Thursday, June 7, 2012

பெண்களுக்குப் பிடித்தவனின் புலம்பல்கள்- தொடர் 1



கோவையைச் சேர்ந்த ஆங்கிலப் பேராசிரியை அனுஷாவுக்கு டாக்டர்களை விட தவளைகளை மிகவும் பிடிக்கும். ஒரு எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டாக்டர் ஆவதையே தன் முழுமுதல் லட்சியமாகக் கொண்டு அதை நோக்கி முன்னேறிய அந்த குட்டிப்பெண்ணுக்கு டாக்டர்களையும், அவர்கள் தொழிலையும் பிடிக்காமல் போனதற்கு காரணம் இறந்து இரண்டு ஆண்டுகளான ஒரு உறைந்துபோன தவளையும், இரண்டு உயிர்த்தோழிகளும் தான்!

எட்டு வருடங்களுக்கு முன்னால் வந்துபோன வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அந்த நாளை சாதாரணமாக ஒதுக்கிவிட முடியாது. பத்தாம் வகுப்பில் முதல் முதலாக அனுஷா கலந்துகொள்ளப்போகும் உயிரியல் லேப் (zoology lab) அது. எத்தனையோ உயிரியல் லேபுகள் அதற்கு முன் அவளை கடந்திருந்தாலும் முதல் முதலாக தவளை என்ற உயிரியல் பொருளை வெட்டப்போகிறாள். ஏற்கனவே அனுஷாவின் அப்பா அவளிடம் "இது மத்தவங்களுக்கெல்லாம் சாதாரண லேபா இருக்கலாம் கண்ணு. ஆனா டாக்டராக போற உனக்கு இதான் மொதல் படி. நீ வெட்டப்போறது தவளை இல்ல, மனுசன்னு நினைச்சுக்க. அதுதான் உன் முதல் பேஷண்ட்" என உசுப்பேற்றிவிட்டிருந்தார்.

அனுஷா இது தொடர்பாக பலரிடம் விசாரித்தபோது ஒவ்வொருவரும் பலவிதமாகச் சொன்னார்கள். அனுஷாவின் தம்பி அன்பு, "பர்த்டே கேக் வெட்டுற மாதிரிதான்க்கா. ரொம்ப ஈசியா இருக்கும். சாஃப்டாக்கி தான் வச்சிருப்பாங்களாம். நீ டக்குனு வெட்டிரலாம். ஆனா வெட்டுறப்ப கொஞ்சம் தள்ளி நின்னுக்க. என் ஃபிரண்டோட அண்ணன் வெட்டுனப்ப தவளை ரத்தம் தெறிச்சுச்சாம். சோ அது மட்டும் தான். மத்தபடி நோ ப்ராப்ளம்." எனச் சொல்லியிருந்தான். இதுபோல் அந்த லேபிற்கு முந்தைய சனியும், ஞாயிறும் லேப் குறித்த ஆராய்ச்சியிலேயே முடிந்தது. டாக்டர் அத்தையிடம் இதற்காகவே சென்று லாவகமாக அறுவைக்கத்தியை பிடிப்பது எப்படி என்பதற்கும் பயிற்சி பெற்றிருந்தாள் அனு. மொத்தத்தில் தான் தவளை வெட்டும் நாளை ஒரு போர்வீரனின் துணிவோடும், பயிற்சியோடும் சந்திக்கத்தயாராக இருந்தாள்!

