Thursday, December 15, 2011

Save our Mullai periyaru! Why?

To our fellow Indians…

So far you have been made to believe what the Keralites driven indian media wanted you to believe. They have forcefully inserted their opinions about Mullai Periyaru issue in the minds of people, with no factual evidence. But here I have provided you with FACTS, out of which I want you to make an opinion on your own, based on the facts and FACTS only!

The two main questions raised to Tamilnadu are,

1)”Is it not dangerous to rely on MP dam which is now 116 years old? How long it can sustain?”
2)”The Government of Kerala, after building the proposed new dam, has promised to provide tamilnadu with the same quantity of water it provides now. But then, why Tamilnadu is so adamant in not accepting the offer?"

Before answering these, there are a few facts you must know about the MP dam.

1)      It was built in 1895 in an area of 8000 acres that belonged to Travancore Kingdom. So a pact was made and according to that, the place was leased for 999 years with a rent of 40000rs per year. And the dam built in that area would belong to Tamilnadu and the place would belong to the kingdom of Travancore, which is now the state of kerala.

2)       The important point to be noted is that, a part of Periyaru (river) originates in Tamilnadu and then it travels 47kms to join mullayaru originating in the western Ghats of kerala. And again, please remember that a part of the river and the whole dam (including operational rights) belongs to Tamilnadu!  But unfortunately, since the dam is situated in the place belonging to Kerala, the dam and the operations is dominated by the Kerala government for many years now.

3)      The MP dam can hold water up to 152 feet or 15.66TMC out of which only 10TMC can be used. The remaining is dead storage. Approximately 2,08,000 acres of agricultural land in the districts of Madurai, Theni, Ramanathapuram, sivagangai which includes more than 10lacs farmers,  solely depend on MP dam for water and there is NO other source! And also, around 60Lac civilians count on the water from MP dam for their drinking purpose. So obviously water from MP Dam is the lifeline for more 1/7th of the whole Tamilnadu population. So depriving water from MP dam would make the area a desert and would take away the only source of their living.

Now, why this sudden propaganda about the weakness of the dam? Why all this havoc?

1)In the year of 1976, Kerala built a dam in Idikki (Idikki dam) which has a capacity of more than 7 times that of MP dam, i.e 70TMC.
2) But unfortunately Idikki dam could never be filled because MP dam was in its way and it got filled year after year for three years. This was not anticipated by the kerala government. And obviously they got disappointed.

3)Immediately  in 1979 a call to demolish Mullai Periyaru Dam was raised by kerala, stating that the dam was weak and if it explodes, 35lakhs people would die of flood!

A new dam! Is is not a favor for tamilnadu? 

1) If mullai periyaru is demolished, the water would straight away fill idikki dam and it will fulfill its purpose.

2) But Mullaiperiyaru cannot be demolished without proposing an alternative. So kerala formulated an idea for a new dam, which is ridiculous and practically of zero value to Tamilnadu..

3) The idea for a new dam is just an eye wash. The proposed place to build the new dam is at a height of 1853feet from sea level. Whereas the MP dam is at a height of 2861feet from the Sea level. Meanwhile, the water pathway from MP dam is artificially made by digging caves through mountains and due to the sky scrapping height at which MP dam is situated, though there are many hurdles, the water travels many kilometers and reaches the vaigai river in Tamilnadu. But this cannot happen with the proposed new dam. Even if the Kerala government wanted to provide Tamilnadu with water, they could not because of the natural barriers.

What if Mullai periyaru is really weak? How could somebody take such a big a risk?

Even for the sake of argument, if we assumed that MP is weak and it would explode, the water released will straight away reach Idikki dam which is at a very lower altitude. There are no cities or villages in between this mountainous terrain pathway, and what kerala states about the loss of lives and all is utter nonsense.

Facts and Repair procedures:

1)      As kerala claims, MP Dam is not just a dam built of lime stone. In the year of 1933, 50 ton cement was injected to strengthen the dam. And again in the year 1960, 500 ton cement mixture was injected.

2)      In the year of 2000 supreme court ordered a commission to evaluate the MP dam and according to that commission, tamilnadu did used the latest anchoring technology and injected concrete mixture. And also a concrete shield was constructed over the entire outer structure of the dam. Literally a new concrete dam was built.

3)      After all these procedures, supreme court evaluated the dam and was very much impressed with the strength of the dam and ordered to raise the storage level to 156feet on 27/02/2006.

4)      As an immediate reaction to this, Kerala passed a resolution in its assembly which not only disregarded the order but also was very much against the order of the Supreme Court. Now again Tamilnadu has reached the supreme court for justice. Anticipating a Judgement against them, kerala has created all these false propaganda and havoc which is puncturing the brotherly relationship between the people of two states.

Now my dear Indians! These are facts! Decide yourselves. Cross check these facts and choose your side. Support us in our farmers’ plea for their livelihood. I don’t think kerala politicians are technically stronger than the commission appointed by the supreme court to evaluate the MP Dam. Kerala has openly challenged the supreme court which is the highest authority and the deciding factor of our country.

The photo you see above is not of some African country. It was shot during a famine (1876-78) in tamilnadu. Only after this famine, Benny Quik decided to build the Mullai periyaru dam and saved millions of lives. If Tamilnadu loses the MP Dam now, it would face such a famine once again! Please support us and help us save the dam. Share this link. Thank you! -Don Ashok

Wednesday, November 16, 2011

ஏழைகளுக்கான மரணதண்டனையும், நீதிக்கொலை ஒழிப்பும்!

கேரளாவில் கோவிந்தசாமி என்பவர் ஒரு பெண்ணை ஓடும் ரயிலில் இருந்து கீழே தள்ளி, அந்த பெண்ணின் தலையில் ரத்தம் சொட்ட சொட்ட அந்த பெண்ணை வன்புணர்வு செய்து, உடைமைகளை திருடியும் போயுள்ளார். அந்த குற்றங்கள் நிரூபிக்கப்பட்டு மரணதண்டனையும் அவருக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது! இந்த நிலையில் 'மரண தண்டனை ஒழிப்புப் போராட்டத்தை' முன்னெடுத்திருக்கும் அல்லது ஆதரிக்கும் தோழர்கள் கோவிந்தசாமியையும் மரண தண்டனையில் இருந்து காப்பாற்ற சொல்வார்களா, சொல்கிறார்களா என்ற கேள்வி சிலரால் எழுப்பப்பட்டுள்ளது! என்ன முட்டாள்த்தனமான கேள்வி இது?

முதலில் ஒன்றை மரணதண்டனைக்கு எதிராக வாதிடுபவர்களும், மரணதண்டனைக்கு ஆதரவாக வாதிடுபவர்களும் புரிந்துகொள்ளல் வேண்டும். மரணதண்டனை ஒழிப்புப் போராட்டம் என்பது கோவிந்தசாமிகளுக்கு ஒரு மாதிரியும், பேரறிவாளனுக்கு ஒரு மாதிரியும் விதவிதமாக வடிவமைத்து முன்னெடுக்கப்படும் போராட்டமல்ல. எவருக்கும், செய்த குற்றம் எதுவாயினும் மரண தண்டனை விதிக்கப்படக்கூடாது, மரண தண்டனை எதற்குமே தீர்வாகாது என்பதே அதன் நோக்கம்.

அரசால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கொலையான மரணதண்டனையை ஒழிக்கவேண்டும் என்ற போராட்டம் பேரறிவாளன், சாந்தன், முருகன் வழக்கில் இருந்து ஆரம்பித்ததல்ல. பல காலமாகவே மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் போராடியே வந்திருக்கிறார்கள். இந்த வழக்கில் அது பரவலான வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளது, அவ்வளவே! மேலும் மூவர் தூக்கு ரத்துக்காக போராடுவதற்கும், ஒட்டுமொத்தமாக மரணதண்டனையை ஒழிக்க போராடுவதற்கும் சம்பந்தம் இருந்தாலுமே கூட இரண்டையும் ஒரே தட்டில் வைத்து பார்க்க முடியாது. ஏன்?

ராஜீவ் கொலை வழக்கில் தூக்கு பெற்றுள்ள மூவருக்கும் நேர்மையான முறையில் விசாரணை வழங்கப்படவில்லை, அவர்கள் நிரபராதிகள் என்ற வாதத்தையெல்லாம் ஒரு விவாதத்துக்காக நாம் எடுத்துக்கொண்டாலும் கூட, அவை நியாயம் தான் எனினும் கூட இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் படி உச்சநீதிமன்றத்தால் தூக்கு தண்டனை உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் அந்த மூவரின் தூக்கை மேற்சொன்ன காரணங்களுக்காக நிறுத்துவதென்பது சாத்தியமே இல்லை. ஆனால் தூக்கு தண்டனை வழங்கப்பட்டு, அது உச்சநீதிமன்றத்தில் உறுதிசெய்யப்பட்டும் கூட உடனே தூக்கை நிறைவேற்றாமல், கருணை மனுவை நிராகரிக்கவும் செய்யாமல் ஏற்கவும் செய்யாமல் 12 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் கிடப்பில் போட்டு கைதிகளையும் அவர்கள் உறவினர்களையும் நித்திய கண்டம் பூரண ஆயுசு என்ற ரீதியில் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாக்கி, நித்தம் நித்தம் மரணத்தை எதிர்நோக்கவைத்து, ஒரு கொடூர சாடிச மனப்பான்மையுடன் அவர்களை சித்ரவதைக்குள்ளாக்கி, அவர்கள் உறவினர்களையும் ஆறா துயரத்தில் ஆழ்த்தி, ஆயுள் தண்டனை அளவுக்கு தனிச்சிறையில் வைத்தபின் தூக்கிலிடுவது எந்த வகையில் நியாயம் என்பதே. ஆனால் இந்த காரணங்களை பொதுவான மரண தண்டனை ஒழிப்பு போராட்டத்தில் நாம் கருத்தில் கொள்ள முடியாது. அதனால் இரண்டையும் ஒரே தட்டில் வைக்கக் கூடாது. வைக்கவும் முடியாது!

மரணதண்டனை எதிர்ப்பு என்பது மரணத்திற்கு மாற்றான உண்மையான தண்டனையை ஆதரிப்பதுதானேயொழிய, குற்றவாளியை மன்னிக்கச் சொல்வதல்ல. மரணம் என்ற முற்றுப்புள்ளி
எப்படி தண்டனையாகும் என்பதே மரணதண்டனை ஒழிக்க போராடுபவர்கள் எழுப்பும் கேள்வி. ஆனால் சில ஊடகங்கள் மரண தண்டனை ஒழிப்பு என்பதே 'மன்னிப்பு' என்பதைப் போல ஒரு போலிபிம்பத்தை உருவாக்கத் துடிக்கின்றன.  அதனால்தான் 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் தனிமைச்சிறையில் அடைக்கப்பட்ட மூவரையும் மற்றுமொரு தண்டனைக்கு ஆளாக்காமல், ஒரே குற்றத்திற்கு இரு தண்டனைகள் என்பதே சட்டத்துக்கு புறம்பானது என்பதை எடுத்துக்காட்டி, ஆயுள் தண்டனை காலத்திற்கும் மேல் சிறையில் தண்டனை அனுபவித்திருப்பவர்களை தூக்கிலும் தொங்கவிடவேண்டுமா என்ற கேள்விகேட்டு விடுவிக்கச் சொல்லி போராடுவதையும், நேற்று தண்டனைப் பெற்ற கோவிந்தசாமியை ஒப்பிட்டு விஷமத்தனமாய் சிலர் கட்டுரை எழுதுகிறார்கள். அதாவது பொதுவான மரணதண்டனை ஒழிப்பு போராட்டத்தையும், மூவர் விடுதலைக்கான போராட்டத்தையும் ஒரே தட்டில் வைத்து கோவிந்தசாமியுடன் ஒப்பிட்டு மக்களை குழப்ப முயற்சித்திருக்கிறார்கள்.

நாம் இன்னொரு விஷயத்தையும் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். ராஜீவ் காந்தியின் மரணத்திற்காக கொந்தளித்த மக்கள், ஆர்ப்பாட்டம் செய்த மக்கள், அதற்கடுத்த தேர்தலில் ஒரு புரட்சியையே செய்த மக்கள் இன்று ராஜீவ்காந்தி கொலைவழக்கில் தண்டனை பெற்றிருப்பவர்களுக்கு ஆதரவாக போராடுகிறார்கள் என்றால், அதை பல பத்திரிக்கைகள் ஆதரிக்கின்றன என்றால் என்ன அர்த்தம்? தண்டனை பெற்றவர்கள் ஏற்கனவே ஒரு ஆயுள்தண்டனை காலத்தை சிறையில் கழித்துவிட்டார்கள் என்ற காரணமும், கருணை மனு பரிசீலிப்பில் அவர்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட காலதாமதம் எனும் அநீதியும் மக்கள் மனதில் மிகப்பரவலான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதை மறுக்கமுடியுமா? அந்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய காரணங்களை முன்னிறுத்திதான் அந்த மூவருக்கான விடுதலைபோராட்டம் மக்களால் இணையத்திலும், வீதியிலும், வழக்கறிஞர்களால் நீதிமன்றத்திலும் முன்னெடுக்கப்படுகிறது.

மரண தண்டனையை ஆதரிப்பவர்கள் அந்த தண்டனையின் மூலம் சமூகத்தில் தவறு செய்பவர்களுக்கு பயம் ஏற்படும் என்று வாதிடுவது வழக்கம். அக்கருத்து மிகத்தவறானது என்று மரணதண்டனை நடைமுறையில் இருக்கும் நாடுகளிலும், மரணதண்டனை ஒழிக்கப்பட்ட நாடுகளிலும் எடுக்கப்பட்ட குற்றங்களைப் பற்றிய புள்ளிவிவரங்கள் நமக்கு தெரிவிக்கின்றன. மரணதண்டனை நடைமுறையில் இருக்கும் நாடுகளைவிட மரணதண்டனை ஒழிக்கப்பட்ட நாடுகளில் குற்றங்கள் குறைவு என்பதே அந்த புள்ளிவிவரங்கள் நமக்க தெரிவிக்கும் உண்மை!  உண்மை இப்படியிருக்க மரண தண்டனை என்பது அங்கீகரிக்கப்பட்ட பழிதீர்ப்பே தவிர, அங்கீகரிக்கப்பட்ட கொலையே தவிர வேறென்ன? அதனால் சமுதாயத்துக்கு கிடைக்கும் லாபம்தான் என்ன?

இதே கோவிந்தசாமிக்கு ஆதரவாக பிரபல வழக்குரைஞர்களான கபில் சிபலோ, ராம்ஜத்மலானியோ ஆஜாராகியிருந்தால் தூக்குதண்டனை, ஆயுள் தண்டனையாகி இருக்காது என்பதற்கு என்ன நிச்சயம்? தெரு ஓரத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தவர்களை போதையில் கார் ஏற்றி கொன்றவர்களுக்கு என்ன தண்டனை கொடுத்தார்கள்? பல ஆயிரம் பேரைக் கொன்ற வெடிகுண்டுகளை பதுக்கிவைத்திருந்த நடிகர் எப்படி வெளியில் வந்தார்? எந்த பணக்கார குற்றவாளியாவது இதுவரை தூக்கில் தொங்கியிருக்கிறாரா? கூலிப்படைகளை ஏவிவிட்டு கொலை செய்யும் அரசியல்வாதிகளும், பணமுதலைகளும், தொழிலதிபர்களும் தூக்குதண்டனை ஏன், குறைந்தபட்ச தண்டனையேனும் பெற்றிருக்கிறார்களா? இவர்களுக்கெல்லாம் அரசு நியமிக்கும் வழக்குரைஞர்கள் வாதாடியிருந்தால் இதேபோல் விடுதலை கிடைத்திருக்கும் என நிச்சயமாக சொல்லமுடியுமா? பணத்தைக் கொட்டி திறமையான வக்கீல்களை வைக்க முடிந்தவர்களுக்கே சட்டம் சாதகம் என்ற நிலை இருக்கும்போது, எந்த நம்பிக்கையில் இந்த சட்டத்திடம் ஒரு உயிரை பறிக்கும் உச்சக்கட்ட அதிகாரத்தை கொடுக்கிறோம் நாம்? சட்டம் அனைவருக்கும் சமம் என்பதை நடைமுறைப்படுத்திவிட்டு பின் உயிரைப் பறிக்கும் அதிகாரத்தை கொடுத்தாலாவது ஏற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால் வக்கில்லாதவர்கள், ஏழைகளுக்கு மட்டும் மரணதண்டனை மற்றவர்க்கெல்லாம் விடுதலை அல்லது குறைந்தபட்ச தண்டனை என்றால் என்ன நியாயம்!? என்ன நீதி?

