Wednesday, February 23, 2011

கர்த்தாவே

ஜீவா என்னும் நான், உங்ககிட்ட என் கதைய சொல்ல நினைக்கிறது, யாரையும் புண்படுத்துறதுக்காகவோ, கிண்டல் பண்றதுக்காகவோ இல்ல! முழுக்க முழுக்க என் மனசில் இருக்குற பெரும் வேதனையை தீர்த்துக்கத்தான்! நாலு பேருட்ட புலம்புனா நல்லது நடக்காதுனு நல்லாவே தெரியும். ஆனா நாலு பேத்துட்ட பொலம்புனா கெட்டது மறந்துரும்னு எங்க அப்பத்தா அடிக்கடி சொல்லும்.


ஒரு நாலு மாசமிருக்கும், அம்மா கூட மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்கு போயிருந்தேன். மீனாட்சி அம்மனுக்கு வேற எந்த சாமிக்குமே இல்லாத ஒரு மகத்தான, அபாரமான சக்தி உண்டு. மத்த கோயில்ல எல்லாம் உள்ளூர் புள்ளைகளா திரியுங்க. ஆனா மீனாட்சியம்மன் கோவில்ல மட்டும் ஃபாரின் புள்ளைகளா நிறைஞ்சு இருக்கும். நான் கோயிலுக்கு போறது கூட மீனாட்சி அம்மனோட இந்த விஷேச சக்திக்காகத்தான். அப்படி அம்மா கூட ஒருநாள் போறப்பதான் அழகான அவளப் பாத்தேன்! பயங்கர அழகு! பார்த்துட்டே இருக்கப்ப, "அய்யய்ய, இது நமக்கு சரிப்படாது"னு நினைச்சுட்டே வேறபக்கம் திரும்புனப்பத் தான் இவளப் பாத்தேன்! சுமாரா இருந்தா. "மச்சி இவதான் என் ஆளு" அப்படினு பசங்ககிட்ட சொன்னா எவனும் சிரிக்கமாட்டாய்ங்க. அந்த அளவுக்கு ஜோடிப்பொருத்தம் நல்லா இருக்குறதா எனக்கு தோணுச்சு. டக்குனு மனசுக்குள்ள மூணு உறுதி எடுத்தேன். இனிமே வந்தா மீனாட்சி கோவிலுக்கு மட்டும்தான் வர்றதுன்னும், வர்றப்ப புள்ளைக எவளையும் பாக்குறதில்லேனும், அப்படியே பாத்தாலும் இவள மட்டும்தான் பாக்குறதுன்னு.


ஆனா என் மூணாவது லட்சியத்துக்கு மட்டும் ஒரு பிரச்சினை இருந்துச்சு. அது என்னன்னா, அதுக்கப்புறம் அவ மீனாட்சியம்மன் கோயில் பக்கம் வரவே இல்ல. ஆனா மனசுல மட்டும் வந்துட்டு வந்துட்டு போனா. இப்படியே என் வாழ்க்கை சோகமா போயிட்டிருந்தப்பதான் திடீர்னு நாங்க இருக்குற தெருவுல இருக்க பழனியப்பன் கடைல அவ பால்பாக்கட் வாங்கிட்டிருக்குறத ஒருநாள் பாத்தேன்.


விசாரிச்சு பாத்தப்பதான், நான் இருக்குற தெருல எதிர்த்த வரிசைலயே அவங்க குடும்பத்தோட குடிவந்திருக்க மேட்டர் தெரிஞ்சுச்சு. என் லவ் ஆரம்பிச்சது இப்படித்தான்! அவள் பெயர் சித்ரா. அப்பா பெயர் பாலுச்சாமி. அம்மா பெயர் என்னவோ வரும், அது தெரில. சமீபத்துல செத்துப் போயிட்டாங்களாம்! அண்ணன் பெயர் ரத்தினகோபால். அக்கா பெயர் ராஜலட்சுமி. அம்மம்மா, அப்பப்பா, அப்பம்மா, அம்மப்பா யாரும் கிடையாது. அந்த குடும்பத்துல கல்யாணமாகி மாமியார் வீட்டுக்குப் போயிட்ட அவ அக்காவ கழிச்சா மிச்சம் மூணே பேருதான்!