அனுவின் குடும்பத்தில் அனைவரும் ஆவலோடு எதிர்பார்த்திருந்த அந்த நாள் வந்தது. அனைத்து மாணவர்களுக்கும் அறுவைக்கத்தி உள்ளிட்ட லேப் சாதனங்கள் கொடுக்கப்பட்டது. எந்தப் பக்கம் எதை பிடிப்பது என எல்லாருமே குழம்பியிருந்த நிலையில், அனு மிகவும் அழகாக அவளது அறுவைக்கத்தியைப் பிடித்ததைப் பார்த்த அவளது லேப் இன்ஸ்ட்ரக்டர் மற்ற மாணவர்கள் அனைவருக்கும் அவளை சொல்லித்தரச் சொன்னது அவளை அனைவரது பொறாமைக்கும் உள்ளாக்கியது. அவளது நெருங்கிய தோழிகளான லதாவும், நித்தியும் கூட அவளின் இந்த அதீத ஆர்வத்தை கடுப்போடுதான் பார்த்தார்கள். ஆனால் அனு இதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளவில்லை. கருமமே கண்ணாக ஓட்டலில் உணவுக்காக காத்திருக்கும் பசித்த விருந்தாளியைப் போல தன் தவளைக்காக காத்திருந்தாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து அனு எதிர்பார்க்காத அந்த அநியாயம் நிகழ்ந்தது. ஆளுக்கொரு தவளை என அளிக்காமல் மூன்று பேர் கொண்ட குழுவுக்கு ஒரு தவளை என அளித்திருந்தார்கள். தனித்தனியாக ஃபீஸ் மட்டும் வாங்கிக்கொள்ளும் பள்ளியின் இந்த அநீதியை அனுவால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை! இருப்பினும் அவள் குழுவில் லதாவும், நித்தியும் இருந்தது அவளுக்கு லேசான ஆறுதலைத் தந்தது. தனக்குள் இருந்த டாக்டரை தன் நெருங்கிய தோழிகளின் முன் அரங்கேற்றப்போவதை நினைத்து அவளுக்கு மகிழ்ச்சிதான்.

அதீத பச்சை நிறத்தில் இருந்த தவளையின் நாக்கு வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருந்தது. கல் போல் கடினமாக இருந்த அதன் கால்களும், கைகளும் அகலமாக விரிந்து இருபுறமும் நீட்டியபடி இருந்தன. அடர்ந்த காபி கலரில் குச்சி போல் வெளித்தள்ளியிருந்த தவளையின் நாக்கு அனுவுக்கு தவளை புதியதுதானா அல்லது ஏற்கனவே தன் சீனியர்களால் உபயோகப்படுத்தப்பட்ட பழைய தவளையா என்ற அச்சத்தைத் தந்தது. அவர்கள் இந்த தவளையை வெட்டும்போது நாக்கை தொலைத்துவிட்டு எதோ குச்சியை சொருகி வைத்துவிட்டார்களோ என்ற ஐயமும் அவளுக்கு ஏற்பட்டது. ஆனால் தவளையின் உடம்பில் எங்குமே தையல் இருப்பதற்கான அடையாளம் இல்லாததால் அது உபயோகிக்கப்படாத தவளையாக தான் இருக்க வேண்டும் என்று தன்னைத்தானே சமாதானம் செய்துகொண்டாள்.

இப்படி தீவிரமாக அனுவுக்குள் ஆயிரம் ஐயங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது, "அதோட கையப் பாரேன். ஐ லவ் யூ சொல்றப்ப அதை அப்படியே வெட்டிட்டாங்க போல பாவம். ஆனாலும் ஆராய்ச்சிங்கிற பேருல இப்படி தவளையெல்லாம் புடிக்கிறது ரொம்ப கொடுமை நித்தி. அது லவ் பண்ண கேர்ள் தவளையையாச்சும் உயிரோட விட்டாங்களோ என்னவோ பாவம்" என்று உச்சுக்கொட்டியபடியே வருத்தமாக சொன்னாள் லலிதா.

நித்தி, "என்னடி உளர்ற?. தவளைக்கு எப்பிர்றீ கேர்ள் ஃபிரண்டு இருக்கும்?"

"நமக்கெல்லாம் க்ரீட்டிங் கார்ட்ஸ் மாதிரி தவளைக்கெல்லாம் வோக்கல் கார்ட்ஸ்னு ஒன்னு இருக்கு. அது வழியாதான் ப்ரொபோஸ் பண்ணுமா. போன லெசன்ல வந்துச்சேடி." என்றாள் லலிதா.