சென்ற மாத ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட் (readers digest) இதழில் ஒருவரைப் பற்றிய செய்தி படித்து அதிர்ந்தேன். இரு வெள்ளைக்கார சிறுவர்களை காயப்படுத்தி, வன்புணர்வுக்கு உள்ளாக்கிய  குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டு அவருக்கு 60ஆண்டுகள் தண்டனையும் வழங்கப்பட்டுவிட்டது. ஆனால் விடாமுயற்சியுடன் 25ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்தபடியே போராடி அறிவியல் தொழிநுட்பங்களின் வளர்ச்சியால் சமீபத்திய DNA சோதனைகளின் மூலம் தன்னை குற்றமற்றவர் என நிரூபித்துவிட்டு, சிறையிலேயே தன் இளமைக்காலங்களை தொலைத்துவிட்டு இப்போது வெளியே வந்திருக்கிறார். இது எப்போதாவது நடக்கும் அரிய விஷயம் என நினைக்காதீர்கள். அமெரிக்க மாகாணங்களில் இல்லினாயில் (Illinois) மட்டும் இதுவரை பண்ணிரெண்டு பேர் பல ஆண்டு சிறைவாசத்துக்குப் பின் தங்களை குற்றமற்றவர்கள் என நிரூபித்து விடுதலை ஆகியிருக்கிறார்கள். அரிசோனா மாகாணத்தில் 1973ல் இருந்து இதுவரை நூறு பேர் தங்களை நிரூபித்து விடுதலை ஆகியிருக்கிறார்கள். இன்னும் உலக அளவில் எத்தனை பேர் என்பதை எண்ணிப்பாருங்கள். ஒருவேளை அவர்களுக்கு எல்லாம் மரணதண்டனையை நிறைவேற்றியிருந்தால் எத்தனை நிரபராதிகள் அநியாயமாக இறந்திருப்பார்கள்? அமெரிக்கா போன்ற மனித உரிமையை பெரிதாக பின்பற்றும் நாடுகளிலேயே இப்படியென்றால், கரடியை கைது செய்து நாய் என ஒப்புக்கொள்ளவைக்கும் நம்மூரைப் பற்றி என்ன சொல்ல? 

எந்த உணர்ச்சியால் மக்களிடம் குற்றங்கள் பெருகுகிறதோ, எந்த உணர்ச்சியால் உயிர்கள் கொலையுறுகின்றனவோ அதே உணர்ச்சியை சட்டம், நீதி என்ற பெயரில் அங்கீகரிப்பது எந்த வகையில் நியாயம்? எந்த வகையில் நன்மை பயக்கும்? ஒரு கண்ணுக்கு மறுகண் என உலகம் இயங்கினால் உலகமே குருடாய்ப் போகும் என்று சொன்ன மகாத்மா காந்தியை தேசத்தந்தை எனக் கூறும் நாட்டில்தான் மரணதண்டனைக்கு ஆதரவாக குரல்கள் ஓங்கி ஒலிக்கின்றன.

இன்னும் ஏராளமாக மரணதண்டனையை ஏன் ஒழிக்கவேண்டும் என்பதற்கான காரணங்களை அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். ஆனால் மரணதண்டனையை ஆதரிக்க ஒரே காரணம் தான். அது மக்களிடம் மலிந்து போயுள்ள பழிவெறி மட்டும்தான். அதை அரசே ஊக்குவித்து மக்களுக்கு மிகத்தவறான உதாரணமாகவும் திகழ்வதுதான் வேதனை. மரணதண்டனையை உலக அளவில் 95நாடுகள் முற்றிலுமாக தடை செய்துவிட்டன. வெறும் 58 நாடுகளே மரணதண்டனையை பழக்கத்தில் வைத்திருக்கின்றன. மீதியுள்ள நாடுகள் கடந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மரணத்தை தண்டனையாக தரவில்லை.  தண்டனை வழங்கவேண்டாம் என யாரும் சொல்லவில்லை. வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் போது தண்டனை கொடுங்கள். ஒருவன் உயிருடன் இருக்கும்வரைதான் அவன் குற்றமற்றவன் என நிரூபிக்கும் வாய்ப்பும் இருக்கும், ஆனால் அதை பறிப்பது எவ்வளவு கொடூரமான மனித உரிமை மீறல்? தற்கொலை முயற்சியே தண்டனைக்கு உட்பட்ட குற்றம் எனும்போது அரசு செய்யும் கொலைகளை நியாயப்படுத்துதல் எவ்வகையில் நியாயம்?

 உள்ளூர் நீதிமன்றத்தால் குற்றவாளி என தீர்ப்பளிக்கப்பட்டவர் உயர்நீதிமன்றத்தில் நிரபராதி ஆகிறார்! உயர்நீதிமன்றத்தில் குற்றவாளி எனதீர்ப்பளிக்கப்பட்டவர் உச்சநீதிமன்றத்தில் நிரபராதி ஆகிறார். உச்சநீதிமன்றத்தில் குற்றவாளி என அறிவிக்கப்பட்டவர் அதற்கு மேல் ஒரு நீதிமன்றம் இருந்தால் நிரபராதி ஆக வாய்ப்புண்டு தானே? எதை நம்பி  நீதிமன்றத்திற்கு நீதிமன்றம் நீதியை மாற்றி வழங்கும் இந்த சட்டத்திடம் ஒரு உயிரைப் பறிக்கும் உச்சக்கட்ட உரிமையை அளிக்கவேண்டும்?

Wednesday, November 2, 2011

ஜெ அரசு இன்னும் மெருகேற அறிவுரைகள்.

முதல்ல ஒரு நாட்டுக்கு நூலகம் என்பது தேவையில்லாத விஷயம். மரத்தையெல்லாம் வெட்டி, அதுல தாள் செஞ்சு அத்தனை புத்தகத்தை அச்சடித்து அதை போய் உக்காந்து மணிக்கணக்கா படிச்சு, அதைப் பற்றி பேசி அறிவை வளர்த்து என்ன செய்யப்போறோம்? அந்த அறிவையெல்லாம் எடுத்துட்டா போகப் போறோம்? இல்லையே! கடைசில பன்னி மாதிரி, நாய் மாதிரி நம்மளும் செத்துருவோம். அதுனால புத்தகமே இல்லாம இருந்துட்டா வெட்டியா அதுல நேரம் செலவழிக்க வேண்டியதில்ல! நிறைய தியேட்டர் இருக்கு! திருவிழாக்கல்ல மிட்நைட்ல ரெக்கார்டு டான்ஸ் போடுவாங்க. அதையெல்லாம் பார்த்து ரசிச்சு சந்தோசமா இருக்குறதை விட்டுட்டு ஏன் சார் புத்தகம் படிச்சு நேரத்தை வீணாக்கனும்?

எனக்கு தெரிஞ்சு இந்த பள்ளிகளே வீணான விஷயம் தான். தேவையில்லாம எல்லா புள்ளைங்களையும் சேர்த்து ஒரே இடத்துல உக்காரவச்சு பாடம் சொல்லி என்ன கருமத்துக்கு? அப்படியே எல்லாம் ஸ்கூலையும் மூடிட்டு விபச்சார விடுதி ஆக்கிரலாம். ஏன்னா டாஸ்மாக்க்கு அடுத்து அதை செஞ்சா அரசுக்கு நல்ல லாபம் வரும்னு ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லிருக்காங்களாம். மக்களுக்கு நல்லது செய்யவா அரசு இருக்கு? எதுல லாபமோ அதை செஞ்சாதான வருமானம் பெருகும். குடிகாரன் திருந்தனும்னு நினைச்சா கூட முடியாதுல்ல. ஏன்னா முக்குக்கு முக்க அவனுக்கு temptation! வீதியோரங்களில் விபச்சாரப் பெண்கள் நின்னு அழைப்பது மாதிரி டாஸ்மாக் நிக்குதுல்ல. ஒருத்தன் தாண்டி போயிர முடியுமா? புதுசா எங்கெல்லாம் ஆரம்பிக்கலாம்னு ஆராயிறதுக்கு அதிகாரிகள் வேற அப்பப்ப அலையிறாங்க! மருந்து கிடைக்கிறதுதான் நம்ம ஊர்ல கஷ்டம். சாராயத்துக்கு அலையவே வேண்டாம்! அதுனால என்ன சொல்றேன்ன்னா மக்களோட குடிபோதைக்கு நல்ல தீனி போட்டாச்சு! அதுக்கு அப்புறம் எதுல வருமானம் வரும்? பெண்போதைல தான! அதுனால அடுத்து அதைப் பண்ணிரலாம். டாஸ்மாக் மாதிரி அதுக்கு எதாச்சும் நல்ல பேரா வச்சுட்டா தமிழகம் ஒரு முன்னுதாரணமா இருக்கும். அப்படியே ஆணுறைகளையும் வித்தா சைடுல ஒரு வருமானம் தானே. இப்படிலாம் பண்ணாதான நாடு முன்னேறும். மக்கல் சந்தோசமா இருப்பாங்க.

முதல் கட்டமா அண்ணா நூலகத்தை மூடியிருக்கும் அரசுக்கு வாழ்த்துக்கள். அது "தென் ஆசியாவின் "  மிகப்பெரிய நூலகமாம். அதிநவீன வசதிகளோடு கட்டப்பட்ட அரசு நூலகம் . முற்றிலும் குளிரூட்டப்பட்ட நூலகம் . லைட் எல்லாம் தேவையில்லயாம் அதுக்கு, இயற்கையாகவே சூரிய வெளிச்சம் உள்ளே வர்ற மாதிரி கட்டப்பட்டதாம். அந்த நூலகத்தில் தற்போது ஐம்பதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் உள்ளன . இந்த நூலகத்தில் ஒரே நேரத்தில் 1 .2 மில்லியன் புத்தகங்களை அடுக்கி வைக்க வசதி உண்டு. இப்படி ஒரு கேவலமான நூலகம் நமக்கு தேவையா? அதும் தமிழ் புத்தகங்களை இருக்க விடலாமா? அதை மருத்துவமனையா மாத்துறதுக்கு பதிலா ஸ்டூடியோவா மாத்திருக்கலாம். நல்ல வருமானம் வரும். அப்படியே சட்டமன்றத்துல குளிர்கால கூட்டத்தொடர் நடக்குறப்ப அதுல இருக்க நூல்களையெல்லாம் எரிச்சு குளிர்காயலாம். கிரகம் அதெல்லாம் அதுக்காச்சும் பயன்படட்டும்!

முந்தைய அரசு அரிசினு எதைச் சொன்னுச்சோ அது எல்லாம் இனி மலம் என வழங்கப்படும். இந்த அர்சு இன்றிலிருந்து மலத்தை அரிசி என வழங்கும். மக்கள் அதைத்தான் உண்ண வேண்டும். அப்படினு ஒரு உத்தரவு போட்டா இந்த அரசின் பெயர் வரலாற்றில் நிலைக்கும். சீக்கிரம் அப்படி ஒரு அறிவிப்பு வரலாம். அதை ஆதரிக்க நம்ம நாட்ல ஆள் இல்லையா என்ன? தினமலர் முதல் பக்கத்துல வாழ்த்து செய்தி போடுவான்!

இப்படிப்பட்ட நல்லவர்கள் வாழும் நற்தமிழகத்தில் இப்படியே வரிசையா எல்லாத்தையும் மூடிட்டே போனா, மாத்திட்டே போனா ஜாலியா இருக்கும். அஞ்சு வருசம் போறதே தெரியாது! சர்ர்ர்ருனு போயிரும். பாலம், ரோடு எல்லாம் போடுறதுக்கா அரசு? கல்வி கொடுக்குறதுக்கா அரசு?  மருத்துவமனை தான் நம்ம அன்றாடத் தேவை! போயஸ் கார்டனைத் தவிர எல்லாத்தையும் மருத்துவமனையாக்குற வரைக்கும் தக்காளி ஓய்வே இல்ல! நன்றி! வாழ்க அரசு! வளர்க ஜனநாயகம்! நாசமாய் போக மக்கள்! எங்க தெரு பாட்டி சொன்னதுதான் நியாபகம் வருது... "********** *********கு புத்தகம்னு தெரியுமா காகிதம்னு தெரியுமா?"

Sunday, October 30, 2011

ஏழாம் அறிவும், போதிதர்மரும், ஐந்தறிவு தமிழர்களும்!

நேரடியா விஷயத்துக்கு வர்றேன். ஜென் புத்தகங்களையும், கதைகளையும் படித்தபோது போதிதர்மரைப் பற்றி தெரியும் என்றாலும் அவர் தமிழர் என்ற விவரமெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது. சில மாதங்களுக்கு முன்னால் தோழர் பிரதீப்புடன் Chatயில் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது "போதிதர்மர் காஞ்சிபரத்துக்காரர். தமிழர்." எனக் கூறினார். எனக்கோ பயங்கர ஆச்சரியம். அதுவரை 'ஜென்' மீது நான் கொண்டிருந்த மதிப்பு அத்தகைய சிந்தனை முறையை (சிந்தனையற்ற முறை என்றும் சொல்லலாம்) வாழ்வில் கொண்டிருந்த சீனர்கள் மேல் மிகுந்த மரியாதை இருந்தது. போதிதர்மர் என்ற டாமோ, தமிழர் என்ற விஷயம் தெரிந்தவுடன் என் ஆனந்தத்திற்கு அளவேயில்லை! புல்லரித்தது! அதன் பின் தான் போதிதர்மரைப் பற்றி படிக்க ஆரம்பித்தேன். ஏழாம் அறிவு படமும் போதிதர்மரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய வரலாற்று புனைவு தான். முதல் நாளே அந்தப் படத்தைப் பார்த்ததற்கான காரணமும் அதுதான்.

Inception படத்தின் காப்பி என்ற வதந்தியை எல்லாம் அடித்து நொறுக்கிவிட்டு முற்றிலும் வேறு களத்தில் பயணித்திருக்கிறார் முருகதாஸ். 600ஆம் நூற்றாண்டில் போதிதர்மர் சீனர்களுக்கு கற்று கொடுத்த கலையைக் கொண்டே இந்தியாவுக்கெதிரான மறைமுக யுத்தத்தை நடத்த நினைக்கிறது சீனா. அதை ஒரு இளம் விஞ்ஞானியுடன் சேர்ந்து முறியடிக்கிறார் போதிதர்மரின் வழித்தோன்றலான சர்க்கஸ் சாகசக்காரர்.

சீனாவுக்கு பயணிக்கும் போதிதர்மரில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறது படம். படம் பார்க்கும் முன் போதிதர்மர் புத்தருக்கு சமமானவர் ஆயிற்றே, அந்த அமைதியை எப்படி சூர்யா நடிப்பில் கொண்டு வரப்போகிறார் என்ற அச்சம் இருந்தது. கண்களில் ஒளியும், முகத்தில் அமைதியும் தவழ அழகாக நடித்திருக்கிறார் சூர்யா.

படத்தில் சூர்யாவின் சில காட்சிகளைப் பார்க்கும் போது 'இந்தாளு என்ன வேணா பண்ணுவானா?' எனத் தோன்றியது. "சிங்கத்த டிவில பாத்ருப்ப, சர்க்கஸ்ல பாத்ருப்ப"னு பஞ்ச் டயலாக் பேசுவதில் இருந்து குங்க்ஃபூ வரைக்கும் எப்படி செஞ்சுத்தொலைக்கிறார் என்று தெரியவில்லை! நம் தொழிலில் நாம் சூர்யா போன்ற உழைப்பைப் போட்டால் எப்படி இருக்கும் என கற்பனை செய்தேன் பிரமிப்பாக இருந்தது.

இசை வழக்கமான ஹாரிஸ் ஜெயராஜிசம்! நிறைய காப்பி! நிறைய ரிப்பீட்! பல்லவ அரசைக் காட்டும் இடங்களில் அருமையாக இருந்தது. சீனப்பாடலை அப்பட்டமாக "பாபா ப்ளாக்சீப்" என்ற ஆங்கில சிறார் பாடலின் ராகத்தில் அப்படியே அமைத்திருந்தது கேலிக்கூத்தாக இருந்தது!

"வீரத்துக்கும் துரோகத்துக்கும் வித்தியாசம் இருக்கு. ஒருத்தனை ஒன்பது நாடு சேர்ந்து கொல்றது பேரு வீரம் இல்ல"
"எத்தனை நாள் தான் அடிவாங்குறது? திருப்பி அடிக்கனும்!"
"யாழ்ப்பாணம் நூலகத்தை எரிச்சு நம்ம ஆவணப் பொக்கிஷங்களை எல்லாம் அழிச்சுட்டாங்க" இதெல்லாம் சூர்யா பேசும் வசனங்கள். தியேட்டரில் ஆராவாரமாய் இருந்தது.

ஒரு Mainstream சினிமாவில் தைரியமாக ஒரு படக்குழு ஈழம் சம்பந்தப்பட்ட வசனங்களை வைக்கிறதென்றால், இலங்கைக்கு ஆயுதம் வழங்கிய இந்தியா உள்ளிட்ட உலக நாடுகளை 'துரோகம்' என விமர்சிக்க வேண்டுமென்றால் அதற்கு எவ்வளவு தைரியம் வேண்டும்? முருகதாஸுக்கும், உதயநிதிக்கும், சூர்யாவுக்கும் அந்த தைரியம் எக்கச்சக்கம்!