நான் அவள அப்பப்ப பாப்பேன், பேசுவேன். அவளும் ஏதோ வேண்டா வெறுப்பா, கால்ல சாணி பட்ட மாதிரி மூஞ்சிய வச்சுகிட்டு "ஆமா", "இல்ல" "அதுக்கென்ன இப்ப?"னு ஒண்ணு ரெண்டு வார்த்தை பேசுவா. ஆனா அந்த வார்த்தைல எல்லாம் ரெண்டு மூணு எழுத்துதான் இருந்துச்சுன்னாலும், நிறைய காதல் இருந்ததா எனக்குப் பட்டுச்சு. அவங்க அப்பாகிட்ட கூட பேச முயற்சி பண்ணுவேன். ஏன்னா, "புள்ளைய கரக்ட் பண்ணனும்னா, அப்பன் ரொம்ப முக்கியம்டா மாப்ள"னு பெருமாளு சொல்லிருந்தான். அதான் அவய்ங்க எப்பவுமே உம்முனு வச்சிருக்க மூஞ்சியப் பாத்து மானம் போனாலும் பரவால்ல, பதில் வரலேனாலும் பரவால்லனு பேசுவேன். ஆனா அவய்ங்க என்ன மதிக்கவே இல்ல! நம்ம நாலு வார்த்தை பேசுனா ஒரு வார்த்தைதான் பேசுவாய்ங்க.


பெருமாளுட்ட இதை சொல்லி நான் வருத்தப்பட்டப்ப அவன் சொன்னான், "விடு மாப்ள! நீ என்ன ரேடியோவா? யாரும் உங்கிட்ட பேசலேனாலும் நீ பாட்டுக்கு அவிய்ங்ககிட்ட பேசிக்கிறுக்கதுக்கு. நீ பேசாட்டு அந்த புள்ளைய கரக்ட் பண்ணு மாப்ள. அசால்ட்டா வந்து அவிய்ங்களே பேசுவாய்ங்க. மனசு வுட்றாத. நம்பிக்கதான் முக்கியம்"னு. பெருமாளை நான் கூடவே நண்பனா வச்சிருக்குறதுக்கு காரணம் இதான். உருப்படியா எதும் சொல்லமாட்டான். அல்லது அவன் சொல்ற ஐடியா எதும் உருப்படாது. ஆனா நம்ம கஷ்டத்துல இருக்கப்ப கரக்டா வந்து நல்லதா நாலு வார்த்தை சொல்லுவான். மேல சொன்ன மாதிரி.


ஆனா சித்ரா குடும்பத்துல ஒருத்தர் மட்டும் என் மேல ரொம்ப பாசமா இருந்தாரு. அவரு பேரு ராமு. அவர் அவங்க வீட்டு நாய். ராமுவை கரக்ட் பண்றதுக்கு கூட நான் படாதபாடு பட்டேன். எப்போ எங்க வீட்ல கறி செஞ்சாலும், "பெருமாளுக்கு கறி ரொம்ப புடிக்கும். ஒரு டப்பால வச்சுக் கொடும்மா"னு அம்மாகிட்ட பொய் சொல்லி வாங்கிட்டுப் போயி அதை ராமுக்கு கொடுப்பேன். அது ஆசையா சாப்பிடும். அந்த அழகப் பாக்குறப்ப நானும் சித்ராவும் திண்டுக்கல் தலப்பாக்கட்டு பிரியாணி ஓட்டல்ல பக்கத்துல பக்கத்துல உக்காந்து பிரியாணி சாப்பிடுற மாதிரி எனக்கொரு திருப்தி! அதுலயும் சிக்கன் லெக் பீசுனா ராமுக்கு உசுரு! நாள் ஆக ஆக ராமு நல்லா குண்டாயிருச்சு!


பெருமாள் ஒருநாள் திடீர்னு சொன்னான், "மாப்ள. இவய்ங்க குடும்பம் சரில்லடா. கோக்குமாக்க திர்றாய்ங்க. நிறைய கம்ப்ளைண்ட் வருது. நீ சூதானாமா இருடி!"னு. நான் சொன்னேன், "அப்படிலாம் சொல்லாதடா. பாக்கத்தான் வேலில வுட்ட ஓணான் மாதிரி எங்கயோ வெறிச்சு பார்த்துடே திரியிறாய்ங்க. ஆனா நிசத்துல ரொம்ப கெத்தானவய்ங்கடா. அவய்ங்க இந்துவா இருந்தாலும் பரவால்லனு, கிறிஸ்டியன் அனாதை இல்லத்துக்கெல்லாம் வாரி வாரி வழங்குறாய்ங்கடா மாப்ள. அவய்ங்க வளக்குற ராமுன்ற நாயி கூட தெரு நாயிங்களுக்கு சாப்பாட்ட பிரிச்சுக் கொடுக்காம சாப்புடாதுன்னா பாரேன்!"னு பெருமையா சொன்னேன்! இதைக் கேட்ட பெருமாளு என்ன ஒருமாதிரி பாத்தான். அந்தப் பார்வைல ஒரு 'கேவலம்' தெரிஞ்சுச்சு! ஆனா இதெல்லாம் பாத்தா லவ் பண்ண முடியுமா?