"ஹ்ம்ம்.. இருக்கும் இருக்கும்.. அத விடு. இப்ப யாரு இதை வெட்டப்போறா? நான் கண்டிப்பா வெட்ட மாட்டேன்பா. இதப் பாத்தா எனக்கு சிக்கன் நியாபகம் வருது. ரத்தம், ஈரல், நெஞ்சுனு ஒவ்வொன்னா வெளிய வரும். எனக்கு பாத்தாலே ஒமட்டும். அதும் சில சமயம் நம்ம அதெல்லாம் பண்றப்ப சிக்கன் உயிரோட இருக்குமா, என் தம்பி சொல்லுவான். பாவம் அதுங்க" என்று முகத்தை அஷ்டகோணலாக வைத்துக்கொண்டு எதோ பார்க்கக்கூடாததை பார்த்துவிட்டவள் போல சொன்னாள் நித்தி.

"திங்கிறப்ப மட்டும் நல்லாருக்கா! அதுனாலதான் எப்பவுமே க்ளீன் பண்ணி ஃப்ரிட்ஜ்ல வச்ச சிக்கன் வாங்கிரனும். ஆனா எனக்கு இந்த ஃப்ரிட்ஜ்ல வச்ச தவளைய பாத்ததுல இருந்து இனிமே அதக்கூட சாப்புடுவனாங்குறது டவுட்டுதான்." இது லலிதா.

"அப்படி சொல்ல முடியாதுடி. இந்த வாரம் ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட்ல ஒரு ஆர்டிகிள் படிச்சேன். அமெரிக்கால ஒரு ஆண்ட்டி ஃப்ரோஜன் சிக்கன் வாங்கி வெட்டிருக்காங்க. கரக்ட்டா அவங்க வெட்டுறப்ப அந்த சிக்கன் ஒரு தடவை துடிச்சுட்டு அப்புறமா செத்துருச்சாம்."

"என்னது ஃப்ரோஜன் சிக்கன் துடிச்சுச்சா?!!! ரத்தம் வந்துச்சாமா அதுல?" அதிர்ச்சியுடன் கேட்டாள் லலிதா

"அதப்பத்திலாம் ஒன்னும் போடல. ஆனா அது துடிக்கிறப்ப அவங்க கிச்சன் ஃபுல்லா ஒரு லைட் வந்துட்டு போயிருக்கு."

"இப்ப அந்த ஆண்ட்டி என்ன ஆனாங்க?"

"ஒரு வாரம் கழிச்சு அதே டேபிள்ல கையில அதே கத்தினால வெட்டி தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டாங்களாம்"

"அய்யயோ.. என்னடி சொல்ற? அந்த சிக்கன் மாதிரி அரைகுறையா செத்தாங்களா? இல்ல முழுசா உண்மையாவே செத்துட்டாங்களா?"

"அது அவங்கள யாராச்சும் டிசக்ட் பண்ணி பாத்தா தான் தெரியும்!" சிரிக்காமல் சீரியசாக சொன்னாள் நித்தி. இப்படி இருவரும் சீரியசாக பேசிக்கொண்டிருந்ததையெல்லாம் தவளையை வெட்டும் ஆவலோடு நின்றுகொண்டிருந்த அனுஷா கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாள். திடீரென லேப் அதிரும் வண்ணம் ஒரு சத்தம் கேட்டது. அனு மயக்கம் போட்டு கீழே விழுந்திருந்தாள்.

அவள் பங்குபெற்ற கடைசி உயிரியல் லேப் அதுதான். அதன்பின் யார் யாரோ எவ்வளவோ கெஞ்சியும் காய்கறி வெட்ட கூட அவளை யாராலும் கத்தி எடுக்க வைக்கமுடியவில்லை. பின் தட்டுத்தடுமாறி பத்தாவது முடித்து, பின் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியம் படித்து இன்று பேராசிரியையாக இருக்கிறாள். அந்த புகழ்பெற்ற சம்பவத்துக்கு காரணமான அவளது நெருங்கிய தோழிகள் லலிதாவும், நித்தியும் டாக்டர்களாக இருக்கிறார்கள். அந்த தவளையைப் பற்றிய தகவல்கள் ஏதும் பின் காணக்கிடைக்கவில்லை. லலிதா-நித்தியின் புண்ணியத்தில் ஏதேனும் அமிலம் நிறைந்த குடுவையில் நீந்திக்கொண்டிருக்கலாம்.  தவளையை டிசக்ட் செய்து டாக்டர் ஆக துடித்த அவள் கனவை, எந்த அறுவை ஆயுதமும் இல்லாமலேயே லலிதாவும்-நித்தியும் டிசக்ட் செய்திருந்தார்கள். அனுவுக்கு டாக்டர்கள் மேல் வெறுப்பும், தவளைகள் மேல் இரக்கமும் இப்படிதான் வந்தது.