படத்தில் சில சறுக்கல்களும் உண்டு. சீன வில்லனை வழக்கமான தமிழ் டாட்டா சுமோ வில்லன்கள் போல கழுத்தை ஆட்டி ஆட்டி நடிக்கவைத்தது, தமிழர்களின் பண்டையகால சாதனைகளை அடுக்கும்போது வட இந்தியரான ஆரியபட்டாவை உள்ளே நுழைத்தது, பார்வை வசியத்தை வில்லன் மிக அதிகமாக உபயோகப்படுத்தியது, சர்க்கஸ் சூர்யா உடலில் போதிதர்மரின் திறமை குடிபுகுவதற்கு பதிலாக ஆவி புகுந்ததைப் போல அவரை நடிக்க வைத்தது போன்ற குறைகளும் உண்டு. நடுவில் காதல் காட்சிகள் வேகத்தை வெகுவாக குறைக்கின்றன.

உலகமே போற்றும் போதிதர்மரின் பெயரைக் கூட தெரியாமல் வாழும் தமிழரின் இன்றைய இழிநிலையை, இன வரலாற்றை மறந்து, இனத்தின் பெருமையை மறந்து, பிற இனங்களைப் பின்பற்றி, பிறமொழிகளைப் பேசுவதைப் பெருமையாக எண்ணி, பொருள் ஈட்டுவதை மட்டுமே குறிக்கோளாக கொண்டு பெயரளவில் மட்டுமே தமிழராய் வாழும் தமிழர்களிடம், தங்கள் இனத்தில் ஒரு புத்தன் உண்டு, அவனுக்கு நாடெங்கும் சிலை வைத்து அவனை கடவுளாக வணங்கும் ஒரு வல்லரசு நாடு உண்டு என பொட்டில் அடித்தாற்போல் சொல்லியிருக்கிறார் முருகதாஸ்.

திரையரங்கை விட்டு வெளியில் வரும்போது இரு தமிழ் அறிவாளிகள் கீழ்க்கண்டவாறு பேசிக்கொண்டனர், "என்ன மாப்ள? போதிதர்மரு போதிதர்மருனு மூணு மணி நேரம் கொண்டேபுட்டாய்ங்க. வேலாயுதமாவது போயிருக்கலாம்டா" என்று! மக்களே.. மதம் மாறுவது போல சுலபமாய் இனம் மாற முடிந்தால் புதியதை தெரிய மறுக்கும், பழையதை புரிய மறுக்கும் இந்த கேடுகெட்ட, சுயமரியாதையற்ற ஐந்தறிவு ஜீவன்கள் நிறைய இருக்கும் தமிழினத்தில் இருந்து உலகின் எதோ மூலையில் மானத்துடன் வாழும் எதோ ஒரு குட்டி இனத்திற்கு மாறிவிடலாம்! எஞ்சியுள்ள காலத்தை கொஞ்சமேனும் சுயமரியாதையோடு கழிக்கலாம்!

Saturday, October 29, 2011

வேலாயுதம்! விண்ணைக் கிழிக்கும் வெற்றி!

வேலாயுதம் பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆவல் அந்தப் படத்தின் போஸ்டரைப் பார்த்த நொடியில் இருந்தே துவங்கிவிட்டது. அதிலும் விஜய் அணிந்திருந்த சூப்பர் ஹீரோ உடையை எதோ ஒரு வெள்ளைக்காரன் திருடி தன் வீடியோகேமில் பயன்படுத்தி இருப்பதை அறிந்து வியந்தேன். விஜய்க்குதான் எங்கெல்லாம் ரசிகர்கள்!!

நண்பர் ஒருவர் "வேலாயுதம் படத்தைப் பார்த்துவிட்டீர்களா? உங்கள் கருத்தாளமிக்க விமர்சனத்தை எதிர்பார்க்கிறேன்" என்று முகநூலில் செய்தி அனுப்பியிருந்தார். எனக்குத் தெரிந்து என் பரம்பரை விரோதிகள் கூட இவ்வளவு அசிங்கமாக என்னிடம் ஒரு கேள்வியை கேட்டதில்லை! அதன் பொருட்டே இந்த விமர்சனம்.

எத்தனைப் பேருக்கு பழையதை மறந்து மீண்டும் புதிதாய் வாழும் வாய்ப்பு அமையும்? விஜய்க்கு அந்த வாய்ப்பு, அந்த வரம் ஒவ்வொரு படத்துக்கும் அமைந்துவிடுகிறது. தன் பழைய பட கதைகளை(??) மறந்துவிட்டு அடுத்த படத்தில் புதிதாக முதலில் இருந்து தொடங்குவார்.

வேலாயுதம் படம் ஓடத்துவங்கி சிறிது நேரத்தில் தியேட்டரில் ஒரே ரகளை, சத்தம். ரசிகர்கள் கூச்சலிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். "என்னடா டேய்!! வேலாயுதம்னு சொல்லி டிக்கெட் வாங்கிட்டு திருப்பாச்சி படம் போட்டு ஏமாத்துறீங்களா?" என்று. பின் தியேட்டர் உரிமையாளர் சரண்யா மோகனையும், திருப்பாச்சியில் தங்கையாய் வந்த மல்லிகாவையும் ஒப்பிட்டு, "அந்த பொண்ணு சிவப்பு, இந்த பொண்ணு கருப்புய்யா! பாருங்க" என்று விளக்கி சமாதானம் செய்தார். இதில் தங்கச்சியை அழைத்துக்கொண்டு சென்னை வந்து அங்கிருக்கும் தீவிரவாதிகளை அழிக்கிறார். "ஏய் இதானப்பா திருப்பாச்சில பண்ணாரு"னு சொல்லாதீங்க. அது ரவுடி, இது தீவிரவாதி!

"அவரு யாரு தெரியுமா?" என போன படத்தில் ரசிகர்களைப் பார்த்து கேட்ட அதே கிழவரே இந்த படத்திலும் கேட்டது ரசிகர்களை எரிச்சலடையச் செய்தது. இந்த வசனத்தை வேறு கிழவரை வைத்து எடுத்திருந்தால் சூப்பராக இருக்கும் என 'variety' எதிர்பார்க்கும் விஜய் ரசிகர்கள் முணுமுணுத்தார்கள்.

பின் "சொன்னா புரியாது செத்தாதான் புரியும்" என்ற அறிமுகப் பாடலை பாடி ஆடினார் விஜய். பாடல் மிக வித்தியாசமாக சமூக அக்கறையுடன், ரசிகர்களுக்கு அறிவுரை சொல்லும்படி இருந்தது. போன பட அறிமுகபாடலில் போட்டிருந்த சட்டையை மாற்றி இதில் வேறு சட்டை அணிந்து ஆடியது ஒவ்வொரு படத்திற்கும் விஜய் எவ்வளவு மெனக்கெடுகிறார் என்பதைக் காட்டியது. இளைஞர்களுக்கு அவர் ஒரு inspiration!

ஹன்சிகா மோத்வானி விஜய் மேல் காதல்வெறிகொண்டு அலைகிறார். பெண் இனத்தையே பெருமைப்படுத்தும் இது போன்ற கதாப்பாத்திரங்கள் ரஜினிப் படத்திலும், விஜய் படத்திலும் ஏராளமாக பார்க்கலாம். பின் ஜெனிலியா வருகிறார். அவருக்கும் விஜய் மீது காதல் வெறி! பெயரைக்கேட்டால் "வேலூஊஊஊஊஊஉ வேலாஆஆஆயுதம்ம்ம்ம்ம்" என அமாவசை இரவில் ஊளையிடுவதைப் போல ஸ்டைலாக பதில் சொல்லும் ஆணின் மேல் யாருக்குதான் காதல் வராது?

என்னை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்திய காட்சியைப் பற்றி சொல்கிறேன். வில்லன் "காட்டுடா காட்டுடா" என சொன்னதும், விஜய் "நான் சும்மாவே காட்டுவேன். நீ காட்டு காட்டுனு சொல்ற" என பதில் சொன்னதும் அதிர்ச்சியின் உறைந்துபோனேன். எதையோ காட்டப் போகிறார் என பயந்து அனைவரும் கண்களை மூடிக்கொண்டவுடன் துவங்கியது வில்லன் பறந்து போய் விழுந்த அந்த புதுமையான ஆக்சன் காட்சி!

உலக திரைப்பட வரலாற்றில் இதுவரை இல்லாத புதுமையை செய்துள்ளார் ரீமேக் ராஜா. வேற்றுமொழி திரைப்படத்தை ரீமேக் செய்யும் கேவலமான உலகத்தில், வேற்றுமொழி வீடியோகேமை ரீமேக் செய்திருக்கிறார். ரசாயன ஆலையில் ரயிலை மோதச் செய்ய வில்லன்கள் போடும் திட்டம், அதற்காக வில்லன் வைத்திருக்கும் மேப், கிராஃபிக் காட்சிகள் என அனைத்துன் 'ஹிட்டன் டேஞ்சரஸ்' என்ற கணிணி விளையாட்டில் வருபவை. தமிழ்ப்படத்தை அடுத்த கட்டத்துக்கு நகட்டிய ராஜாவுக்கு வாழ்த்துக்கள்.

பின் ட்ரெயினை விஜய் sudden break போட்டு நிறுத்தி ஆலையைக் காப்பாற்றுகிறார். நல்லவேளை அந்த ட்ரெயினில் 'டிஸ்க் ப்ரேக்' இருந்தது! அருமையான படம் அதோடு முடிந்துவிட்டதே என ரசிகர்கள் வருந்திய நேரத்தில் 'ரத்தத்தின் ரத்தமே' என்ற பாடல் வருகிறது. பின் சரண்யா மோகன் சாகிறார். ஏன் சாகிறார் என கேட்காதீர்கள்! அவர் உயிர் போய்விட்டது அதனால் சாகிறார்!
அதன் பின் சேப்பாக்கம் ஸ்டேடியத்தில் வில்லனை கொல்கிறார் வேலாயுதம். முதல் பாதியில் ஹன்சிகாவின் வயிற்றையே காண்பித்துக்கொண்டிருந்தவர்கள் இறுதி சண்டைக்காட்சியில் விஜயின் வயிற்றையே காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். எதற்கு என தெரியவில்லை! ஹீரோவுக்கும் ஹீரோயினுக்கும் சம உரிமை கொடுத்து காட்டினார்களோ என்னவோ!

மக்களுக்கு அறிஞர் டாக்டர் விஜய்யின் நீண்ட அறிவுரையோடு படம் முடிந்தது.  விஷால் போன்ற பொடியன்கள் லோக்கல் ரவுடிகளுடன் இன்னும் மல்லுக்கட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது விஜய் ஆஃப்கன் தீவிரவாதிகளோடு மோதுவதன் மூலம் தன் திரைப்பயணத்தை தூக்கி நிறுத்தியிருக்கிறார். இளைஞர்கள் கண்டிப்பாக பார்க்கவேண்டிய படம். தமிழ்ப்படங்களை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் சென்று உலகையே திரும்பிப்பார்க்க வைத்திருக்கும் வித்தியாசமான முயற்சிதான் இந்த 'வேலூஊஊஊஊஊஊ வேலாஆஆஆஅயுதம்ம்ம்ம்'!

Tuesday, September 6, 2011

சமூகம் அவர்களை தற்கொலை செய்கிறது!

இல்லை! தற்கொலைக்கு எதிராக, வாழ்க்கையென்றால் சாதிக்க வேண்டும். வாழ்ந்து காட்டவேண்டும். என்னதான் நடக்கிறது என பார்த்துவிட வேண்டும். அப்படி இப்படியென இந்தக் கட்டுரையில் எதையும் சொல்லப் போவதில்லை.

தூக்கு போட்டு தற்கொலை செய்துகொள்வது மிகவும் எளிதான விஷயம். கழுத்தில் சுருக்கு போட்டு வெகு சுலபமாக தொங்கியும் விடலாம். ஆனால் அதற்குப் பிறகு கழுத்து இறுக்கப்படும்போது முன் எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு வாழவேண்டும் என்ற ஆசை சில நொடிகள் வந்து போகும். ஆனால் முடியாது. ஏறி நின்ற மேசையையோ, நாற்காலியையோ எட்டி உதைத்திருப்போம். வாழ்ந்த வாழ்க்கை கண்முன் நிழலாடிப் போகும்! எவ்வளவு துடித்தாலும் தொங்குபவர்க்கும் வாழ்க்கைக்குமான இடைவெளி முடிவிலாமல் விரிந்து போகும்!

தூக்கில் தொங்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு வகையில் மரணம் வாய்க்கிறது. மூளைக்கு செல்லும் ரத்தம் குறைந்து மூளை நரம்புகள் வெடித்து மரணம் வரலாம். கழுத்து எலும்பு உடைந்து அது முதுகெலும்பை தாக்கியும் மரணம் வரலாம். அல்லது இதயத்தில் அழுத்தம் அதிகரித்து நரம்புகள் வெடித்து இதயம் நின்று போகலாம். இது தூக்கில் தொங்குபவர்களின் உடல் எடையையும், உடல் ஆரோக்கியத்தையும் பொறுத்து ஒவ்வொருவருக்கும் மாறுபடும். தொண்டை இறுக்கப்பட்டு மரணம் நிகழ்வதால் பலருக்கு கண்கள் பிதுங்கி வெளியே எட்டிப்பார்ப்பதும், நாக்கு வாய்க்கு வெளியே முழுவதும் வந்து தொங்குவதும் நடக்கும்.  என் நண்பன் ஒருவன் தூக்கில் தொங்கி இறந்த போது அவன் தாய் என்னிடம் சொன்னார், "அவன் தூக்குல தொங்கிட்டான்னு தெரிஞ்சவுடன அல்லாவிடம் நான் வேண்டியதெல்லாம் இதான்பா. என் புள்ளையோட முகம் யாரும் பார்த்து பயந்துர்ற மாதிரி வச்சுறாத அல்லா" என்று!

என்னை நேரடியாக பாதித்த, தினம் தினம் பாதித்துக் கொண்டிருக்கிற ஒரு தற்கொலை சம்பவம் உண்டு. என் உயிர் நண்பனின் தற்கொலை. பள்ளியில் இருந்து நெருங்கிய நண்பர்கள். 12வது படிக்கும் போது கூட அவன் அம்மாதான் அவனுக்கு எண்ணெய் தேய்த்து தலை சீவி விடுவார்கள். அவ்வளவு பாசமான அம்மா அவனுக்கு. அவன் சென்னையில் அசைபட தொழில்நுட்பம் (Animation) படித்துக்கொண்டிருந்தான். ஆறுமாத காலத்தில் அதே நிறுவனத்தில் அவனை வேலைக்கு எடுத்துக்கொள்வதாகச் சொல்லியிருந்தார்கள்.  முதல் மாத சம்பளத்தில் அம்மாவிற்கு என்ன வண்ணத்தில் புடவை வாங்கித் தருவது என்பது வரை என்னிடம் பேசிக்கொண்டிருப்பான். சில வருடங்களில் Animation திரைப்படமாக எடுப்பதற்கு அருமையான கதையை கூட தயார் செய்து வைத்திருந்தான். அந்த கதையில் அவன் புகுத்தியிருந்த ஒரு புதுமையான விஷயத்தை நினைத்து பலநாள் அவனிடம் பெருமைப்பட்டிருக்கிறேன். எல்லாமே நன்றாக நடந்துகொண்டிருந்த நேரத்தில் திடீரென ஒருநாள் மதியம் தூக்கில் தொங்கிவிட்டான். வெறும் மூன்று மாதங்கள் தான் இருந்தன அவன் வேலையில் சேர! சம்பாதிக்க! அவன் மரணத்திற்கு முந்தைய நாள் அவன் உறவினர்கள் அவனது வேலையில்லா நிலையை அவனுக்கு எடுத்துக்கூறி அவன் திருமணம் செய்ய ஆசைப்பட்ட பெண்ணை அவனுக்கு ஏன் திருமணம் செய்துகொடுக்க முடியாது என மிக விளக்கமாக ஒரு கும்பலாக சேர்ந்து அவனிடம் கூறியிருக்கிறார்கள். தாளமுடியாத அவமானத்தில் தூக்கை தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறான். இனி எப்போதும் திருத்தவே முடியாத தவறு.  அவன் திடீரென மறைந்ததை என்னால் ஏற்கவே முடியவில்லை. இன்னும் மதுரைக்கு போகும்போதெல்லாம் அவனை அழைக்க என் கைகள் தானாய் அவன் பெயரை செல்பேசியில் தேடும். பின் சுதாரித்துக் கொள்வேன். எனக்கே இப்படி இருக்கிறதென்றால் அந்த தாய்க்கு எப்படி இருக்கும்?

