துவிட்டதா சாதி?

சரி, சாதிகளை மறுத்த திராவிட இயக்கம் வேரூன்றியிருக்கும் தமிழகத்தில் சாதியம் முற்றிலும் ஒழிந்துவிட்டதா என்றால் இல்லை என்பதே வருத்தமான உண்மையாக இருக்கிறது. இன்னமும் திண்ணியம் மலம் திணிப்பு நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும் ஒரு சமூகத்தில் தான் நாமும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் ஒப்பீட்டளவில் சாதி ஒழிப்பில் தமிழகம் ஒரு அரை நூற்றாண்டு முன்னால் நிற்கிறது என்று நாம் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும்.


                              


இது ஒருபுறம் என்றால், சாதியம் நம்மைச் சுற்றி விஷச்செடியாய் வளர்ந்து இருக்கையில் இடஒதுக்கீட்டின் மூலம் மேல்தட்டுக்கு திடீரென ‘ட்ரான்ஸ்ஃபர்’ ஆகியிருக்கும் பிற்படுத்தப்பட்ட தமிழர்கள் சிலர் இடஒதுக்கீட்டை எதிர்க்கத் துவங்கிருக்கும் அவலமும் இங்கே ஆரம்பமாகியிருக்கிறது. அதாவது, “நான் ஏறிவந்துட்டேன் அடுத்தவன் ஏறுனா என்ன ஏறலேனா எனக்கென்ன!” என்ற சுயநல எண்ணமே இதற்கு காரணம்.

அதுமட்டுமல்லாது இட ஒதுக்கீடு என்பது பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாய் உயர்பதவிகளிலும், அரசை ஆட்டுவிக்கும் இடத்திலும், கல்வியை உரிமை கொண்டாடியவர்களுக்கும் இன்று பிரச்சினையாய் இருக்கிறது. இதுவரை நமக்குக் கீழே குப்பை பொறுக்கியவர்கள் இன்று நமக்கு சமமாக உட்கார்ந்திருக்கிறார்களே என்ற வயித்தெரிச்சலில் புகைகிறார்கள். அதாவது இடஒதுக்கீடு என்பது அவர்களுக்கு மட்டுமே பிரச்சினை, ஆனால் வெகு சாமர்த்தியமாக ஒட்டுமொத்த நாட்டின் வளர்ச்சிக்கே பிரச்சினை என்பதைப் போல பொய் பரப்பி பிற்படுத்தப்பட்டவர்களையே இடஒதுக்கீட்டுக்கு எதிராக பேசவைக்கிறார்கள்.


பல ஆயிரம் வருடங்களாக மக்களின் மரபணுவிலேயே ஊறிப்போன சாதியை வெறும் பேச்சால் ஒழித்தல் என்பது சாத்தியமில்லாதது. சாதி ஒழிப்பு என்பது இன்றளவில் ஒரு பிரச்சாரமாக, “எடுத்தா எடுத்துக்க” என்ற நிலையிலேதான் இருக்கிறது. கடுமையாக, சட்டரீதியாக சாதி ஒழிப்பு நிறைவேற்றப்படும்வரை பெரியார் தோன்றிய தமிழகத்திலேயே கூட சாதி ஒழிப்பில் தேக்கநிலை இருக்கவே செய்யும்.


மேலும் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் தமிழகத்தில் சாதி சங்கங்களின் எண்ணிக்கை கூடியிருக்கிறது. சாதி மறுப்பு திருமணங்களை எதிர்த்து வெளிப்படையாகவே சாதி வெறியர்கள் பேட்டி தர ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இதுமட்டுமல்லாது பல ஆண்டுகளாக இல்லாது இருந்த சாதிப்பெயர் சூட்டல் மெல்ல தலைதூக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது.
ஜனனி ஐயர், நரேஷ் ஐயர் என திரைக்கலைஞர்கள் சாதிப் பெயரை சூட்டிக்கொண்டு தமிழகத்தில் சுதந்திரமாக அலைகிறார்கள். புதிதாய் தமிழ் தேசியத்தை கையிலெடுத்திருக்கும் சிலர் தங்களை தமிழர் என அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதற்காக சாதிப் பெயர்களை பெயருடன் சுமக்கத் துவங்கியுள்ளனர். அண்ணா, பெரியார் படங்களைக் கூட சாதிச் சங்க போஸ்டர்களில் பயன்படுத்தும் முட்டாள்கள் நிறைந்த சமூகமாக தமிழகம் மெள்ள மாறிவருகிறது. இவற்றையெல்லாம் இப்போதே உடனே தடுத்து நிறுத்தாவிட்டால் வடமாநிலங்கள் போல மீண்டும் சாதியம் ஆலமரமாக இங்கே வளர்ந்து நிற்கக்கூடிய வாய்ப்புகள் மேலோங்கும்.
தமிழ்மேட்ரிமோனி, பாரத்மேட்ரிமோனி என இருந்த காலம் போய் இன்று தமிழ் தொலைக்காட்சிகளிலே ஐயர்கல்யாணம்.காம், நாடார்கல்யாணம்.காம் என விளம்பரம் செய்கிறார்கள். கூடியவிரையில் மனிதக்கல்யாணம்.காம் என்ற ஒரு இணையதளம் தொடங்கவேண்டும் என சீரியசாகவே தோன்றுகிறது!