அடுத்து நாம் பார்க்கப்போவது பார்த்திபனைப் பற்றி! மேற்கண்ட 'உயிரியல் லேப்' சம்பவம் நடந்துகொண்டிருந்த அதே நாளில் அதே நேரத்தில் அங்கிருந்து 260கிமீ தொலைவில் மதுரையில் பள்ளிக்கு கட் அடித்துவிட்டு இரண்டு மாணவர்கள் புழுதியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஐந்து மீட்டர் தள்ளி அவர்களது பைகள் ஒன்றின்மேல் ஒன்றாக கிடந்தன. இருவரில் மாநிறமாய் ஒருவன் நடுவில் அமர்ந்திருக்கிறானே அவன் தான் பார்த்தீபன். ஒரு நீளமான நூலின் ஒரு முனை அவன் கையிலும் மற்றொரு முனை ஒரு ஓணானின் கழுத்திலும் கட்டப்பட்டிருந்தது. அவன் குண்டாய் இருந்த மற்றொருவனிடம் உரக்கக் கத்திக்கொண்டிருந்தான்,

"மாப்ள. இன்னும் மூக்குப்பொடி போட்டுவுடுடா அப்பதான் நல்லா ஆடும். யோசிக்காம போடு மாப்ள!"

"டேய் பார்த்தி உனக்கெல்லாம் மனசாட்சியே இல்லையாடா? செத்து கித்துர போதுடா!" என்றான் கையில் மூக்குப்பொடி மட்டையுடன் இருந்த சரவணன்.

"ஒங்கொப்பத்தா மூக்குலயா போடுற? ஓணாண்டி மூக்குதான! போட்றா பேசாம.. பெரிய காந்தி இவரு.."

உத்தரவு நிறைவேற்றப்பட்டபின் பாவப்பட்ட அந்த ஓணான் ஒன்பது லிட்டர் மது அருந்தியதைப் போல தள்ளாடியது! இப்படி உத்தரவிட்ட பார்த்தியின் ஆறாவது காதலியாக ஆகப் போகிறவள் தான் சற்றுமுன் லேபில் மயங்கி விழுந்த அனுஷா! ஓணான் ஆடி, மயங்கி, அடங்கியது!!!

-தொடரும்.

Wednesday, June 6, 2012

இனி ஈழம் குறித்த இந்திய ஆதரவுக்கு தமிழகத்தின் உதவி என்ன? ஈழமுரசு கட்டுரை.


இந்திய குடியரசு பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட காலந்தொட்டே இந்திய அரசியல்வாதிகள் என்றுமே ஒரு விஷயத்தில் ஒற்றுமையான கருத்து கொண்டிருந்தது கிடையாது. ஆனால் மாற்றுக்கருத்து ஏதுமில்லாமல் இந்திய அரசியல்வாதிகள் அனைவருமே ஒட்டுமொத்தமாக ஒரு விஷயத்தில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள் என்றால் அது தனி ஈழம் அமையக்கூடாது, தனி ஈழம் தேவையில்லை என்பதில் தான்!

இந்திய-இலங்கை உறவு வரலாற்றில் முன் எப்போதையும் விட நெருக்கம் மிதமிஞ்சி நிற்பது தற்போதைய மன்மோகன்(சோனியா)-ராஜபக்சே ஆட்சியில்! ஒரு தனிமனிதர் கொலையுண்டதற்கு ஒட்டுமொத்த இனத்தையே பழிவாங்கத் திரிந்த கூட்டமும், இனவெறியில் தமிழர்களை அழிக்க அலைந்த கூட்டமும் சரியாக இணைந்த புள்ளியில் அசைக்கமுடியாத நட்பு முளைத்து, அதில் வெற்றியும் பெற்றபின் இன்று விருட்சமாகியிருக்கிறது. இந்தியாவில் ஆட்சி மாறினால் கூட்டுசதியில் தளர்ச்சி வரலாம், தனி ஈழத்திற்கு இந்தியாவில் சாதகமான சூழ்நிலை உருவாகலாம் என காத்திருந்தவர்களுக்கு சமீபத்திய தன் மாநாட்டுப் பேச்சில் பேரிடியை பரிசாக அளித்திருக்கிறார் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் என்ற பா.ஜ.கவின் முக்கிய தலைவர்களில் ஒருவர். தனி ஈழத்தை பெரும்பான்மையான ஈழத்தமிழர்கள் விரும்பவில்லை, தமிழக அரசியல்வாதிகள் தங்கள் சுயலாபத்துக்காக தனி ஈழ கோரிக்கையை கையிலெடுக்கிறார்கள் என பேசியிருக்கிறார்.