அவனை என்னால் குறை சொல்ல முடியவில்லை. அவன் அவ்வளவு மிருதுவானவன் தான். விருப்பப்பட்ட பெண்ணை மணம் முடிக்க எத்தனை வரையறைகளை இந்த சமூகம் ஒருவன் மேல் திணிக்கிறது? அவர்கள் விருப்பப்படும் வேலையை அவன் பார்க்க வேண்டும், அவர்கள் விருப்பப்படும் இலக்கத்தில் சம்பளம் வாங்கவேண்டும், அதுவும் எல்லாம் உடனே நடக்க வேண்டும்! மூன்று மாதத்தில் நல்ல வேலையில் சேரப்போகும் ஒருவன் தற்கொலை செய்துகொள்கிறான் என்றால், மூன்று மாதம் கூட ஒரு குடும்பத்தால் பொறுக்கமுடியவில்லை என்றால் என்னமாதிரியான நிலையில் நம் சமூகம் இருக்கிறது? எந்த அளவிற்கு அவன் உறவினர்கள் அவனை அவமானப்படுத்தியிருப்பார்கள்? அவமானப்படுத்த மட்டும் ஆளுக்கு முன்னால் நிற்கும் சமூகம், அவமானங்களைக் கண்டு அஞ்சாமல் வாழக் கற்றுக்கொடுக்கிறதா என்றால் நிச்சயமாக இல்லை.

ஒரு ஊட்டச்சத்து பானம் விளம்பரத்தை பார்த்தால் கூட எதோ குதிரையை ஓட்டப்பந்தயத்திற்கு தயார் செய்வதைப் போல விளம்பரப்படுத்துகிறார்கள். நம் ஊர் அம்மாக்களைப் பற்றி சொல்லவே தேவையில்லை. நாய் கண்காட்சிக்காக நாய்க்கு பயிற்சியளிப்பது போல குழந்தைகளை பயிற்றுவிக்கிறார்கள். "அவனை விட ரேங்க் வாங்கு, இவனை முந்து, அவன்லாம் படிக்கிறான் பாரு உனக்கென்ன?" இப்படி! இப்படியாக அடுத்த மனிதனை முந்தவது ஒன்றையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு வளர்க்கப்பட்ட மனிதர்கள் உலவும் சமூகத்தில் சக மனிதனிடத்தில் அன்புக்கும், மனிதாபிமானத்துக்கும் எங்கிருந்து இடம் இருக்கும்? சமூகத்தின் இப்படியான போட்டி வரையறைப்படி வாழமுடியாதவர்கள் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார்கள்.

நாம் அத்தனை பேரும் சமூகத்தின் கட்டுப்பாட்டால், சமூகம் குடும்பங்களுக்கு விதிக்கும் போலி கவுரவ கோட்பாடுகளால் நாம் விரும்பிய எதோ ஒன்றை செய்யாமல் போயிருக்கிறோம். பிடித்த படிப்பையோ, விரும்பிய துணையையோ அடையாமல் போயிருக்கிறோம். பி.ஏ ஆங்கிலம் படிக்காததற்காகவும், எனக்கு சுட்டுப் போட்டாலும் வராத தொழில்நுட்ப படிப்பு படித்தததற்காகவும் இன்றளவும் வருந்திக் கொண்டிருக்கிறேன்! அதே நேரத்தில் பி.ஏ ஆங்கிலம் சேர்ந்து படித்த என் நண்பனை எத்தனை பேர் கேலி பேசினார்கள் என்பதையும் நான் கவனித்திருக்கிறேன். அவன் இப்போது பேராசிரியராக இருக்கிறான். அவனுக்கு உறுதியான மனம் இருந்தது, கேலிகளை தாண்டி, நினைத்ததை முடித்துவிட்டான். ஆனால் எத்தனை பேர் கேலிகளையும், அவமானங்களையும் தாண்டி வர முடியாமல் வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்கிறார்கள்? டாக்டர் என்றால் என்ன, இஞ்ஜினியர் என்றால் என்ன என்றே தெரியாத சிறு குழந்தையிடம் நீ டாக்டராக வரவேண்டும், இன்ஜினியராக வரவேண்டும் என குறிக்கோள் விதைக்க நாம் யார்? அவன் அவனாகவே வளர்ந்தால் அவன் என்னவாக ஆகவேண்டும் என்பதில் அவன் தெளிவாக இருப்பான். ஆனால் அவனை குழப்பி குழப்பி அவனை அவனாக வளரவிடாமல், பெற்றோர்கள் அவர்கள் என்ன ஆக நினைத்தார்களோ அதுவாக குழந்தைகளை வளர்த்துவிட்டு விடுகிறார்கள். அப்படி வளரமுடியாதவர்கள் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார்கள்!

எவ்வளவு சுமையை இந்த சமூகம் நம் மீது சுமத்துகிறது? நீங்கள் நண்பரின் வீட்டுக்குச் சென்றதும் உங்களைப் பார்த்து ஓடிவரும் நண்பரின் குழந்தையிடம் "என்ன ரேங்க் இது? ஃபர்ஸ்ட் ரேங்க் எடுக்க வேணாமா?" என நீங்கள் சொல்லியதில் இருந்து அடுத்த தடவை நீங்கள் நண்பரின் வீட்டுக்கு செல்லும் போதெல்லாம் அந்த குழந்தை வேகமாக படுக்கையறைக்குள் ஒளிந்துகொள்கிறதா இல்லையா? ஒரு குழந்தை பள்ளிக்கு செல்லும் அடுத்த நாளில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறது சுமையும், அச்சுறுத்தலும், பயமும்!

என் தோழியின் அக்காவின் மகள் எல்.கே.ஜி படிக்கிறாள். அவளை தினமும் பள்ளி முடிந்தபின் யோகா வகுப்புக்கும், இந்தி வகுப்புக்கும் அனுப்புகிறார்கள். காலை 9மணிக்கு பள்ளிக்குச் சென்று 9மணிக்கு வீட்டுக்கு வருகிறது குழந்தை. கேட்டால் உலகத்துக்கு ஏற்ப தயார் படுத்துகிறார்களாம்! ஒரு நாளைக்கு 12மணி நேரம், வளர்ந்த நம்மால் கூட உழைக்க முடியவில்லையே, குழந்தை தாங்குமா? 

"சீக்கிரம் வேலைக்குப் போக வேணாமா? என்னப்பா இது? எத்தனை நாள் இப்படியே வெட்டியா இருக்கப் போற? உன்னைவிட சின்னபசங்க எல்லாம் வேலைக்கு போயிட்டாங்க." என்று, படித்துவிட்டு சில நாட்கள் வேலையின்றி தத்தளிக்கும் எத்தனை இளைஞர்களை நீங்கள் அவர்கள் சூழ்நிலையை புரிந்துகொள்ளாமல் நோகடித்திருக்கிறீர்கள்? அவனுக்கு ஏன் வேலை கிடைக்கவில்லை? என்ன பிரச்சினை? நம்மால் உதவமுடியுமா என்றெல்லாம் சிந்தித்திருக்கிறீர்களா? சும்மா நீங்கள் போகிறபோக்கில் பொழுதுபோகாமல் உதிர்த்துவிட்டுப் போன எதோ ஒரு சுடுசொல் ஒருவனை கொல்லும் அளவிற்கு வீரியமானது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

முதல் ரேங்க் வாங்கும் உங்கள் குழந்தையைப் பற்றி பெருமை பீற்றிக்கொள்ள எத்தனை நண்பர்களின் குழந்தையை ஒப்பிட்டு  வேதனைப் படுத்தியிருக்கிறீர்கள்? என் அப்பாவின் நண்பர் ஒருவர் இருக்கிறார்! நான் 10ஆம் வகுப்பு படித்த போது அவரும் அவரின் மகனும் எனக்கு அறிமுகம். அந்த காலத்தில் இருந்து அவர் மகனின் வீரதீர படிப்பு சாதனைகளை, ரேங்க் சாதனைகளை என் அப்பாவிடமும், என்னிடமும் சொல்லி படிப்பில் எப்போதுமே படுசுமாரான என்னை  ஒரு மட்டமான பார்வை பார்ப்பார்! என் அப்பா ஒருமுறை அவரை நேருக்கு நேராக திட்டியும் அந்த ஆள் திருந்தியபாடில்லை!  இன்னும் அந்த ஆளைப் பார்த்தால் எனக்கு அருவெறுப்பாக இருக்கும். இதுபோல் எத்தனையோ பேர், எத்தனையோ குழந்தைகள் நம்மைக் கண்டு பயந்துகொண்டோ, தாழ்வுமனப்பான்மையால் வெதும்பிக்கொண்டோ, அல்லது மொத்தமாக வாழ்க்கையை முடித்துக்கொண்டுவிட்டோ இருக்கலாம்!

பரீட்சையில் இரண்டாவது ரேங்க் வாங்கியதால் தற்கொலை செய்துகொண்ட மாணவனைக் கூட நான் பார்த்திருக்கிறேன். ஒன்பதாம் வகுப்பு காலாண்டு தேர்வில் இரண்டாம் ரேங்க் வாங்கிவிட்டானாம், மின்விசிறியில் தொங்கிவிட்டான். அவன் மூளையில் படிப்பிற்கும், ரேங்க்கிற்கும் எப்படிப்பட்ட முக்கியத்துவத்தை அவன் பெற்றோர் திணித்திருந்தால் போயும் போயும் ஒரு காலாண்டுதேர்வு முடிவு அவனை இப்படி பாதித்திருக்கும்?

என் தோழி ஒருத்தி  +2 பரீட்சையில் 1175/1200. அவள் அண்ணனோ 1177! அவள் அண்ணனைவிட என் தோழி இரண்டு மதிப்பெண் குறைத்து வாங்கினாள் என்பதற்காக அவளிடம் இரண்டு மாதங்கள் பேசவில்லை அவள் பெற்றோர். வீட்டில் கிடந்த கண்ட கண்ட மாத்திரைகளையும் அள்ளி தின்று, விஷமாகி, மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு பின் பல மாதங்கள் கழித்து தேறினாள் அவள்! ஒருவேளை அவள் மூன்று மதிப்பெண் அதிகமாக பெற்றிருந்தால் அவள் அண்ணனுக்கு இந்த கதி ஏற்பட்டிருக்கலாம்!

ஒரு மனிதன் தன் வாழ்க்கையில் எது எதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதை இந்த சமூகம் மாற்றிவைத்திருக்கிறது. நம் முக்கியத்துவங்களின் வரிசை பிசகியுள்ளது! இதுதான் பிரச்சினை. பிள்ளைகளுக்கானது படிப்பு என்பது மாறி படிப்பதற்காகத்தான் பிள்ளைகள் என்றாகியுள்ளது. நல்ல வாழ்க்கைக்காகத்தான் வேலை என்பது மாறி வேலைக்காகத்தான் வாழ்க்கையே என்றாகியிருக்கிறது!

இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளில் வசிக்கும் பெற்றோர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் பிள்ளைகளை கார்ப்பரேட் கம்பனிகளின் பணியாள் ஆக்குவதற்காக தயார் செய்கிறார்கள். மக்கள் தொகை அதிகம், போட்டி பயங்கர அதிகம்! அதனால் தான் இந்த குதிரைப் பந்தய வழிமுறை. மேலை நாடுகளில் எதோ ஒரு வேலை எப்போதும் யாருக்கும் இருக்கும். கவுரம் பார்க்காமல் எதையும் யாரும் செய்கிறார்கள். எதையும் கேவலமாக எண்ணுவதில்லை. ஆனால் இங்கே அடுத்தவனுக்கு பணியாளாக இருப்பதில் கூட ஆயிரம் ஏற்ற தாழ்வுகள் பார்க்கிறார்கள். இதை மொத்தமாக ஒரு கூட்டு வழிமுறையாக பார்த்தோமானால் எதை எங்கே சரி செய்வது என யோசிக்கும்போது தலைசுற்றிப் போகும். ஆனால் ஒவ்வொரு பிள்ளையிடமிருந்தும் இதை சரி செய்ய வேண்டும். அது சுலபம். பெற்றோர்களின் மனநிலை மாறினாலே போதும்! இந்த மிகத்தவறான கூட்டுவழிமுறை சரியாகிவிடும்!

உலகத்தில் நடக்கும் சராசரி தற்கொலை சதவிகிதத்தை விட இந்தியாவில் அதிகம். அதிலும் தென்மாநிலங்களில் மிக அதிகம். அடுத்தமுறை யாருக்கேனும் அறிவுரை செய்யும் போது அவர்களுக்கு உங்களால் உதவியும் செய்யமுடிகிறதா எனப் பாருங்கள். உதவியுடன் சேராமல் தனித்து வரும் அறிவுரைகள் கேலிக்கும், கிண்டலுக்கும் சமம். எல்லாவற்றிற்கும் மேல் குழந்தைகளை குழந்தைகளாய் இருக்க விடுங்கள், குதிரைகள் ஆக்காதீர்கள்! தற்கொலை யாரும் விரும்பி செய்துகொள்வதில்லை, சமூகம் தன் மரபுகளால், கிறுக்கதனமான சில வரையறைகளால் அவர்களை தற்'கொலை' செய்கிறது! 

Thursday, September 1, 2011

மங்காத்தா -'தல'யின் தாறுமாறு!

தலயோட ரசிகர் தலய வச்சு படம் எடுத்தா எப்படி இருக்கும்? அதான் மங்காத்தா!

படம் ஒரு Heist வகையை சேர்ந்தது. Heistனா ஒரு குழுவா போயி எதாச்சும் இடத்துல இருக்க பணத்தை எப்படி திட்டம் போட்டு கொள்ளையடிக்கிறாங்கங்குறதை படமா காட்றது. மங்காத்தா அந்த வகை தான். தமிழ் படம் 2.30மணி நேரம் இழுக்கனும்ல அதுக்காக நிறைய தேவையில்லாத விஷயங்களை சேர்த்திருக்காரு வெங்கெட் பிரபு! அவரு எதெல்லாம் கமர்ஷியல் ஐட்டம்னு நினைச்சு சேர்த்திருக்காரோ அதெல்லாம் படத்தோட வேகத்துக்கு மிகப்பெரிய தடைகளா இருக்கு. நீங்க படம் பாக்குறப்ப உங்களுக்கே தெரியும்.

வெங்கட் பிரபு இன்னும் 'சென்னை28,சரோஜா, கோவா' ஹேங்ஓவர்ல இருந்து வெளிய வரல. இந்த படம் அப்பப்ப வர்ற கோமாளித்தனத்துனால தீவிரம் குறைஞ்சு அங்க இங்க காமடி பீஸ் ஆயிருது. ப்ரேம்ஜி மொக்கை அதுக்குதான் உதவுது! அதுவும் மஹத்னு ஒரு கேரக்டர்ல நடிச்ச பையன் மிகத்தவறான தேர்வு. அந்தப் பையன் வர்ற எல்லா சீன்லயும் அனுபவமின்மை நல்லா தெரியுது! யாரோ ரொம்ப ரெக்கமண்ட் பண்ணி நடிக்க சான்ஸ் வாங்கிகொடுத்த மாதிரி மொக்கையா நடிக்கிறாரு! பாக்க பொடியன் மாதிரி இருக்குறது செம காமடியா இருக்கு!

படம் Oceans11னின் காபி எல்லாம் இல்ல. ஆனா அந்த ட்ராஃபிக் சிக்னல்லை hack பண்ணி கன்ட்ரோல் பண்றது போன்ற காட்சி எல்லாம் உறுவல். ப்ரேம் பெரிய கம்ப்யூட்டர் மேதையா இருக்கலாம். ஆனா ஒரு திண்டுக்கல் பூட்டை கம்ப்யூட்டர்ல கனெக்ட் பண்றதெல்லாம் ரொம்ம்ம்ம்ம்ப ஓவரு! என்னதான் சொல்லுங்க நம்மளை நம்ப வைக்கிற மாதிரி பொய் சொல்றதுல அமெரிக்காக்காரன் அமெரிக்காக்காரன் தான்! லாஜிக் இல்லாம எதாச்சும் செஞ்சா கூட  நம்புற மாதிரி பண்ணுவாய்ங்க!

அர்ஜூன் நல்ல தேர்வு. அந்த கதாப்பாத்திரத்துக்கு ஒரு ஹீரோ தான் சரியா இருக்கும்னு முடிவு பண்ணது சூப்பர்! நம்ம தெலுகு தல நாகார்ஜூனா இருந்திருந்தா இன்னும் சந்தோசப்பட்டிருப்பேன்! தல,  "என்ன சொல்றான் ஆக்ஷன் கிங்"னு கேக்குற சீன் தாறுமாறு!

த்ரிஷா, அஞ்சலி, லட்சுமிராய்! ஊறுகாய்னு ஒரு வார்த்தை இருக்குல்ல.. அதுக்கு சரியான அர்த்தம் மங்காத்தால இவங்க மூணு பேரோட கதாப்பாத்திரம் தான்! தேவையே இல்லாத துணைநடிகைகள்!