அப்புறமா ஒருநாளு சித்ரா வீட்டுக்காரங்க எங்க ஆளுகதான்னு அம்மா சொன்னாங்க! "எப்படிம்மா கண்டுபுடிச்ச?"னு கேட்டா, "அவங்க வீட்டுலயும் 'அவரு' படம் மாட்டியிருந்துச்சுடா"ன்னாங்க! ஆகா... ஜீவா பட்டயக் கிளப்பு, எல்லாம் முடிஞ்ச மாதிரிதான்டா, பொறுமையா லவ்வ சொல்லிக்கலாம்னு இருந்தேன். வழக்கம்போல அவிய்ங்க வீட்ட கவனிச்சுட்டே இருப்பேன். அடிக்கடி பழைய பஜாஜ் ஸ்கூட்டர்ல நகையே போடாம ஒரு அம்மா கைல புத்தகத்தோடவும், அதுகூட ஒரு ஆளும் வந்துட்டு வந்துட்டுப் போனாங்க! அப்பப்போ ரெண்டு மூணு நகை போடாத பொம்பளைகளும் வந்துட்டுப் போயிட்டு இருந்தாங்க!


இப்படி இருக்கப்பதான் ஒருநாள் ஒரு ரகசியத்தை கண்டுபுடிச்சு அதிர்ச்சியாயிட்டேன். செம கோபம் எனக்கு. பெருமாளுகிட்ட சொன்னேன், "ஆனாலும் என் மாமனாருக்கு ரொம்ப இரக்க மனசுடா. காசை நன்கொடையா அள்ளி அள்ளி விடுறாரு மச்சி! நான் அவருக்கு மாப்ள ஆனவுடன இப்படிலாம் இருக்க விட மாட்டேன்டா. யார் வீட்டுக் காச யாரு திங்கிறது!!?"னு. பெருமாளு என்ன ஏற இறங்க பாத்தான். அன்னைக்கு பாத்த அதே பார்வை. அப்புறம், "அதெல்லாம் சரி. உன் ஆளு கழுத்துல போட்டுருந்த செயின ரெண்டு மூணு நாளா காணோமே, அதையும் வித்தா நன்கொடை கொடுத்தாய்ங்க?"னு கேட்டுட்டு போயிட்டான். ஆமா, சித்ரா ஏன் செயினு போடலனு யோசிக்கிறதுலயே ஒரு வாரம் போயிருச்சு!


இப்படியே எத்தன நாளுதான் துப்பறிய வந்த உளவாளி மாதிரி வேடிக்கை பாக்குறது? நமக்கும் கல்யாணம் காட்சினு ஆகனுமா இல்லையானு மனசுக்குள்ள ஒரு கேள்வி! ஒரு வேட்கை! ஒரு வெறி! தைரியத்தை வரவழைச்சுட்டு ஒருநாளு சித்ரா தெருல நடந்துட்டு இருந்தப்ப, "சித்ரா வீட்டுக்கு போறீங்களா? என்னப் பத்தி என்ன நினைக்கிறீங்க? எங்க வீட்டுல சொல்லி உங்கள பொண்ணு கேக்க சொல்லவா?"னு கேட்டுட்டேன். அட முழுசா கூட நான் சொல்லி முடிக்கல..  அதுக்குள்ள "இயேசப்பா!!!! இயேசப்பா"னு கத்திட்டே ஓடிருச்சு! என்னடா இது, சித்தப்பா, பெரியப்பானு கத்தாம, "இயேசப்பா"னு கத்துறாளேனு யோசிச்சுட்டே வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தேன்! சரி தொலையிறா. இன்னொரு நாளு பார்த்துக்குவோம்னு விட்டுட்டேன்!