இந்திய அளவில் காங்கிரசின் வாக்குவங்கியும், அக்கட்சியின் மீதான நம்பிக்கையும் பல்வேறு உள்நாட்டு பிரச்சினைகளால் பலத்த அடி வாங்கியிருக்கும் சூழ்நிலையில் ஆட்சிமாற்றம் என்பது தவிர்க்க முடியாததாகியிருக்கிறது.  ஈழப்போர் உக்கிரமாய் நடைபெற்று ஏராளமான உயிர்கள் பறிபோய் கொண்டிருந்த சமயத்தில், தமிழக பாஜகவின் மூத்த தலைவர்களுள் ஒருவரான இல.கணேசன், "ஈழத்தமிழர் பிரச்சினையை இந்துக்கள்-பவுத்தர்கள் இடையேயான மதப்பிரச்சினையாக ஆரம்பத்தில் இருந்தே பறைசாற்றியிருந்தால் இன்று பாஜகவின் முழு ஆதரவும் ஈழத்தமிழர்களுக்கு இருந்திருக்கும்" என்று ஒரு பேட்டியில் தெரிவித்திருந்தார்.
காங்கிரஸ் கட்சியின் ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு அக்கட்சியின் தலைமையின் சுயநலத்தால் கட்சி முழுவதும் பரவிய ஒன்று. ஆனால் பாஜக இயல்பிலேயே ஒரு ஃபாசிச, நாஜிக்கட்சி. குஜராத்தில் இஸ்லாமியர்களை ஒழிக்க அது என்னவெல்லாம் செய்தது என நமக்குத் தெரியும். இல.கணேசனின் அந்த பேட்டியில் எந்த ஆச்சரியமும் இல்லை. அப்பாவி உயிர்கள் பலியாகிக்கொண்டிருக்கும் போது கூட, விழுந்த பிணங்களின் மேல் மதச்சாயம் இருந்தால்தான் ஆதரவு கொடுப்போம் என வெளிப்படையாக அறிவிக்கும் கட்சிதான் நாளை இந்திய ஆட்சீபீடத்தில் அமரப்போகிறது. போதாக்குறைக்கு சுஷ்மாவின் ஈழ-எதிர்ப்பு நிலைப்பாடும் இப்போது சேர்ந்திருக்கிறது! இச்சூழ்நிலையில் அடுத்து வரவிருக்கும் ஆட்சியில் தனி ஈழத்திற்கான ஆதரவு இந்திய அளவில் எப்படி இருக்கும் என கணக்கிட்டால், எந்த மாதிரியான சாதகமான சூழ்நிலையும் இருக்காது என்பதுதான் அதிர்ச்சிகரமான உண்மை.

ஆட்சிக்கு வர பலமான வாய்ப்புள்ள பா.ஜ.க தான் இத்தகைய நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கிறது என்றால் இந்திய ஊடகங்களின் ஈழ-நிலைப்பாட்டைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம்! அமெரிக்கா இலங்கை மீது கொண்டு வந்த மனித உரிமை மீறல் தீர்மானத்தில் இந்தியா இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களித்தபோது மிகப்பெரிய புயல் இந்திய ஊடகங்களின் விவாத நிகழ்ச்சிகளில் வீசியது. அப்படி ஒரு உதாரணத்தைப் பார்ப்போம்.