மங்காத்தாவில் யுவன் ஒரு ஹீரோ! பின்னணி இசை மிரட்டல்! அதுவும் அந்த தீம் இசை கொடூரம்!
தல! உடம்புல மொத்த உயிரும் 'தல'ல மட்டும் இருந்தா என்ன நடக்கும்? அதான் மங்காத்தா! மங்காத்தாவின் மொத்த உயிரும் தல அஜீத் மேல! பட்டயக் கிளப்பிருக்காரு! வெங்கெட் பிரபு அஜீத்துக்குன்னே செய்த கதை இது! அஜீத்தை தவிர யாரையும் மங்காத்தாவில் கற்பனை கூட பண்ண முடியாது. அஜீத்தை புகுந்து விளையாட விட்ருக்காரு  வெங்கெட்பிரபு! நல்லவேளை அசல் படம் மாதிரி தலைய சும்மா நடக்கவுட்ருவாய்ங்களோனு நினைச்சேன்! ஆனா தல முழு வேகத்துல நடிச்சிருக்கு!அதுக்காகவே அவருக்கு  பாராட்டுக்கள். நாற்பது வயது கதாப்பாத்திரம் கச்சிதமா பொருந்துது தலைக்கு! திடீர்னு பாத்தா அமர்க்களம் அஜீத் மாதிரி கடைசி காட்சியில் வந்து நிக்குறாரு! இடைவேளை காட்சியில் அவர் சிரிப்பதில் உலகின் மொத்த வில்லன்களின் வில்லத்தனமும் தெரிகிறது!   மொத்தத்துல தல தாறுமாறு!

அஜீத் கெட்டவனா நடிக்க சம்மதிச்சிருக்காரு! ஆக்சன் கிங் போலீசா நடிக்கிறாரு! ஜெயப்ரகாஷ் வேற கூட! துணைக்கு யுவன்! கதைக்களம் 500கோடியை கொள்ளை அடிப்பதைப் பற்றி. படம் என்ன ஸ்பீட்ல பிச்சிருக்கனும்!?? ஆனா சில இடங்களில் பயங்கர மெதுவா நகருது! காரணம் வெங்கட் பிரபுவின் பழைய டீம்! அந்த டீம் காமடிக்குதான் லாயக்கு! அவர்களை கொண்டு வந்து Heistயில் கலக்கப் பார்த்தால் தண்ணீல எண்ணய் மாதிரி ஒட்டாம இருக்காங்க! ப்ரேம் மற்றும் மஹத் இதில் அடங்குவார்கள். அப்புறம் எதோ ரெட்டினு ஒருத்தர் இருப்பாரே உயரமா! அவரும் இந்த ரகம் தான்! அரவிந்த் பரவாயில்லை! ஏன்னா அவர் படம் முழுவதும் நடிக்கவே இல்லை சும்மா அடிக்க மட்டும் தான் பயன்பட்டிருக்காரு!

மொத்தத்தில் படம் நல்லா இருக்கு! அஜீத்தை கொஞ்சம் பிடித்தால் கூட படம் ரொம்ப பிடிக்கும். அஜீத்தை ரொம்ப பிடித்தவர்களுக்கு கேட்கவே வேணாம்! முதல் பாதியில் கொஞ்சம் காட்சிகளை வெட்டி, பின்பாதியில் சில நீளமான சண்டைக் காட்சிகளை குறைத்தால் படம் இன்னும் நல்லா இருக்கும்! மங்காத்தால மத்த எல்லாத்தையும் விட்ருங்க! மங்காத்தா- தலயின் உச்சக்கட்ட ருத்ரதாண்டவம்! அந்த ஒரே காரணத்துக்காக படம் செமையா ஓடும்! தல தாறுமாறு!

Monday, August 29, 2011

சட்டசபையில் ஜெ கக்கிய விஷமும், 'ஐந்து' கேள்விகளும்!

மூன்று மரணதண்டனைக் கைதிகளின் தூக்கை ரத்து செய்யும் அதிகாரம் தனக்கு இல்லை என ஜெ இன்று சட்டசபையில் விதி 110ன் கீழ கூறியிருக்கிறார். அவர் பேசியது உண்மையா இல்லையா எனப் பார்ப்பதற்கு முன், விதி110ஐப் பற்றிப் பார்க்கவேண்டும். இந்த விதியின் கீழ் சட்டசபையில் முதல்வர் பேசினால் அது விவாதத்துக்கு வராது. அதைப் பற்றி விவாதிக்கக் கூடாது என்பதுதான் விதி110.

கேள்வி1: எதற்காக விவாதிக்க முடியாதபடி விதி110ஐ பயன்படுத்தி இந்த அறிவிப்பைச் செய்ய வேண்டும்?

முதல்வர் 'ஜெ' சொல்லியிருப்பதைப் போல யாரும் அவரை ரத்து செய்யச் சொல்லவில்லை. தூக்கை நிறுத்துமாறு தீர்மானம் நிறைவேற்றி அந்த தீர்மானத்தின் படி பரிந்துரைக்கச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதைக் கூட செய்யவில்லை அவர். ஜெயலலிதாவின் கூற்று பச்சைப் பொய் என்றும், ஒரு மாநில முதல்வர் விதி161ன் கீழ் தன் அமைச்சரவையில் நிறைவேற்றும் தீர்மானத்தில் தலையிட பிரதமருக்கோ, குடியரசுத் தலைவருக்கோ கூட உரிமையில்லை என்றும், தன் கையாளாகாத்தனத்தை ஒரு பொய்யால் மறைக்கப் பார்க்கிறார் ஜெ என்றும் பிரபல வழக்குரைஞர் துரைசாமி இன்று பேட்டியளித்துள்ளார். இந்த விதி எண்161 என்பது எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது என்பதற்கு ஒரு உதாரணமும் உண்டு. கேரளத்தில் சி.ஏ.பாலன் கருணை மனுவை அப்போது குடியரசுத் தலைவர் நிராகரித்தப் பின் முதலமைச்சராக இருந்த இ.எம். எஸ் நம்பூதிரிபாடுஅவர்களும் (1957) அப்போது கேரளா சட்ட அமைச்சராக இருந்த வீ.ஆர். கிருஷ்ண அய்யர் அவர்களும் தாங்கள் விதி 161ஐ பயன்படுத்தி சி.ஏ.பாலன் கருணை மனுவை ஏற்று தூக்குத் தண்டனை நீக்கப் போவதாக அறிவித்தார்கள். அதன்பிறகு இந்திய அரசு இறங்கி வந்து சி.ஏ.பாலன் கருணை மனுவை ஏற்று அவரது தூக்குத் தண்டனையை நீக்கியது.

கேள்வி2: கேரளா இந்திய மாநிலம் என்ற நிலையில், கேரள முதல்வருக்கு இருக்கும் அதிகாரம் எப்படி தமிழக முதல்வருக்கு இல்லாமல் போனது?

கேள்வி3: ஒருவேளை உண்மையிலேயே முதல்வருக்கு அதிகாரம் இல்லை என்றே வைத்துக்கொண்டாலும் கூட, எதிர்கட்சித்தலைவர் விஜயகாந்த் உட்பட அனைவரும் தூக்கு தண்டனைக்கு எதிராக ஜனாதிபதியிடம் கோரிக்கை வைத்திருக்கும் நிலையில் ஒரு சாதாரண குடிமகள் என்ற இடத்தில் இருந்து கூட எந்த ஒரு கோரிக்கையும் முதல்வர் ஜெ வைக்காததன் மர்மம் என்ன? எதிர்த்து குரல் கொடுக்க கூட அதிகாரம் வேண்டுமா என்ன?

தான் தீர்மானம் நிறைவேற்றாமல் இருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் கருணாநிதி மேலும் பழி போட்டுள்ளார் முதல்வர். அதாவது ராஜிவ் கொலை வழக்கில் குற்றவாளிகளான 3 பேர் பிரச்னையை அப்போதைய கருணாநிதி தலைமையிலான அரசு அமைச்சரவையை கூட்டி ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. அதாவது கடந்த 2000 ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 19ம் தேதி கருணாநிதி தலைமையில் அமைச்சரவை கூட்டம் நடந்தது .இதில் நளினி ஒரு பெண் குழந்தைக்கு தாயாக இருப்பதால் இவரது தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாக குறைக்கலாம், ஏனைய 3 பேருக்கு தூக்கு தண்டனையை உறுதி செய்யலாம் என்றும், தீர்மானம் நிறைவேற்றி கடிதம் ஒன்றை கவர்னருக்கு எழுதியது என்றும் கூறியுள்ளார். அதே 2000ஆண்டில் கலைஞரின் அமைச்சரவையால் நிறைவேற்றப்பட்ட இந்த தீர்மானத்திற்கு எதிராக பக்கம் பக்கமாக நமது எம்.ஜி.ஆரில் அறிக்கைகள் வெளியிட்டுள்ளார் ஜெ. அவற்றில் ஒரு பகுதி இப்படி போகிறது,
"ராஜீவ் காந்தி கொலைவழக்கு குறித்து சி.பி.ஐ விசாரித்தபோது, எனது தலைமையிலான தமிழக அரசு அதற்கு முழு ஒத்துழைப்பையும் நல்கியது. நளினி உட்பட இன்னும் சிலருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டது. இதை சென்னை உய்ரநீதிமன்றமும் உறுதிபடுத்தியது. உச்சநீதிமன்றமும் 1999 ஆம் ஆண்டு நிர்ணயிக்கப்பட்ட நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட்ட மரணதண்டனையை உறுதி செய்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் உறுதி செய்யப்பட்டு ஒன்பது வருடங்கள் ஆகியும், மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்படவில்லை. மாறாக, நளினிக்கு விதிக்கப்பட்ட மரணதண்டனை ஆயுள் தண்டனையாக ஆக்கப்பட்டுவிட்டது. இவ்வாறு நளினியை காப்பாற்றியது படுகொலை செய்யப்பட்ட ராஜீவ் காந்தியின் மனைவியும், காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவியுமான சோனியா காந்தி. மேற்படி நளினியை, கொலை செய்யப்பட்ட முன்னாள் பாரத பிரதமரின் மகள் ப்ரியங்கா சிறையில் சென்று பார்கிறார். இப்படி பொய் பார்க்கலாமா? எது அடுக்குமா? இப்போது நளினி ஏதோ உரிமைக்காக போராடுவதுபோல் தன்னை விடுதலை செய்யவேண்டும் என்று உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு போடுகிறார். உலகத்தில் வேறு எந்த நாட்டிலும் நடக்காதது எல்லாம் இந்தியாவில் நடக்கிறது! இது சோனியா மற்றும் பிரியங்கா ஆகியோருடைய சொந்த பிரச்சனை அல்ல. அவர்களுடைய குடும்ப பிரச்சனை அல்ல. இது ஒரு நாட்டு பிரச்சனை. ஒரு முன்னாள் பாரத பிரதமர் படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் இந்த நாட்டின் இறையாண்மைக்கு விடப்பட்ட சவால். யாருடைய தனிப்பட்ட உரிமையும் இதில் இல்லை. இப்போது தமிழகத்தில் எனது தலைமையிலான ஆட்சி நடைபெற்றுகொண்டிருந்தால், தடை செய்யப்பட்ட இயக்கங்களுக்கு ஆதரவாக பேசியிருப்பவர்களை நிச்சயமாக கைது செய்திருப்பேன்.

 சட்டவிரோதமான நடவடிக்கைகள் தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ், இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிராக பேசுபவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம். ஆனால் நடவடிக்கை எடுக்க மைனாரிட்டி தி.மு.க அரசின் முதலமைச்சருக்கு மனமில்லை. எப்போதெல்லாம் கருணாநிதி ஆட்சிக்கு வருகிறாரோ, அப்போதெல்லாம் விடுதலைபுலிகள் அமைப்புக்கு ஆதரவான பேச்சுக்கள் தமிழ்நாட்டில் பகிரங்கமாகவே நடைபெறுகின்றன.” இவ்வாறு செல்கிறது அறிக்கை. இதில் இருந்து மரணமடைந்தவரின் குடும்பமான சோனியாவும், ப்ரியங்காவும் குற்றவாளிகளை மன்னிப்பதைக் கூட ஜெயால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவரிடம் எப்படி தூக்கு தண்டனை ரத்து தீர்மானத்தை எதிர்பார்க்க முடியும்.

கேள்வி3:முதல்வர் தனக்கு அதிகாரம் இல்லை என்பதால் தூக்குக்கு எதிராக தீர்மானம் போட மறுக்கிறாரா அல்லது மரண தண்டனையை எதிர்ப்பது தன் கொள்கைக்கு எதிரானது என்பதால் தீர்மானம் போட மறுக்கிறாரா?  
கேள்வி5: கருணாநிதியால் தீர்மானம் நிறைவேற்றி நளியைக் காப்பாற்ற முடியுமானால் 'ஜெ'யாவால் தீர்மானம் நிறைவேற்றி ஏன் பேரறிவாளனைக் காப்பாற்ற முடியாது? (தன் வாயாலேயே தனக்கு அதிகாரம் உண்டு ஆனால் தான் செய்யவில்லை எனவும், நளினியைக் காப்பாற்றியது கலைஞர்தான் எனவும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார் ஜெயா)

இந்திய அரசாங்கம் சட்டப்படி இலங்கைக்கு தாரைவார்த்துக் கொடுத்த கச்சத்தீவை, "மீட்போம்" என இந்திய அரசாங்கத்தின் கீழ் இயங்கும் ஒரு மாநில அரசு போர் முரசு கொட்டி தீர்மானம் போட முடியுமாம்! ஆனால் "தூக்கை கருணை அடிப்படையில் நிறுத்துங்கள்" என தீர்மானம் போட முடியாதாம்! இதான் 'சட்டத்துக்கு உட்பட்டு' நடக்கும் லட்சணம் போல! இதையும் நம்புவதற்கு நான்கு பேர் இருப்பதுதான் கொடுமை!

மலைப்பாம்பு நன்றாக உண்டுவிட்டால் மூன்று மாதங்கள் இரைதேடாது. பின் அந்த உணவு செரித்த பின் இரைவிழுங்க கிளம்பி விடும். தேர்தலில் நன்றாக உண்டுவிட்ட மலைப்பாம்பு ஒன்று மூன்று உயிரகளைக் காவு வாங்க கிளம்பியுள்ளது! ராம்ஜெத்மலானி தான் இப்போதைக்கு ஒரே வழி! கடைசியாக விஜயகாந்தும் இன்று மரண தண்டனைக்கு எதிராக தன் கருத்தைப் பதிந்திருக்கிறார். பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்....

Saturday, August 27, 2011

பிச்சையெடுத்தேனும் காப்பாற்றுவோம்........

எனக்கு என்ன எழுதுவதென்று தெரியவில்லை. ஆனால் இதை எப்படியேனும் தெரிவிக்க வேண்டும். ஒட்டுமொத்த உணர்ச்சிகளின் ஓரத்தில் நின்று, ஆற்றொன்னா கண்ணீருடனும் இதை எழுதுகிறேன். நாம் சாதாரணமாக விளையாடும் போது கீழே விழுந்து அடிபட்டால் கூட நம் தாய்களின் உள்ளம் எப்படி பதறுகிறது? நான் ஒவ்வொரு முறையும் பைக்கில் வெளியே செல்லும் போதும் "சைட் ஸ்டேண்ட் எடுத்துவுடு" என மறக்காமல் என் அம்மா வாசலில் இருந்து சொல்லுவார். ஒருநாள் திடீரென நான் செய்யாத குற்றத்திற்காக எனக்கு தூக்கு தண்டனை என அறிவித்தால் என் தாய் எப்படி களங்குவார் என யோசிக்கிறேன்.. வார்த்தைகள் வரவில்லை...

மரணத்தை விட கொடியது என்ன தெரியுமா? மரணத்தை எதிர்பார்த்து ஒவ்வொரு நாளும் காத்திருப்பது... என்ன நடக்குமோ, என்ன நடக்குமோ என அனுதினம் வெந்து சாவது...  இதுதான் 21 வருடங்களாக அண்ணன் பேரறிவாளனுக்கும், முருகனுக்கும், சாந்தனுக்கு அவர்தம் உறவினர்களுக்கும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

முக்கியமாக  அண்ணன் பேரறிவாளனின் தாய் அற்புதம் அம்மாள்.. நெஞ்சில் அளப்பரியா சோகத்தை சுமந்து கொண்டு அந்த தாய் அங்கு இங்கு என இல்லாமல் அனைத்து இடங்களிலும் தன் மகனுக்கு நீதி கேட்டு போராடிக்கொண்டிருக்கிறார். நம் நாட்டின் சட்டமோ நிரபராதிகளை விடுவிப்பதில்லை, திறமையான வக்கீல்களை வைத்திருப்பவர்களையே விடுவிக்கிறது. அப்படிப்பட்ட ஊரில் எங்கிருந்து கிடைக்கும் ஏழைக்கு நியாயம்? ஒருமுறை இந்த காணொளியைப் பாருங்கள். அந்த அன்னையின் நியாயத்தைக் கேளுங்கள்...