காதல் திருமணங்கள் செய்வோர்க்கு சாதி மறுப்பு இயல்பாகவே அமைந்துவிட்டாலும், சாதி மறுப்பு திருமணம் செய்யவிரும்பும் காதலில் விழாதோருக்கு என பிரத்யேகமாக சாதி மறுப்புத் திருமண இணையதளங்கள் தோற்றுவிக்கப்படவேண்டும்.


எல்லாவற்றுக்கும் மேல் பட்டேல், பானர்ஜி, சாட்டர்ஜி, குப்தா, தேவர், கவுண்டர், பறையர், வன்னியர், முதலியார் என எந்த பெயர்கள் எல்லாம் சாதியைக் குறிக்கிறதோ அந்தப் பெயர்களையெல்லாம் சட்டப்படி தடை செய்தால் என்ன நட்டம் மொழிகளுக்கு வந்துவிடப் போகிறது? அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் Nigger, Negro போன்ற சொல்லாடல்களை தடை செய்துள்ளதைப் போல! சாதிச் சான்றிதழ்களிலும் சாதிப்பெயரைக் குறிக்காமல் இடஒதுக்கீட்டுக்காக வகுப்பை மட்டும் குறிப்பிட்டால் காலப்போக்கில் சாதிப்பெயர்களே காணாமல் போகக் கூட வாய்ப்புண்டு. இதெல்லாம் என் அனுமானங்கள். ஆனால் இதில் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கல்கள் நிபுணர்களுக்கே வெளிச்சம்.


மீண்டும் சொல்கிறேன், கடுமையாக, சட்டரீதியாக சாதி ஒழிப்பு என்பது நிறைவேற்றப்பட்டாலேயொழிய சாதி என்னும் நோய் தாக்கப்பட்ட சமூகமாகவே இந்திய சமூகம் இருக்கும்.


அடுத்தமுறை, ‘இப்பலாம் யாரு சாதி பாக்குறா?’ எனச் சொல்லும் முன் உங்கள் குடும்பத்தாருக்கு நீங்கள் பெண்/மாப்பிள்ளை தேடும் முறையையும், கடவுள்சிலை அருகில் பிற்படுத்தப்பட்டோர் போக முடியாத நிலையையும், அதை தடுத்து உயர்சாதியினர் தொடுத்திருக்கும் வழக்கையும், அழுதபடியே புலம்பிய டெல்லி பேராசிரியை அனுபவித்த அடக்குமுறையையும், தனியாக உணவிடப்படும் தலித்துகளையும், வீதியெங்கும் ஒட்டப்பட்டிருக்கும் சாதிச்சங்க போஸ்டர்களையும், இன்னும் உங்களைச் சுற்றி நடத்தி ஆயிரம் ஆயிரம் சாதி சார்ந்த விஷயங்களையும் நினைவுபடுத்திக்கொள்ளுங்கள்.
சாதியும், சாதிய அடக்குமுறைகள் ஒழியவில்லை. ஒழிக்கவேண்டும் என்ற பெருங்கடமை நம் முன் உயிருடன் இருக்கிறது!

நன்றி என்வழி இணையதளம்.

7 comments:

MR.MADRAS said...

really a nice one

MR.MADRAS said...

superb article

முனைவர் பரமசிவம் said...

படிப்பவர்களைச் சிந்திக்க வைத்து, சீர்திருந்தத் தூண்டும் மிகச் சிறந்த பதிவு.

பாராட்டுகள்.

srithar said...

சட்டரீதியாக சாதி ஒழிப்பு என்பது நிறைவேற்றப்பட்டாலேயொழிய சாதி என்னும் நோய் தாக்கப்பட்ட சமூகமாகவே இருக்கும்.

srithar said...

சட்டரீதியாக சாதி ஒழிப்பு என்பது நிறைவேற்றப்பட்டாலேயொழிய சாதி என்னும் நோய் தாக்கப்பட்ட சமூகமாகவே இருக்கும்.

Nalliah said...

சாதியின் மதிப்பு அவரவர் பிறப்பிலேயே தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. மாறாக ஒருவரின பண்பியல், பொருளியல், கல்விக் கூறுகளைக் கொண்டு அவர் அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் சாதியின் மதிப்பு தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. மாறாக உயர்வு தாழ்வை மட்டுமே அறிவிப்பதும் விளம்பரப்படுத்துவதும் கற்பிப்பதுதான் சாதியம். வேறு எந்தப் பண்பும் சாதிக்குக் கிடையாது.