இந்தியா இலங்கைக்கு எதிராக ஓட்டளித்தது "அரசியல் ரீதி'யாக சரியா?" என்ற கேள்வி அந்த குறிப்பிட்ட டைம்ஸ் நவ் விவாதத்தில் எழுப்பப்பட்டது. அந்த கேள்வியே இந்திய ஊடகங்களின் அரசியல், தர்ம-நியாயத்தின் முகத்திரையை கிழித்துக் காட்டுவது போல் இருந்தது. எப்படியெனில், இலங்கைக்கு எதிரான தீர்மானம் மனித உரிமை மீறல் சார்ந்தது. இலங்கையில் மனித உரிமை மீறல் நடந்ததா இல்லையா என்ற பிரதான கேள்வி, பல ஆதாரங்களுடன் எழுப்பப்பட்டு, அந்த ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் உலக நாடுகளிடம் வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது. ஆனால் ஊடகங்கள் வெளிப்படையாக இந்த வாக்கெடுப்பில் உள்ள மனித உரிமை பிரச்சினையை புறந்தள்ளிவிட்டு அதை அரசியல் ரீதியாக அணுகுவதைதான் மேலே இருக்கும் கேள்வி காட்டுகிறது. கேள்வி எப்படிப்பட்டதாக இருந்திருக்க வேண்டும்? "இலங்கையில் மனித உரிமை மீறல் நடந்ததா இல்லையா?" என்பதாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் நிகழ்ச்சியை நடத்திய அர்னப் கோஸ்வாமி, இலங்கையில் நடந்த மனித உரிமை மீறல்களை ஒப்புக்கொண்டார், ஆனால் இந்தியா அதை ஒப்புக்கொண்டு இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களித்ததை விவாதப்பொருள் ஆக்கினார். அதாவது இலங்கை இந்தியாவின் அண்டை நாடு என்பதால் அங்கு மனித உரிமை மீறல்கள் நடந்திருந்தால் கூட அதற்கு எதிராக வாக்களிக்க கூடாதாம், இலங்கைக்கு ஆதரவாக வாக்களித்து இருக்க வேண்டும் என்ற ரீதியில் அந்த விவாதம் சென்றது.

மேலும் அந்த விவாதத்தில் பங்கேற்ற ஓரிருவரைத் தவிர அனைவருமே இலங்கைக்கு எதிராக இந்தியா வாக்களித்ததை கண்டித்தே பேசினார்கள். கடைசியாக பேசிய குஷ்பு "இங்கு எல்லோரும் இந்தியாவின் இந்த முடிவால் அண்டை நாடுகளிடம் உறவு கெடும் என பயப்படுகிறார்கள். ஆனால் பயத்தை விடவும் மானமும், மரியாதையும் பெரிது. இந்தியா தன் மானத்தையும், மரியாதையையும் இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களித்து உலக நாடுகள் மத்தியில் காப்பாற்றிக் கொண்டுள்ளது", என்றார்.

அந்த விவாதத்தில் என்னை மிகவும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய விஷயம் மாபெரும் அறிவாளியும், எல்லாம் தெர்ந்த ஏகாம்பரம், சுப்பிரமணியன் சுவாமி கொடுத்த ஒப்புதல் வாக்குமூலம்தான். அவர், "இந்தியா இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களிப்பதால் அதனுடனான உறவு கெடுவதோடு மட்டுமல்லாமல் இந்தியாவில் காஷ்மீர், அசாம், மணிப்பூர் போன்ற மாநிலங்களில் நடக்கும் மனித உரிமைகள் மீறல்களை உலக நாடுகள் தோண்ட வாய்ப்பிருக்கிறது. அது நமக்கு ஆபத்து."என்றும் பேசினார்.

சுப்பிரமணியன்சுவாமி இந்தியாவில் நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்களை எப்படி ஒப்புக்கொள்கிறார் பாருங்கள். இந்தியாவின் மனித உரிமை மீறல்கள் உலகிற்கு தெரிந்துவிடும் என்பதால் இலங்கையின் மனித உரிமை மீறல்களையும் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்க வேண்டுமாம். இதில் வேதனைக்குரிய விஷயம் என்னவென்றால் திரையில் கீழே ஓடிய வாசகர் கருத்துக்கள் 100% தமிழர்களுக்கு எதிராகவும், சுப்பிரமணிய சுவாமிக்கு ஆதரவாகவும் இருந்ததுதான். இந்தியாவில் ஒவ்வொரு தனி மனிதனையும் இது போன்ற விவாதங்கள் மூலம் சுப்பிரமணியன் சுவாமியாக மாற்றி வருகின்றன இந்திய ஊடகங்கள்.