இரக்கமற்ற சாடிஸ்டுகளைப் போல், கொலைகார மனநோயாளிகள் டெட் பண்டி, டாமரைப் போல் கொடூர சாடிசத்தோடு குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர்களை நடத்தியுள்ளது இந்த அரசு! சற்று நினைத்துப்பாருங்கள். பருவம் ஆரம்பிக்கும் 19வயதில் கைது செய்யப்பட்டு, விவரிக்க முடியாத துன்பங்களுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு, இளமையை தொலைத்து, காதல் வாழ்க்கையைத் தொலைத்து, ஆசைகளே இல்லாமல் 21 வருடங்களாக மரணத்தை மட்டுமே எதிர்நோக்கி இருக்கும் அந்த அண்ணனைப் பற்றி ஒருநிமிடம் யோசியுங்கள்.
ஒரே மகனை, சமூகநீதியைக் காக்க கொள்கையை ஊட்டி வளர்த்த மகனை, ஒழுக்கத்தையன்றி வேறெதையும் போதிக்காமல் வளர்க்கப்பட்ட மகனை குற்றமே செய்யாத தன் மகனை ஒரு கொலைகாரியின் பழிவெறிக்கு பழிகொடுக்கப்போவதை எண்ணி பதறும் அந்த அன்னையின் நெஞ்சம் என்ன பாடுபடும்?  அண்ணன் பேரறிவாளனின் அன்னையும், தந்தை குயில்தாசனும் தங்கள் மகன் தூக்கிலிடப்பட்டால் சிறை வாசலில் தற்கொலை செய்துகொள்ளப்போகிறோம் என அறிவித்திருக்கிறார்கள். எவ்வளவு கொடுமை இது? அண்டை நாட்டில் குடும்பம் குடும்பமாக கொத்துக்கொத்தாக மடிந்த போது சும்மா தான் இருந்தோம். லட்சம் தமிழரைக் கொன்றவன் தமிழகம் வந்தபோது சும்மாதான் இருந்தோம். தமிழரே கதியென, தமிழகமே நாதியென நம்மையே, நம்மைமட்டுமே எதிர்நோக்கி இருக்கும் ஒரு குடும்பமே பழியாகப்போகும் போதும் சும்மாதான் இருக்கப் போகிறோமா?  இந்த தமிழ்பூமி இன்னும் எவ்வளவு பாவத்தை தான் சுமக்கும்? நாம் அதை அனுமதித்தால் இந்த பூமியில் வாழவே தகுதியற்றவர்கள் ஆக மாட்டோமா? ஒரு தமிழ் குடும்பம் சக-தமிழர்கள் காப்பாற்றுவார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் இதயத்தை துடிக்க வைத்து இன்னும் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது.  அளக்க இயலா பாசத்துடன், தன் மகன் கடைசி நொடியிலாவது காப்பாற்றப்பட மாட்டானா என்ற ஏக்கத்துடன் அந்த அன்னையின் மனம் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. நாம் என்ன செய்ய போகிறோம்?

ஏராளமான தோழர்கள் களத்தில் அந்த மூவருக்காகவும் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த அன்னைக்கு நீதியைப் பெற்றுத்தர வேண்டி உண்ணாவிரதம் இருக்கிறார்கள். நாம் அனைவரும் பங்குபெறுவோம். இணையத்தின் ஒவ்வொரு சந்திலும் நம் போராட்டம் பரவட்டும். அது இது என இல்லை... நம்மால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்வோம். அனைவரும் போராட்டத்தில் கலந்து கொள்வோம். மூவரைக் கொலை செய்ய செப்டம்பர் 9 என தேதி குறித்துள்ளது அரசின் கொலை இயந்திரம். அதற்குள் நம் போராட்டம் உச்சத்தை எட்ட வேண்டும்.

தோழர்கள் அனைவருக்கும் ஒரு வேண்டுகோள். எந்த நிலையிலும் தமிழக அரசின் கோபத்திற்கு ஆளாகாதீர்கள். நம் ஒரே நம்பிக்கை தமிழக அரசும் அதை தற்போது தலைமையேற்று நடத்தி வரும் ஜெயலலிதாவும் தான். அரசுக்கெதிரான போராட்டங்களை அவர் அரசு என்றுமே நல்ல நோக்கோடு பார்த்ததில்லை. இந்நிலையில் அவருக்கு எந்த நிலையில் கோபம் ஏற்படாதவாறு நம் கோரிக்கையை அவரிடம் எடுத்து வைப்பது நம் கடமை. கெஞ்சிக்கேட்டேனும்... இரைஞ்சிக்கேட்டேனும்.. பிச்சையெடுத்தேனும்......... நம் அண்ணன்களைக் காப்பாற்றுவோம்...

ஒருவேளைத் தவறினால்...... நாம் என்ன செய்யவேண்டும் என்பதையும், தமிழகத்தில் என்ன நடக்கவேண்டும் என்பதையும் அந்த அன்னை அற்புதம் அம்மாளின் முகம் நமக்கு  கற்றுத்தரும்...

Sunday, August 21, 2011

அன்னா ஹஜாரே என்ற 80வயது பயங்கரவாதி!

ஏற்கனவே அன்னா ஹஜாரே நடத்திய சீசன்1 உண்ணாவிரதத்தைப் பற்றி அன்னா ஹஜாரே என்ற ஊறுகாய்!ங்குற கட்டுரையில் எழுதியுள்ளேன். இப்போ சீசன்2 உண்ணாவிரதத்தைப் பற்றி புதிய கருத்துக்கள் ஒன்றுமில்லாத பட்சத்தில் சில புதிய கேள்விகளும் பயங்களும் ஆட்கொள்ளுகின்றன.

மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு அரசாங்கத்தை ஒரு கிழவர் ஒரு கும்பலை சேர்த்துக்கொண்டு பட்டினி ஆயுதத்தால் மிரட்டுகிறார். ஊழல் மலிந்து கிடப்பதற்கு காரணம், இருக்கும் சட்டங்களை ஒழுங்காக பயன்படுத்தாததால் தான் என்பதை மறந்து, அல்லது தெரிந்தும் மறைத்து இந்த 'லோக்பல் பில்'லை நிறைவேற்றிவிட்டால் எல்லாமே தீர்ந்துவிடும் என்பதைப் போல் மக்களை நம்ப வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். லோக்பல் பில் ஊழலுக்கென்றே இருக்கும் பிரத்யேக சுப்ரீம் கோர்ட் என சுருக்கமாக சொல்லலாம். இப்போது சுப்ரீம் கோர்ட்டில் நடக்கும் எல்லா ஊழலும் லோக்பல் பில்லிலும் நடக்க வாய்ப்பு உண்டு என்ற உண்மையை மக்களிடம் மறைக்கிறார். லோக்பல் பில் உறுப்பினர்கள் அல்லது லோக்பல்பில் பெஞ்ச் மகாபலம் பொருந்தியதாக இருக்கும் பட்சத்தில் அதில் உள்ளவர்கள் நாட்டிலேயே அதிகமாக ஊழல் செய்யும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தருகிறார்.

இந்த மகாபலம் பொருந்திய லோக்பல் பில் பெஞ்சை வைத்து தங்களுக்கு படியாத அரசியல்வாதிகளை மிரட்டி பணிய வைக்கவும், தங்களுக்கு தேவையான சட்டங்களை உருவாக்கவும், அழிக்கவும், மாற்றவும் முடியும். பணியாதவர்களை தண்டிக்கவும் முடியும். RSS பின்ணணி கொண்ட ஹஜாரேவும் அவரது அடிப்பொடிகளும் நாளை தங்கள் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி மக்கள் பிரதிநிதிகளை மிரட்டி சிறுபான்மையினருக்கெதிரான சட்டங்களை இயற்றவைக்க  மாட்டார்கள் என்பதற்கும், இடஒதுக்கீடு சம்பந்தப்பட்ட சட்டங்களை நீக்க வைக்க மாட்டார்கள் என்பதற்கும் என்ன நிச்சயம்? இப்போதே ஹஜாரேக்கு ஆதரவு தருபவர்களை கவனித்தால் பனியாக்களும் பிற உயர்சாதியினரும் இணைந்த இந்துத்துவ வாடை பயங்கரமாக வீசுவது நன்றாக தெரியும். நாட்டில் ஊழல் பெருகியதற்கு இடஒதுக்கீட்டில் வந்த அரசு அதிகாரிகளே காரணம் என அவர்கள் பேசத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். சமூக சிந்தனை கொண்ட பல சமூகசேவகர்கள் அன்னாவிடம் இருந்து ஒதுங்கி இருப்பதற்கும் அதுதான் காரணம். இந்த செய்தியை டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா வெளியிட்டிருந்தது.

ஒரே இடத்தில் அதிகாரம் அனைத்தும் குவிவது சர்வாதிகாரம் ஆகாதா? அதிகாரத்தை பரவலாக்கி மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் மக்களுக்காக பணியாற்றுவது தானே ஜனநாயகம்? அந்த பிரதிநிதிகளை ஆட்டிவைக்கும் அதிகாரத்தை ஒரு 'குழு'விடம் கொடுப்பது உச்சக்கட்ட சர்வாதிகாரம் ஆகாதா? மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உச்ச அதிகாரம் உள்ள பிரதமரையே லோக்பல் வரம்புக்குள் கொண்டு வருவது எவ்வளவு ஆபத்தான செயல்? அதிகாரம் பரவலாக்கப்பட்டிருக்கும் போதே ஒரு நாட்டில் இவ்வளவு ஊழல் நடக்கிறதென்றால் அதிகாரம் ஒரே இடத்தில் குவிக்கப்பட்டால் எவ்வளவு ஊழல் நடக்கும் என்பதை சிந்தித்துப்பாருங்கள். லோக்பல் பில் பெஞ்சில் உள்ளவர்கள் நல்லவர்களாக மட்டும் தான் இருப்பார்கள் என்பதற்கு என்ன உத்திரவாதம்? வானத்தில் இருந்து வரும் தேவதூதர்களா அவர்கள்? அவர்களும் இந்தியர்கள் தானே?  அன்னாவின் மீதே ஆயிரம் குற்றச்சாட்டுக்கள் இருக்கும் பட்சத்தில், நாளை வருபவர்கள் எம்மாத்திரம்?

நாலு நாள் சாப்பிடாமல் இருந்தால் இந்த அரசு என்ன சொன்னாலும் கேட்குமா? எந்த தகுதி, என்ன அருகதை அன்னாவுக்கு இருக்கிறதென்று அரசு அவருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியது(நடத்துகிறது)? உண்ணாவிரதம் இருந்தால் எவனுக்கும் எதையும் கொடுத்துவிட வேண்டுமா? காந்தகார் விமானத்தை கடத்தி தீவிரவாதிகளை விடுவிக்கசொல்லி அரசை மிரட்டிய பயங்கரவாதிகளுக்கும், தன் உயிரைக் காட்டி மக்களிடம் தவறான கருத்துக்களைப் பரப்பி லோக்பல் பில்லின் pros and consகளை விளக்காமல் எடுத்தேன் கவிழ்த்தேன் என அரசை மிரட்டும் இந்த அன்னாவுக்கும் என்ன வித்தியாசம்? நாளை தடி எடுத்தவன் எல்லாம் தண்டல்காரன் எனச் சொல்வதைப் போல அங்கங்கு அவன் அவன் உண்ணாவிரதம் இருந்து அரசை மிரட்ட ஆரம்பித்தால் என்ன செய்வது?

கொஞ்சம் கூட சிந்திக்காமல் அன்னா அன்னா என கூச்சல் போடுவதும், அவர் புகைப்படத்தை ஏந்தித் திரிவதும், அரசை மிரட்டும், ஜனநாயகத்தையே அசைத்துப்பார்க்கத் துடிக்கும் ஒரு போராட்டத்தை இரண்டாம் சுதந்திரப்போர் எனச் சொல்லுவதும் சுதந்திரத்துக்காக போராடியவர்களை எல்லாம் ஒரே மூச்சில் இகழ்வது போலாகும்.

ஆமாம்... அவர் 80 வயதில் பட்டினி தான் கிடக்கிறார். அதற்காக, அந்த ஒரே ஒரு காரணத்துக்காக ஜனநாயகத்தையும், மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கு பிரதிநிதிகளையும் ஒரு கிழவர் கேலிக்குள்ளாக்கிக் கொண்டிருப்பதை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. 80வயது என்பது போராட்டத்திற்கு நாம் ஆதரவு கொடுக்க ஒரு தகுதி அல்ல! நாட்டைத் தூக்கிக் கொடுப்பதற்கு பதிலாக பரிதாபப்படுவதோடு நிறுத்திக்கொள்வதே நல்லது!

வெரி வெரி ஹேப்பி பர்த்டே டூ கிருஷ்ணா தி சைன்டிஸ்ட்!

ஒரு 20 வருஷம் இருக்கும். நான் ஃபர்ஸ்ட் ஸ்டாண்டர்ட் படிச்சிட்டிருந்தேன். அப்ப ஒருநாள் எங்கூட படிச்ச ஒரு பொண்ணை நான் "போடி"னு சொன்னதுக்கு எங்கப்பா பிச்சுட்டாரு என்னை! ஆனா கிருஷ்ணனோட அப்பா அப்படி இல்ல. அவரு சூப்பர் மேன்! வெரி ஜோவியல் ஃபெல்லோ! அவரோட புள்ளை, பொம்பளைங்க குளிக்கிறப்ப அவங்க ட்ரெஸ்ஸை எடுத்து ஒளிச்சு வைச்சு விளையாண்டப்ப கூட கோவமே படாம "இவனுக்குள்ள எதோ இருந்திருக்கு பாரேன்!"னு சொல்லி ரசிச்ச ஜென்டில்மேன். ஹேட்ஸ் ஆஃப் டு ஹிம்! இந்த மாதிரி ஒரு நல்ல அப்பா அம்மா கிடைச்சதுனால தான் கிருஷ்ணனால அந்த கண்டுபிடிப்பை நிகழ்த்த முடிஞ்சுச்சு. இன்னும் சொல்லப்போனா அவரை உலக-விஞ்ஞானிகளின் தந்தைனு கூட சொல்லலால். அவரோட கண்டுபிடிப்பு 'ஈவ் டீசிங்'! உலகத்துல முதல் முதல்லா ஈவ் டீசிங் என்கிற நல்ல விளையாட்டை அறிமுகப்படுத்திய விஞ்ஞானி அவருதான்.

நம்ம ஊருல சுடிதார் மேல இருக்க ஷாலை(shawl) புடிச்சு இழுத்தாலே நம்மூரு புள்ளைங்க கொண்டே போட்ருங்க. ஆனா கோபியர்கள் ரொம்ப நல்லவங்க. ஒன்னும் போடாம குளிக்கிறப்ப கிருஷ்ணன் அவங்க ட்ரெஸ் எடுத்து ஒளிச்சப்ப கூட ரொம்ப நிதானமா கெஞ்சி கேப்பாங்களாம். ஆனா இப்ப ஏன் உலகம் இப்படி ஈவ் டீசிங்க்கு தண்டனை அது இதுனு கொரூரமா மாறிருச்சுனு தெரில. இதைத்தான் கிருஷ்ணன் கலிகாலம் வரும்னு கீதைல சொல்லிருக்காரு போல.

"கிருஷ்ணர் கடவுள்டா. அவரு என்ன வேணா பண்ணலாம். என்ன பண்ணாலும் அதுல ஒரு அர்த்தம் இருக்கும்?"னு சொல்றீங்களா... அடப்பாவிகளா.. சேலைய தூக்கிட்டு ஓடுறதுல என்னடா அர்த்தம் இருக்கப்போகுது?

நாங்க சின்ன வயசுல பக்கத்து ஏரியாக்கு சைட் அடிக்கப்போவோம். அப்ப அந்த ஏரியா பசங்க "என்னடா ஏரியா விட்டு ஏரியா வந்து சைட் அடிக்கிறீங்களா?"னு கேட்டுட்டே அடிக்க வருவாய்ங்க. அப்ப நாங்க சைலண்டா வந்துருவோம். ஏன்னா ஏரியா வாரியா பிரிச்சிருக்கப்ப அதை மதிக்காம அவிய்ங்க ஏரியாக்கு போனது எங்க தப்புதான்.. அதுனால பேசாம வந்துருவோம். அவிய்ங்க எங்க ஏரியாக்கு வந்தாலும் அதே ட்ரீட்மென்ட் தான். அதாவது ஏரியா விட்டு ஏரியா வந்து சைட் அடிச்சாலே அது தப்பு. அதான் நம்ம கலாச்சாரம், பண்பாடு! இப்படி இருக்கப்ப.. கிருஷ்ணன் வந்து கடவுள். வேற ஸ்பீஸீஸ்(Species), வேற ப்ரீட்(Breed). அதாவது species விட்டு species வந்து சைட் மட்டும் அடிக்கல, ஈவ்  டீசிங் வேற பண்ணிட்டு போயிருக்காரு. நம்மல்லாம் பொங்கனுமா வேணாமா?

சரி விடுங்க.. இப்ப ரொம்ப லேட்! வெரி வெரி ஹேப்பி பர்த்டே டூ கிருஷ்ணா தி சைன்டிஸ்ட்!   