சாதியைச் வெறும் அடையாளத்துக்காக மட்டுமே சேர்த்துக் கொள்ளப்படுகின்றது எனக் கருதிவிட முடியாது. பெயருக்குப் பின்னால் வரும் சாதி அடையாளத்திற்கானதல்ல; மாறாக அது சாதி ஆதிக்கத்தின் வெளிப்பாடு; தீண்டாமையின் மற்றொரு வடிவம். ஏன் என்றால் பிரபாகரன் என பெயர் வைத்துக்கொண்டாலும் பிரபாகரன் அம்பட்டன் என்றோ பிரபாகரன் நளவன் என்றோ அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள முடிவதில்லையே.

தனது பெயருக்குப் பின்னால் சாதிப் பெயரை சேர்த்துக் கொள்வதும் அல்லது தனது சாதிப்பட்டத்தைச் சொல்லி தன்னை அழைப்பதை விரும்புவதும் தான் உயர்ந்த சாதியைச் சார்ந்தவன் என்பதை விளம்பரப்படுத்த விரும்புகிறான் என்பதுதான் காரணம் . ஒருவன் உயர்ந்த சாதிக்காரன் என்கிற எண்ணம் தோன்றிவிட்ட பிறகு இவனுக்குக் கீழே உள்ள சாதிக்காரன் கீழ்சாதிக்காரன் ஆகிவிடுகிறான். ஏற்க மறுத்தாலும் இதுதான் உண்மை; சாதிப்பட்டத்தை விரும்புகிறவனின் மனநிலை-உளவியல் இதுதான்.

பெயருக்கு முன்னாலோ பின்னாலோ படிப்பை அடைமொழியாக இட்டுக் கொள்வதைக் கூட தன்னை பிறரிடமிருந்து தனிமை படுத்திவிடும் என்ற நோக்கிலும், தனது உலகறியாமையை பறைசாற்றி நான் ஒரு ’முட்டாள்’ என்று சொல்லாமல் அறிவித்துக் கொண்டிருக்கக் கூடுமென்ற புரிதலில், முயன்று உழைத்து பெற்ற பட்டயங்களைக் கூட சில நற்சிந்தனையாளர்கள் போட்டுக் கொள்ள சிந்திக்கும் வேளையில், இந்த நூற்றாண்டிலும் ஒரு வடி கட்டிய முட்டாள்தனமாக பெயருக்குப் பின்னால் ஒரு அடைமொழியாக சில்பா செட்டி, முகேஸ் சர்மா, ரேணுகா ஐயர் போன்ற காலாவதியாகிப் போன பிறப்பின் வழி பெற்ற வடிகட்டிய வெளுத்துப் போன இந்த சாதி சார்ந்த ”அடைமொழி” முட்டாள்தனத்தை இட்டுக் கொள்வதின் மூலம் எதனை அது போன்ற நபர்கள் நிறுவ முயல்கிறார்கள் என்று எண்ணுவதுண்டு.

இது போன்ற துருத்தல் அடைமொழி ஒரு வீடு சென்னையிலோ அல்லது மதுரையிலோ வாடகைக்கு எடுக்க எத்தனிக்கும் பொழுது சொல்லாமலே புரிந்துக் கொள்ளக் கூடிய ஒரு குறியீடாக இருக்க வேண்டுமானால் உதவலாம், அது போன்ற மற்றொரு கேடு கெட்டவர் எதிர்பார்த்திருக்கும் பொழுது. ஆனால், ஒரு அலுவலகத்தில் அன்றைக்கே புதிதாக சந்திக்க நேரிடும் ஒருவரிடத்தில் தான் நரேஷ் ஐயர் என்றோ, மீரா சர்மா என்று அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டு கை நீட்டும் பொழுது கை குலுக்க நேரிடும் ஒருவர் எது போன்ற மன ஓட்டத்தில் அந்த கையினை உணர்ந்து கொண்டிருப்பார்?

அறிந்தே செய்கிறோமென்றால், அது போன்ற அடைமொழி யாரை நோக்கி முன் வைத்து, எதனை கடத்திச் சென்று சேர்க்க துருத்தி வைக்கப்படுகிறது? அறியாமையின் பொருட்டு செய்கிறோம் என்றால், எப்பொழுதுதான், ’தான்’ என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோம் இதன் மூலமாக தன்னுடன் பழகும், அல்லது தன் புள்ளியில் கடந்து போக நேரிடும் துரதிருஷ்ட வாதிகளின் மன நிலையில் எது போன்ற பிம்பத்தை இது போன்ற அடைமொழி எழுப்ப நேரலாம் என்று எப்பொழுது தானாகவே அறிந்து கொள்வது அல்லது யார் தைரியமாக முன் சென்று அந்த விழிப்புணர்வை வழங்குவது?

நல்லையா தயாபரன்

Ravin Singh D said...

எந்த பெயர்கள் எல்லாம் சாதியைக் குறிக்கிறதோ அந்தப் பெயர்களையெல்லாம் சட்டப்படி தடை செய்தால் என்ன நட்டம் மொழிகளுக்கு வந்துவிடப் போகிறது?

Very important point.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...