இதையெல்லாம் தூக்கி சாப்பிடும் வகையில்
ஐநா வாக்கெடுப்பில் இந்தியா இலங்கைக்கு எதிரான நிலை எடுத்ததை அடுத்து டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா நாளிதழ், "Chennai forces india to split from Asia, censure srilanka" (சென்னையின் நிர்ப்பந்தத்தின் பேரில் இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களித்த காரணத்தால் ஆசியாவில் இருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது இந்தியா) என தலையங்கம் எழுதியது. அது மட்டுமல்லாமல் தமிழ்நாட்டின் சூழ்ச்சியால் அப்பாவி இலங்கை பாதிக்கப்பட்டுவிட்டதாகவும்(victimized) எழுதியிருந்தது.

மேலே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் கட்சிகளின் நிலைப்பாடுகள், ஊடகங்களின் நிலைப்பாடுகள் எல்லாவற்றையும் மனதில் கொண்டு கணக்குப்போட்டால் அது நமக்கு ஒருவிஷயத்தை தெளிவாக தெரிவிக்கும். இந்தியா ஒருகாலத்திலும் தனி ஈழத்துக்கு ஆதரவு தரப்போவதில்லை! சரி, ஈழம் அமைவதற்கு இந்தியாவின் ஆதரவு எதற்கு என இந்திய துணைக்கண்டத்தின் மிகப்பெரிய நாடான இந்தியாவை புறந்தள்ளவும் முடியாது. இலங்கை குறித்த எந்த முக்கியமான முடிவு எடுப்பதாயினும் இந்தியாவின் கருத்துக்கு உலக அளவின் எதிர்பார்ப்பும் முக்கியத்துவமும் இருக்கும்.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் ஒன்று இருக்கிறது! அது இந்தியா பாகிஸ்தானில் இருந்து வங்கதேசத்தை பிரித்துக்கொடுத்ததைப் போல் ஏன் இலங்கையில் இருந்து ஈழத்தை பிரிக்கமுடியாது? இந்திராகாந்தி உயிரோடு இருந்திருந்தால் அது நடந்திருக்கும் என்ற பரவலான பேச்சு ஒன்று உண்டு. அது முற்றிலும் தவறு. வங்கதேசம் முழுக்க முழுக்க இஸ்லாமியநாடு. அங்கிருந்த தலித்துகள் கூட பல ஆண்டுகளுக்கு முன்வே இஸ்லாமியர்களாக மாறியவர்கள். அந்நாட்டை பாகிஸ்தானில் இருந்து பிரித்தால் அதை ஒட்டி அமைந்திருக்கும் இந்திய மாநிலத்தில் எவ்விதமான பிரிவினை கோஷமும் எழாது என்பதை உறுதி செய்தபின்னே பிரிவினைக்கு இந்தியா துணை போனது! ஆனால் ஈழம் அப்படிப்பட்ட விஷயமல்ல. ஒருவேளை நாளை ஈழம் அமைந்துவிட்டால் இந்தியத்தமிழர்கள் மொழிரீதியாக, கலாச்சாரரீதியாக, இந்தியாவை விட ஈழநாட்டினுடன் தான் நெருக்கத்தை உணர்வார்கள். அது எக்காலத்திலும் இந்தியப் பிரிவினை கோஷத்திற்க்கு வழிவகுக்கவல்லது. அத்தகைய பெரிய 'ரிஸ்க்'கை இந்தியா எப்போதும் எடுக்காது!