Saturday, August 6, 2011

மாட்டுப்பையன்களும் வேற்றுகிரகவாசிகளும். (cowboys and aliens-விமர்சனம்)

நம்ம ஊர்ல பரவால்லப்பா. மொக்க நடிகர்களை வச்சு மொக்கை படம் எடுப்பாங்க. உதாரணம் விஜய். ஆனா ஹாலிவுட்ல ஏன்தான் நல்ல நடிகர்களை வச்சு மொக்க படம் எடுக்குறாய்ங்கனே தெரில! ஹாரிசன் ஃபோர்ட்(Harrison Ford), டேனியல் க்ரெய்க்(Daniel Creig)! இரண்டு இமாலய நடிகர்கள்! எவ்வளவு ஸ்டார் வேல்யூ!? கொஞ்ச மாசத்துக்கு முன்னாடி இந்தப் படத்தோட ட்ரெயிலர் பார்த்து படம் எப்படா வரும்னு காத்து இருந்தேன்!

மதுரைல ஆங்கிலப் படம் பாக்குறது கிணத்துல அனகோண்டாவை பாக்குற மாதிரி. அமெரிக்கால ஆங்கிலத்துல ரிலீஸ் ஆகும் அதே நாள் அதே நேரத்துல நம்மாளுங்க இங்க டப்பிங் பண்ணிறாய்ங்க! படத்துக்கு போறப்ப நண்பன் பாலாகிட்ட, "மாப்ள. தமிழ்ல ஓடுதுடா. தமிழ்ல பாத்தா எனக்கு கதை புரியாதேடா?"னு சொன்னேன். அதுக்கு அவன் "டேய் இங்கிலீஷ்ல பாத்தா உனக்கு என்ன படம்னே புரியாதேடா"ன்னான். அதுக்கு மேல என்ன சொல்றது, படத்துக்கு போயிட்டோம்!

Harrison Ford அப்படி சும்மா வந்து நின்னாலே புல்லரிக்கும். அப்படி ஒரு charisma! ஆனா அதுக்காக உண்மைலயே இந்த படத்துல சும்மா நிக்கவுடுவாய்ங்கனு நினைக்கவே இல்ல! பாவம் மனுசன்.

முதல்ல படத்தோட ஐடியாவே தப்பு! எதோ காமிக்ஸ் ஐடியா இது!  புத்தகத்தோட நிப்பாட்டிருக்கனும். கவ்பாய்சையும்(cowboys), ஏலியன்சையும்(Aliens)ஐயும் ஒரே படத்துல கொண்டு வர்றது ஜிலேபி செஞ்சு சாம்பார்ல போடுற மாதிரி! இன்னும் சுலபமா சொல்லனும்னா எம்.ஜி.ஆர் கவுதம் மேனன் படத்துல நடிக்கிற மாதிரி! அதைத்தான் இதுல செஞ்சிருக்காய்ங்க! தங்கம் எடுக்க பூமிக்கு வர்ற வேற்றுகிரக வாசிகளுக்கும், உள்ளூர் cowboysக்கும் சண்டை. டேனியல் க்ரெயிக்கும், ஃபோர்டும் சேர்ந்து ஏலியன்சை விரட்டுறாங்க! இன்னொரு மூன்றாவது கிரகத்துல இருந்து வர்ற பெண் டேனியலை காதலிக்கிறாங்க. உதவியும் பண்றாங்க. ஏன்னா அவங்க கிரகத்தையும் இப்ப வந்திருக்கும் அதே கெட்ட வேற்றுகிரகவாசிகள் தான் அழிச்சாங்களாம். நடூல பயங்கர கோமாளித்தனமான காட்சிகள்லாம் இருக்கு. கிராஃபிக்ஸ் சில காட்சிகள்ல நம்ம ஊர் படம் மாதிரி இருக்கு.

வேற ஒன்னும் சொல்றதுக்கு இல்ல. படம் செம மொக்க! பாக்கவே கூடாது! நானும் பார்த்ததை மறந்துட்டேன். ஆனா நீங்க இதை படிச்சதை மறந்துட்டு படத்தைப் பார்த்துத் தொலைச்சிராதீங்க!

Wednesday, July 27, 2011

தினமலர் என்னும் தரம்கெட்ட உலகமகாபொய்யர்கள்

ஏன் திடீரென தினமலர் பற்றி? தினமலரைப் பற்றி மட்டும்தான் எப்போதுமே எழுதலாம்! ஏனெனில் தினம் தினம் ஏதாவது விஷத்தை கக்கும் கேவலத்தை செய்வது தினமலர் மட்டுமே. கட்டுரையின் இறுதியில் வைகோவைப் பற்றிய தினமலரின் சேட்டையைக் குறிப்பிட்டுள்ளேன். அதற்குமுன் கீழே தினமலரின் பொறுக்கித்தனங்களுக்கு வகைக்கு ஒன்றாக உதாரணங்கள் கொடுத்துள்ளேன்..

பல வருடங்களுக்கு முன், வாஜ்பாய் இந்தியப் பிரதமராகவும், முஷாரஃப் பாகிஸ்தான் அதிபராகவும் இருந்த காலகட்டம் அது. அப்போது ஐ.நாவில் பல்வேறு நாடுகள் பங்கேற்ற ஒரு மிக முக்கியமான மாநாட்டைப் பற்றி தினமலர் இப்படி செய்தி வெளியிட்டது, " மாநாட்டில் வாஜ்பாய் முஷாரஃப் உர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்" என்று. இந்தியா, பாகிஸ்தான் மட்டுமன்றி உலகமே இரு நாடுகளின் சிதைந்து கொண்டிருக்கும் உறவை பதற்றத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது தினமலர் ஏதோ இருநாட்டு பிரதிநிதிகளையும் 'நாய்' போல சித்தரித்து 'உர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்' என செய்தி வெளியிட்டிருந்தது. முதன்முதலில் தினமலர் என்ற செய்தித்தாள், மேஜை துடைக்கக்கூட லாயக்கில்லாத காகிதமாகப் பட்டது அன்றுதான். பத்திரிக்கை என்றால் எப்படி இருக்கக் கூடாது என்பதற்கு தினமலர் மட்டுமே சரியான உதாரணம்.

மேலே இருக்கும் படத்தில் உள்ள பெண்களைப் பாருங்கள். கல்லூரி மாணவிகளின் உடை சம்பந்தமாக நீதிமன்றத்தில் வழக்கு நடந்து கொண்டிருந்தபோது தினமலர் வெளியிட்ட படம் இது. அரை பக்கத்திற்கு இந்த ஆறு மாணவிகளை candid (தங்களை யாரோ படம் பிடிப்பது, படம் பிடிக்கப்படுபவருக்கு தெரியாது) ஆக படம்பிடித்து வெளியிட்டிருந்தது.  எவ்வளவு பெரிய பொறுக்கித்தனம் இது? இதே விஷயத்தை செல்ஃபோன் வைத்து செய்பவனை தானே 'ஈவ் டீசிங்' எனப் பிடித்து சிறையில் தள்ளுகிறார்கள்? இப்படி சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருக்கும் ஆறு அப்பாவி மாணவிகளின் அந்தரங்கத்தை எட்டிப் பார்த்து, அவர்களின் படத்திற்கு கீழே "ஆபாசமாக உடையணியும் மாணவிகளை மக்கள் எதிர்க்கவேண்டும்" என்று குறிப்பு வேறு வெளியிட்டிருந்த தினமலரை என்ன செய்வது? அதன் ஆசிரியரை அல்லவா முதலில் பிடித்து உள்ளே தள்ளியிருக்க வேண்டும்? இப்படியொரு தப்பான செய்திக்காக தங்கள் பெண்பிள்ளைகளின் படம் செய்தித்தாளில், அதுவும் முதல் பக்கத்தில் வந்திருப்பதைப் பார்த்த அந்த பெற்றோர் மனம் எவ்வளவு வேதனைப் பட்டிருக்கும்? இதுதான் தினமலர் தனக்கு இருப்பதாகக் கூறிக்கொள்ளும் சமூக அக்கறையா?

இது போன்ற ஏராளமான கேவலம் பிடித்த செயல்களை தினமலர் செய்து கொண்டே தான் இருக்கிறது. காரைக்குடியில் நடைபெற்ற துணைவேந்தர்கள் சந்திப்பில் ஓய்வு நேரத்தில் நாற்காலியில் அமர்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்த துணைவேந்தர்கள் மூவரை தூங்கும்போது படம் பிடித்து அந்தப் படத்தின் கீழ் தன் பாணியில் நக்கலாக செய்தியும் போட்டிருந்தது தினமலர். 
தூங்கும் போது ஒருவரை படம் எடுக்கலாமா? நம் தனிப்பட்ட நண்பர்களிடம் கூட நாம் செய்யக் கூசும் செயல் அது. அந்தப் படத்தைப் பார்த்த லட்சக்கணக்கான மாணவர்களின் மனதில் எந்த விதமான தாக்கத்தை அது உண்டு பண்ணியிருக்கும்? துணைவேந்தர்களின் குடும்பங்கள் எவ்வளவு வெட்கியிருப்பார்கள்? நூற்றுக்கணக்கான கல்லூரிகளையும் லட்சக்கணக்கான மாணவர்களையும் வழிநடத்தும் துணைவேந்தர்களை தூங்கும் poseஇல் படமெடுத்து நக்கலடித்து பொறுக்கித்தனம் செய்த தினமலருக்கு என்ன சமூக அக்கறை இருக்கிறது?

இது மிகவும் முக்கியமான உதாரணம். என்னை மிகவும் பாதித்த மனம், கொதிக்கச் செய்த இன்னொரு செய்தி இது. அமெரிக்காவில் கத்தியால் குத்தப்பட்டு ஒரு இந்தியப் பேராசிரியர் இறந்த செய்தியை கீழ்க்கண்டவாறு வெளியிடுகிறது தினமலர். "அமெரிக்காவில் இந்தியப் பேராசிரியருக்கு சதக் சதக். துடிதுடித்து இறந்தார்" என்று. எவ்வளவு இரக்கமின்மை! எவ்வளவு வக்கிரம்! ஒரு உயிரிழப்பின் வலியை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் லட்சணம் இதுதானா!? மரணத்தில் கூட எவ்வளவு நக்கல்?!! அந்தப் பேராசியர் குடும்பம் எவ்வளவு வருந்தியிருக்கும்? இதுதான் மனிததன்மையை காப்பாற்றுவதாக சூளுரைக்கும் பத்திரிக்கையா?

அரசியல்வாதிகளையும், No parkingயில் வண்டியை நிறுத்தும் பொதுமக்களையும் கண்டிக்கவும், படமெடுத்து போடவும் என்ன தார்மீக உரிமை இருக்கிறது இந்த தினமலருக்கு? 

புவனேஷ்வரி என்ற துணைநடிகை சில நடிகைகளின் பெயரை சொல்லிவிட்டார் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக அந்த நடிகைகளின் படத்தையெல்லாம் பெரிதாகப் போட்டு, அந்த நடிகைகள் விபச்சாரம் செய்தார்கள் என்ற செய்தி நிரூபிக்கப்படும் முன்னரே அச்செய்தியை 'Fact'ஆக சித்தரித்து படத்துடன் செய்தி வெளியிட்ட தினமலர், அதன் முதலாளிகளில் ஒருத்தனான 'அந்துமணி ரமேஷ்' மீது நிருபர் உமா பாலியல் புகார் தெரிவித்தபோது அந்த செய்தியையும் 'Fact' ஆகவெ கருதி வெளியிட வேண்டியதானே? ஆனால் தினமலர் எபப்டி react செய்தது என கீழே பாருங்கள்.

புவனேஷ்வரி சொன்னால் உடனே எல்லா நடிகைகளும் விபச்சாரிகளாம். ஆனால் உமா என்ற நிருபர், அதுவும் தினமலர் நிருபர், அந்துமணி ரமேஷ் மீது பாலியல் குற்றச்சாட்டு சொன்னபின் அவனை மக்கள் முன் நிரபராதி ஆக்க சாம-தான-பேத-தண்ட வழிகளையெல்லாம் உபயோகித்தது தினமலர். பல தொலைக்காட்சிகளில் மிகத் தெளிவாக, நடந்த அசிங்கங்களை புட்டுப்புட்டு வைத்த   அந்தப் பெண் நிருபரை, நாக்கூசாமல் மனநோயாளி என்றெல்லாம் செய்தி வெளியிட்டது தினமலர். உமா என்ற நிருபர் ஏழு வருடம் வேலை பார்த்தபோது அவர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர் எனத் தெரியவில்லையாம். புகார் அளித்தவுடன் தான் தெரிகிறதாம். ஒருகட்டத்தில் என்ன செய்வதென்றே தெரியாமல் தினமலருக்கே பைத்தியம் பிடித்துவிட நிலையில் அது வெளியிட்ட படத்துடன் கூடிய செய்தியைக் கீழே பாருங்கள்.

மேலே உள்ள படத்தில் நிருபர் உமா தெளிவாக 'தனக்கு சேர வேண்டிய settlementகளை கொடுங்கள்' எனக் கேட்டு அந்த ராஜினாமா கடிதத்தை எழுதியுள்ளார். யாராவது தான் பணிபுரிந்த அலுவலகத்தில் இருந்து தனக்கு பணம் வரவேண்டியிருக்கும் போது, அதைக் கேட்டு அளிக்கும் ராஜினாமா கடிதத்திலேயே புகாரும் கொடுப்பார்களா? அதுவும் அந்த அலுவலகத்தின் முதலாளியே பொறுக்கித்தனம் செய்யும் போது எப்படி அவரிடமே புகாரும் கொடுக்க முடியும்? மக்கள் எதைச் சொன்னாலும் நம்புவார்கள் என்ற அபார நம்பிக்கையை தினமலர் தனக்குள் வளர்த்துக் கொண்டுவிட்டது. இதற்கு மக்களும் மூல காரணம். இந்த லட்சணத்தில் பா.கே.ப என்று வாரமலரில் பெரிய plucker போல கட்டுரை எழுதுவதும் அல்லாமல் அந்துமணி பதில்கள் என்ற தலைப்பில் ஊருக்கு உபதேசம் செய்யும் நித்யானந்தா வகையறா தான் இந்த அந்துமணி. ஒவ்வொரு வாரமும் இந்த ஆள் எழுதும் கட்டுரையில் உ.பா (உற்சாக பானமாம்.) குடித்ததைப் பற்றியும், தனக்கு அந்தப் பழக்கம் இல்லையென்றும் மறக்காமல் எழுதுவான் இந்த அந்துமணி ரமேஷ் என்ற பாலியல் குற்றவாளி.  

அந்துமணி ரமேஷின் இரு முகங்கள்
நடப்பு விஷயத்திற்கு வருகிறேன். இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு வைகோ இமயம் தொலைக்காட்சியில் தினமலர் தன்னைக் கேவலப் படுத்தியதைப் பற்றி வருத்தப்பட்டிருந்தார். அதாவது பொடாவில், தினமலரின் மாறாப்பாசத்தை தன்னகத்தே கொண்டே ஜெயலலிதா தன்னை சிறையில் தள்ளிய போது தன்னைப் பற்றிய பயோடேட்டாவை வெளியிட்ட தினமலர், கூடவே, "வைகோவுக்கு மிகவும் பிடித்த உணவு ஆட்டுக்கறி. ஆனால் சிறையில் அது போடப்படுவதால் வைகோவுக்கு மகிழ்ச்சிதான்" என தன் திமிர்த்தனத்தைக் காட்டியிருந்ததாகவும், அதனால் தான் மிகவும் வேதனை உற்றதாகவும் பேசியிருந்தார் வைகோ. 

தொலைக்காட்சியில் தன் மானம் போனதை உணர்ந்த தினமலர் உடனே அடுத்தநாள் கீழ்க்கண்டவாறு செய்தி வெளியிடுகிறது, "வைகோ என்ற நல்லவர் தேர்தலை புறக்கணித்ததால் மக்களுக்கு தான் நஷ்டம்" என்று நல்லவிதமாக நடிக்கிறது. எப்படிப்பட்ட கேவலமான பத்திரிக்கை பாருங்கள்.

வைகோ நல்லவர் என்றும் கெட்டவர் என்றும் சொல்ல தினமலர் யார்? மக்கள் தினமலரிடம் கருத்தா கேட்டார்கள்? வைகோவின் செயல்களையும், பேச்சுக்களையும், நடவடிக்கைகளையும் மட்டும் அப்படியே வெளியிடுவதுதானே உன் வேலை? அதையெல்லாம் படித்து வைகோ மீதான கருத்தை மக்கள் உண்டாக்கிக்கொள்வார்கள். ஆனால் பெரிய Inception படத்தின் கதாநாயகன் போல மக்கள் மூளையில் கருத்துக்களைப் பதியச் செய்கிறது இந்த தினமலர்.

வாசகர் கடிதம் என்ற பெயரில் தானே எழுதி ஒவ்வொரு பெயரில் வெளியிடும் கீழ்த்தரமான செயலையும் தினமலர் பல ஆண்டுகளாக செய்தே வருகிறது! அதற்கு ஆதாரம் கீழே! தினமலரிலும், காலைக்கதிர் என்ற தினமலர் குழுமத்தின் மற்றொரு பத்திரிக்கையிலும் வெவ்வேறு பெயர்களில் வெளிவந்த ஒரே கடிதம்!

