Thursday, February 24, 2011

நாசமாய்ப் போற நாம்! (குட்டிக்கவிதை)


நான் என்ன செய்ய?

புரட்சி பேசினேன்
"புதியவன்" என்றார்கள்!
எதிர்ப்பவனை ஏசினேன்
மாவீரன் என்றார்கள்!

ஒருநாள் தெரியாமல்
காலில் மிதித்தேன்,
இடுப்பைக் காட்டினார்கள்;
வயிற்றில் மிதித்தேன்,
நெஞ்சைக் காட்டினார்கள்;
தலையில் மிதித்தேன்
தலைவா என்றார்கள்...!

பூக்களைத் தூவினார்கள்;
உயிரோடிருக்கும்போதே மாலையிட்டார்கள்...!
சிரித்ததைப் படம்பிடித்து
சிலை வைத்தார்கள்;
மன்னா என மண்டியிட்டார்கள்...!
மானங்கெட்டவர்கள்,
மலர்வளையத்தை மட்டும்தான்
விட்டுவைத்தார்கள்!

திரும்பிப்பார்த்தேன்..
என் சொத்து,
சோற்றுக்கு மிஞ்சியும்
தலைமுறைக்கு எஞ்சியும்
இருந்தது!
புரட்சியையும் காணோம்,
புதியவனையும் காணோம்!
சுற்றி புண்ணாக்காய்
நின்றிருந்தார்கள்!

இவர்கள் இப்படித்தான்;
புரட்சியாளனை மேடையில்
ஏற்றுவார்கள்!
அவன் தலையில் பீடையை
ஏற்றுவார்கள்!
பின் புரட்சியை பாடையில்
ஏற்றுவார்கள்!
நான் என்ன செய்ய?
இவர்கள் இப்படித்தான்!

6 comments:

Ramu said...

நல்லா இருக்கு நண்பா.. மக்கள் ஒன்னுசேரணும்.. அதுவரைக்கும் தலைவனாவது புரட்சியாவது.. நாசமாய்த்தான் போவோம்..

Chitra said...

புரட்சியையும் காணோம்,
புதியவனையும் காணோம்!
சுற்றி புண்ணாக்காய்
நின்றிருந்தார்கள்!


....உண்மை சுடுகிறது.

பாலா said...

காபியை விட்டு விட்டு காஃபி கோப்பையை கொண்டாடுபவர்கள் அநேகம் என்ற ஜென் தத்துவம் முற்றிலும் உண்மை.

தமிழ்வாசி - Prakash said...

அருமையா சொல்லியிருகிங்க...

இதையும் பாருங்க: மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர். வரலாறு

பயணமும் எண்ணங்களும் said...

புரட்சியாளனை மேடையில்
ஏற்றுவார்கள்!
அவன் தலையில் பீடையை
ஏற்றுவார்கள்!
பின் புரட்சியை பாடையில்
ஏற்றுவார்கள்! //

:)) kalakkal..

கே. ஆர்.விஜயன் said...

மக்களின் மனநிலையை நன்றாக பிரதிபலிக்கிறது உங்கள் கவிதை

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...