ஆனால் இப்படி இலங்கைக்கு ஏகபோகமாக ஆதரவான இந்தியாவை எதிர்த்து இந்தியத்தமிழர்கள் ஒரு வெற்றியை பெற்றிருக்கிறார்கள். அது மனித உரிமை மீறல் தீர்மானத்தில் இந்தியாவை இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களிக்க வைத்தது. தமிழக அரசியலில் எலியும் பூனையுமாக இருக்கும் திமுகவும் அதிமுகவும் தங்கள் எகோபித்த குரலை இலங்கைக்கு எதிராக இந்திய பாராளுமன்றத்தில் பதிவு செய்ததன் எதிரொளியே அது! திருச்சி சிவா எம்.பி  இந்திய அரசு வாக்கெடுப்பைக் குறித்து எம்பிக்களுக்கு அளித்த நகலை இப்படி விமர்சித்தார், "ஒவ்வொரு முறையும் இந்திய அரசு இலங்கை அரசு அளிக்கும் அறிக்கையை நகலெடுத்து எங்களுக்கு அளிக்கிறதோ எனத் தோன்றுகிறது. அந்த அளவிற்கு இலங்கை என்ன செய்தாலும் எங்கள் ஆதரவு அதற்கு உண்டு என இந்தியா தன் நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருப்பது வருத்தத்திற்குரியது" என்றார். ஈழத்தமிழர் பிரச்சினையை இந்தியத் தமிழர்களின் தனிப்பட்ட பிரச்சினையாகவே எப்போதும் கருதிப் பேசும் இந்திய வெளிவுறவுத்துறை அமைச்சர் எஸ்.எம்.கிருஷ்ணாவுக்கு பதிலளித்துப் பேசிய கனிமொழி, "இது தமிழர்கள் பிரச்சினை அல்ல. ஒட்டுமொத்த மனிதர்களின் பிரச்சினை. இதை இந்தியா மனித உரிமை அடிப்படையில் அணுகவேண்டுமேயொழிய தமிழர்களின் பிரச்சினையாக மட்டும் குறுகிய நோக்கோடு அணுக கூடாது" என்றார்.  அதே நேரம் அதிமுக எம்பிக்களான தம்பிதுரை உள்ளிட்டோர் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அறிக்கை நகலை பாராளுமன்றத்திலேயே கிழித்தெறிந்து தங்கள் அதிரடியான எதிர்ப்பைக் காட்டினார்கள். இருமுனைத்தாக்குதல் சரியாக வேலை செய்தது! இந்தியா பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் இலங்கைக்கு எதிராக தன் நிலைப்பாட்டை எடுத்தது! (வாக்களித்ததற்கு பின் மன்மோகன் ராஜபக்சேவிற்கு கெஞ்சும் தொனியில் கடிதம் அனுப்பியது வேறு விஷயம்!)

பொதுவாகவே ஜனநாயக நாடுகளில் மனித உரிமை, நீதி-நியாயம் போன்றவற்றுக்கு இல்லாத முக்கியத்துவம் ஓட்டுகளுக்கும், சீட்டுகளுக்கும் உண்டு! அதுவும் இந்தியா போன்ற உலகிலேயே மிகப்பெரும் ஜனநாயகநாட்டில் கேட்கவா வேண்டும்? வாக்கெடுப்பில் இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டை மாற்றியது மாண்டுபோன லட்சக்கணக்கான ஈழத்தமிழர் பக்கம் இருந்த நியாயம் அல்ல, பாராளுமன்றத்தில் தமிழகத்திற்கு இருந்த நாற்பது எம்.பி சீட்டுக்கள்! அடுத்து எந்த கட்சி மத்தியில் ஆட்சிக்கு வந்தாலும் இந்த நாற்பது எம்பி சீட்டுக்களையும் எப்போதும் ஈழத்திற்கு ஆதரவாக கடுமையாக குரல் கொடுத்துக்கொண்டிருக்க வைப்பதே இந்தியாவில் தனி ஈழத்திற்கு இருக்கும் பலத்த எதிர்ப்பை சமாளிக்கும். நியாயம் எல்லாம் ஒருபுறமிருக்க எந்த முக்கிய முடிவை எடுக்கவைக்கவும் அரசியல் நிர்ப்பந்தம் அவசியம். இந்தியத் தமிழர்களும், தமிழக அரசியல்வாதிகளும் தங்களுக்கு இருக்கும் இந்த மிகப்பெரும் பொறுப்பை புரிந்து மத்திய அரசை வருங்காலங்களில் நிர்பந்திப்பார்களேயானால் ஈழம் குறித்த இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டில் மாற்றம் நிச்சயம் இருக்கும்!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...