அடுத்தநாள் காலைல போஸ்ட்மேன் என்கிட்ட ஒரு அட்ரசை கேட்டான்.
"திரு.பால்சாமி(Paul Sami),
நம்பர் 14,"னு.


"நம்பர் 14ல பால் சாமினு யாரும் இல்லையே, பாலுச்சாமினு ஒருத்தருதான் இருக்காரு. எதாவது எழுத்துப்பிழையா இருக்கும். அங்கயே போயி கேளுங்க"னு சொல்லிட்டு போயிட்டேன்!


அன்னைக்கு ராமுக்கு வழக்கம்போல சிக்கன் எடுத்துட்டு போயி "ராமு, மாமாகிட்ட வாடா.."ன்னேன். ஓரப்பல்லு குரூரமா தெரியிற மாதிரி ராமு முறைச்சுச்சு. "லெக் பீசு இருக்கு ராமு, மாமாட்ட வா"னு கூப்டேன் பாருங்க, ஒரே தாவுல விரட்டிட்டு வந்து கைலிய கடிச்சு இழுத்துருச்சு! துண்டக்காணோம் துணியக் காணோம்னு வீட்டுக்கு ஓடி வந்தேன். சாயங்காலம் பெருமாளு வந்தான், "டேய் என் ஆளு சித்ரா வீட்டு நாய் ராமுக்கு வெறி புடிச்சிருக்கு போலடா. அவங்கள பார்த்தா சொல்லுனும்டா"ன்னேன்!! அவன் "என்னடா மாப்ள? சோகமா இருப்பனு பார்த்தா, நாயப் பத்தி பேசிக்கிருக்க? உனக்கு விசயமே தெரியாதா? சித்ரா வீட்டுல மதம் மாறிட்டாய்ங்களாம்டா. இன்னிக்குத்தான் எனக்குத் தெரியும். நான் உனக்குத் தெரியும்னுல்ல நினைச்சேன். அம்மா சொல்லலையா?"ன்னான்.


பயங்கர அதிர்ச்சி எனக்கு. சப்தநாடியும் அடங்கிப் போயி கேட்டேன், "என்னடா மாப்ள சொல்ற?"


"அட ஆமாடா. இனிமே உன் ஆளு வெறும் சித்ரா இல்லடீ. ஜோசப்பைன் சித்ரா. அவங்க அப்பா பேரு பால் சாமியாம், அண்ணன் பேரு ஆரோக்கிய ரத்தினமாம்! ஆனா சும்மா சொல்லக்கூடாதுடா மாப்ள.. உன் மாமனாரு விவரமானவன். பாலுச்சாமிங்கிற இந்துப் பேரை எவ்ளோ நைசா பால்சாமினு மாத்திருக்கான் பாரு!! சரி அதைவிடு. நீ வருத்தப்படாத மாப்ள. நமக்கு தெரிஞ்ச ஃபாதரு ஒருத்தரு இருக்காரு. அவருட்டச் சொல்லி உம்பேர 'ஜான் செல்லச்சாமி'னு மாத்திருவோம். டகால்னு வந்து பொண்ணு தந்துருவாய்ங்க."ன்னு பெரிய உலக சமாதானத்துக்கு ஐடியா தந்த மாதிரி பெருமையா சிரிச்சுட்டே சொன்னான் பெருமாளு.
அவ்ளோ சோகத்தையும் தாங்கிக்கிட்டு நான் பெருமாளை முறைச்சேன்.


சிரிப்ப நிப்பாட்டிட்டு பேச்சை மாத்துனான். "ஆமா நீ ஏன்டா அவிய்ங்க நாய்கிட்ட போன? அதை என்னத்த பண்ண?"


"ஒன்னும் பண்ணலடா. எப்பவும் போல "ராமு"னு தான்டா கூப்டேன் மாப்ள. உடனே விரட்டிட்டு கடிக்க வந்துருச்சுடா!!"


"என்ன மாப்ள.. சின்னப்புள்ளத்தனமா 'ராபர்ட் ராஜதுரை'னு பேரு மாத்துன நாய, நீயி சும்மா 'ராமு'னு கூப்டா உன்ன கடிக்க வராமா என்னடா செய்யும்!!"ன்னான்.


"கர்த்தாவே!!"

1 comment:

Nagasubramanian said...

nice humor in each of ur words

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...