பத்திரிக்கை என்றால் செய்தியைச் சொல்வதா? கருத்தைச் சொல்வதா? செய்தித்தாள் எனச் சொல்கிறோமா? கருத்துத்தாள் எனச் சொல்கிறோமா? தினமலர் காலம்காலமாக செய்வது இதைத்தான், அதாவது செய்திகளை தனக்கு வேண்டிய பாணியில் அல்லது தொனியில் போட்டுவிட்டு அதனுடன் சேர்த்து நஞ்சு தடவிய தன் கருத்தையும் மக்கள் மனதில் திணித்துவிடுகிறது. தினமலருக்கு கைவந்த கலை இது.

இது போன்ற சமூகப்பொறுப்புணர்வே இல்லாத பத்திரிக்கைகளை மக்கள் கண்டிப்பாய் இனங்காண வேண்டும். ஒரு பத்திரிக்கையின் பணி என்பது உண்மையான செய்தியை மக்களிடம் அளித்துவிட்டு, அச்செய்தி பற்றிய கருத்தை மக்களே சிந்தித்து உண்டாக்கிகொள்ள வழிவகுப்பதேயன்றி விஷக்கருத்துக்களையும், நஞ்சுப் பரப்புரைகளையும் மக்கள் மனதில் பதிய வைப்பதல்ல. தினமலரை கண்டிப்பாகப் புறக்கணிக்கும் கடமை நமக்கு இருக்கிறது. ஊடகப் புல்லுருவிகளை சுத்தப்படுத்தினால் மட்டுமே நாடு சுத்தப்படும்.

(இது ஒரு மீள்பதிவு)

சன் குழுமம் என்ற மற்றொரு கீழ்த்தரமான ஊடகத்தைப் பற்றிய என் பதிவு இங்கே சன் நெட்வொர்க்கும் கொடூர மாறன்களும்

Monday, July 25, 2011

தமிழ்சினிமாவை சிதைக்கும் நல்ல படங்கள்.

எதுக்கு சுத்தி வளைத்து? நேரடியாவே தெய்வத்திருமகன் படத்துக்கு வருகிறேன். அருமையான படம். பார்க்க நெகிழ்ச்சியா இருக்கிறது. விக்ரம் அருமையாக நடித்திருக்கிறார். ஆத்மார்த்தமான இசை. திரைக்கதை, வசனத்தில் நெகிழ்ச்சியும், நகைச்சுவையும் இழையோடுகிறது. பார்ப்பவர்கள் பல இடங்களில் அழுகிறார்கள். எல்லாம் சரி. ஆனால் படம் கொண்டாடப்பட வேண்டிய படமல்ல!  நல்ல சினிமா அல்ல. தமிழ் சினிமாவின் வளர்ச்சியை கேள்விக்குறியாக்கி, கேலிக்கூத்தாக்கும் படம். பொறுங்கள். திட்டாதீர்கள். முழுதாக முடித்துக்கொள்கிறேன்.

நல்ல படம் அது சார்ந்த திரையுலகை உலக பார்வையாளர்கள் முன் பெருமையாக திரையிடப்பட வேண்டுமே தவிர, உலக பார்வையாளர்கள் முன் திரையிடப்படுவதற்கே அச்சம் தருவதாய் இருக்கக் கூடாது. சில ஆண்டுகள் முன்பு ப்ளாக் என்ற இந்திப்படம் வந்தது. அருமையான திரைப்படம். ராணி முகர்ஜீயும், அமிதாப்பு நடிப்பில் பின்னியிருப்பார்கள். இந்திய விமர்சகர்கள், ரசிகர்கள் எல்லோருமே அந்தப் படத்தைக் கொண்டாடினார்கள். ஆனால் அந்தப்படத்தை சர்வதேச விருதுகளுக்கு அனுப்ப முடியவில்லை. ஏனெனில் அது ஒரு வேற்றுநாட்டுப்படத்தின் தழுவல். அந்தப்படத்தை அனுப்ப பயந்து அதே ஆண்டு வெளிவந்த 'பெஹலி(Pehli)' என்ற படத்தை அனுப்பினார்கள். அது ராஜஸ்தானிய நாடோடிக்கதை ஒன்றைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டது. இது போன்றதொரு பயத்தைத் தருவதுதான் தெய்வத்திருமகள் படமும். இது நல்லபடம் தான் எனினும், சர்வதேச விருதுகளுக்கு அனுப்பப்பட்டால், திரைப்படங்கள் அது சார்ந்த சமூகத்தினை உலகிற்கு காட்டும் கண்ணாட்டியாக இருக்கும் சூழலில், தெய்வத்திருமகன் படத்தால் நம் திரைப்படங்களுக்கு சர்வதேச அளவில் அவமானம் தான் சேருமேயொழிய பாராட்டுக்களோ, புகழோ அல்ல.

போக்கிரி என்ற தெலுங்குப்படம் தமிழில் மீள் உருவாக்கம் (ரீமேக்) செய்யப்பட்டபோது, தெலுங்கு பதிப்பில் நடித்த மகேஷ்பாபுவின் மூக்கை உரியும்  சேட்டைகளைக் கூட விஜய் அப்படியே தமிழ் போக்கிரியில் செய்திருப்பார். அப்போது ஊரே அவரைக் கிண்டல் செய்தது. காப்பி அடிக்கிறான் அது இது என குறை சொல்லியது. இப்போது தெய்வத்திருமகனில் விக்ரம், Sean Pennயின் நடிப்பை மிகச்சாதாரணமாக காப்பியடித்து நடித்திருக்கிறார். மகேஷ்பாபுவின் குரங்கு சேட்டையை களவாடியதற்கே விஜய்யை குறை சொன்ன நாம், Sean Pennயின் பல மாத உழைப்பை, ஆராய்ச்சியை ஒரே ஒரு DVDயைப் பார்த்து காப்பி அடித்து மிமிக்ரி செய்திருக்கும் விக்ரமை எவ்வளவு கேலி செய்ய வேண்டும்? கண்டிக்க வேண்டும்? ஆனால் விக்ரமின் நடிப்பைப் புகழ்ந்து கொண்டு வக்காலத்து வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறோம். மகேஷ்பாபுவை தன் ஆக்ஷன் இமேஜை தக்கவைப்பதற்காக விஜய் காப்பி அடித்தார் என்றால், Sean Pennஐய் தன் சிறந்த நடிகர் இமேஜை தக்கவைப்பதற்காக விக்ரம் காப்பி அடித்துள்ளார். ரெண்டு பேருமே காப்பி. இதில் என்ன வித்தியாசம் கண்டுவிட்டீர்கள். (விக்ரமை விஜய்யுடன் ஒப்பிடுவதற்காக மன்னிக்கவும். அவரின் பல படங்களின் ரசிகனாய், அவர் நடிப்பிற்கு விசிறியாய் இருந்தும் அவரின் இந்த செயலை என்னால் ஏற்கவே முடியவில்லை)

 தெய்வத்திருமகன் இயக்குனரிடம்  சில கேள்விகள். அதெப்படி இணையத்தின் மூலம் உலகம் கையளவு சுருங்கியிருப்பது தெரிந்தும் தைரியமாக ஒரு படத்தை, அதுவும் ஆங்கிலப்படத்தைக் காப்பி அடிக்க முடிகிறது? ஆங்கிலப்படத்தை பார்க்கவேண்டுமென்றால் விஜய் டிவியிலும், சன் டிவிலயும் டப்பிங் செய்து ஒளிபரப்பும் போது பார்த்துக்கொள்வோமே? இதற்கு எதுக்கு நீங்கள் கஷ்டப்பட்டு இன்னொரு நடிகரை வைத்து எடுக்குறீர்கள்? மதராசப்பட்டணம் படத்திலேயே பல காட்சிகள் டைட்டானிக், லகான் படக்காட்சிகள் தான். இருந்தும் அந்தப் படத்தின் டெக்னிகல் விஷயங்களும், உங்கள் சொந்த காட்சிகள் சிலவும் உங்களை காப்பாற்றிவிட்டது. ஆனால் விக்ரமின் சிகையலங்காரத்தில் இருந்து கையை ஆட்டி ஆட்டி பேசும் மேனரிசம் வரை அச்சுஅசல் காப்பியடித்திருக்கிறீகள், இதை எப்படி நியாயப்படுத்துவீர்கள்? அதுவும் Iam Samக்கு ஒரு நன்றி கார்டு கூட போடாமல்? நீங்கள் Inspiration எனச் சொன்னால் கூட ஏற்றுகொள்ளலாம் ஆனால் நீங்கள் Iam Samஐ காட்சிக்கு காட்சி தமிழில் மீள் உருவாக்கம் செய்திருக்கிறீர்கள். உலக சினிமாவை காப்பி அடித்தால் வரும் சினிமாவும் உலகசினிமாவாகத்தான் இருக்கும். இதில் என்ன பெருமை? வந்துவிடப்போகிறது? இந்தப் படத்தால் நீங்கள் சார்ந்திருக்கும் திரையுலகத்திற்கு நல்ல பெயராவது கிடைக்குமென நினைக்கிறீர்களா? ஏற்கனவே இந்தி திரையுலகை காப்பியடிப்பதில் மன்னர்கள் என உலகம் விளிக்கும் வேலையில் தமிழ்சினிமா மானத்தையும் வாங்க வேண்டுமா? Iam Samஐ பணம் கொடுத்து உரிமைபெற்றிருக்க வேண்டாம், குறைந்தபட்சம் வெற்றிமாறன் ஆடுகளம் படத்தில் போட்டது போல மூலப்படத்திற்கு ஒரு நன்றி கூடவா உங்களால் போட முடியாது? உங்கள் மதராசப்பட்டணம் படத்தை வடநாட்டில் ஒரு இயக்குனர் அப்படியே காப்பி அடித்து உங்களுக்கு ஒரு நன்றி கூட சொல்லவில்லையென்றால் என்ன குதி குதிப்பீர்கள்?

படம் நல்ல பொழுதுபோக்குப்படம் தான். கேவலமான தமிழ் சினிமா சூழலில் இது போன்ற படம் நல்ல ரசனை உள்ள ரசிகர்களுக்கு நல்ல தீனிதான். ஆனால் இந்தப் படத்தை கொண்டாடினால், புதிய தலைமுறை இயக்குனர்களுக்கு மிகப்பெரிய தவறான உதாரணாம் ஆகிவிடும். சரியான முறையில் சரியான படங்களை காப்பி அடித்தாலே தமிழ்நாட்டில் புகழ் பெற்றுவிடலாம் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கி புதிதாய் சிந்திக்கும் திறனையே காலப்போக்கில் மழுங்கடித்துவிடும். அது தமிழ்சினிமாவை உலக அளவில் கொண்டு செல்வதற்கு மிகப்பெரிய தடையாகிவிடும்.

அழகர்சாமியின் குதிரை படத்தை ஏன் நாம் இவ்வளவு கொண்டாடவில்லை? மண்ணையும், மக்களையும் சுமந்து திரியும் நெகிழ்ச்சியான கதைகள் நம் ஊரில் ஏராளமாக உண்டு. சிறுகதைகளாகவும் நாவல்களாகவும் புதைந்து கிடக்கின்றன. Iam Sam படத்தை உங்களால் பணம் கொடுத்து உரிமை பெற்று மீள் உருவாக்கம் செய்ய முடியாது.  ஆனால் நம் ஊர் கதைகளை மிகச்சுலபமாக உரிமை பெறலாமே? அழகர்சாமியின் குதிரையை உலக அரங்கில் திரையிட்டால் உலகம் நம் சமூகத்தைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ளும், நம் மதிப்பு உயரும், ஆனால் தெய்வத்திருமகனை ஒரு அமெரிக்காக்காரன் பார்த்தால் காறித்துப்புவான்!

Saturday, July 9, 2011

ஹரியின் வேங்கை. அதே டெய்லர் அதே வாடகை!

"சிங்கம் வந்து சக்கப்போடு போட்டு சில மாசம் தான் ஆகுது. அதுக்குள்ள எப்படிடா இந்தாளு கதை எழுதி, திரைக்கதை எழுதி, படம்புடிச்சு அடுத்தப் படத்தையும் வெளியிட்ருக்காரு?" இது நான்.

"அதே கதை. அதே திரைக்கதை. சீன் மட்டும் மாத்தி போட்ருக்காரு. இத செய்ய ஒரு மாசம் பத்தாதா?" இது என் தம்பி!

வேங்கை படம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது நிகழ்ந்த பேச்சு இது! ஹரி படத்துல என்னென்ன இருக்கும்? வேகமா வசனம் பேசுற ஹீரோ, தாவணி கட்டிய ஹீரோயின், கெத்தான அப்பா கேரக்டர் ஒன்னு, பாசத்தை பொழியிற அம்மா அல்லது பாட்டி, ரொம்ப கெட்டவன் இல்லாத வில்லன் ஒருத்தன் அப்புறம் எல்லாத்துக்கும் மேல அரிவாள். இது எல்லாம் மீண்டும் ஒருமுறை சரியான விகிதத்துல கலந்து இருக்கும் படம் தான் வேங்கை.

தனுஷ் நல்லா வசனம் பேசுறாரு. உணர்ச்சிகளைக் காட்ட வேண்டிய இடங்களில் சூப்பரா நடிக்கிறாரு. ஆனா அவரை விட பத்து மடங்கு கனமாக இருக்கும் பெரிய பெரிய குண்டர்களையும், ரவுடிகளையும் சண்டைக்காட்சிகள்ல தூக்கி வீசுறப்ப நமக்கு கொஞ்சம் கஷ்டமா இருக்கு!
வழக்கமா ஹரி பட கதாநாயகிகள் பாட்டுக்கு மட்டும் வந்துட்டுப் போற மொக்கையா இருக்க மாட்டாங்க. தமன்னாக்கும் இந்தப் படத்துல முக்கியமான காட்சிகள் இருக்கு. அவரும் நடிக்கிறாரு. ஆனா படத்தோட நேட்டிவிட்டி (Nativity) அவரால் பாதிக்கப்படுது. கருப்புத் தோலில் தெரியும் வெள்ளை தேமல் மாதிரி ஒட்டாமல் இருக்கிறார்.

ராஜ்கிரண் வழக்கம் போல சூப்பர்! சண்டைக்கோழில நடித்த அதே கதாப்பாத்திரம். கைவந்த கலையா நடிக்கிறாரு. தனுஷை காப்பாற்ற போராடும் இடங்கள் அருமை. "நான் பாண்டிச்சேரில இருக்கேன்"னு பொன்னம்பலம் பொய் சொல்றப்ப, "டேய் லேண்ட்லைன்ல இருந்து எனக்கு இப்ப ஃபோன் பண்ணு"னு ராஜ்கிரண் சொல்ற இடம் செம!

இசையைப் பத்தி சொல்ல ஒன்னும் இல்ல. நம்ம தல DSP கொஞ்சம் மொக்க போட்ருக்காரு. ரெண்டு பாடல் பரவால்ல. படத்தோட போஸ்டர்ல பிரகாஷ்ராஜை பாக்குறப்ப எரிச்சலா இருந்துச்சு! இந்தாளு எத்தனத் தடவதான் இதே மாதிரி நடிப்பாருன்னு! ஆனா படம் பாக்குறப்ப இப்படி ஒரு வில்லனை பிரகாஷ்ராஜ் தவிர வேற யாருனாலயும் திரைல கொண்டு வர முடியாது! பிரகாஷ்ராஜ் சூப்பர்! சிங்கம், ஐயா படங்களைவிட இதுல பிரகாஷ்ராஜ் தாறுமாறு!

பெண்களின் உடைகளைப் பற்றி சமூகப்பொறுப்புணர்வுடன் நல்ல கேள்விகளை தமிழ், ஆறு, வேல், இப்போ வேங்கைனு எல்லாப் படத்துலயும் ஒரு காட்சியிலாவது கேள்வி கேட்கிறார் ஹரி. ஆனா எதுக்கு பாடல்கள்ல தன் கதாநாயகிகளை உரிச்சகோழி மாதிரி ஆடவிடுறார்னு தெரில! சிங்கத்துல அனுஷ்கா, இதுல தமன்னா. பாடல் உடைகள் சகிக்கல! ஹரிக்குதான் வெளிச்சம்!

'ஐயா' திரைப்படம் மாதிரியே 'வேல்' திரைப்படம் இருந்துச்சு! 'வேல்' மாதிரியே 'ஆறு' இருந்துச்சு!  சாமி மாதிரியே சிங்கம் இருந்துச்சு! அதுனால என்ன? எல்லாம் நல்லாத்தான இருந்துச்சு! அதே மாதிரி தான் இப்ப வேங்கையும்! ஹரியின் முந்தைய எல்லா படங்களையும் போலவே இருக்கு! பார்த்திபன் வடிவேலுகிட்ட சொல்ற மாதிரி "அதே டெய்லர் அதே வாடகை!" ஆனா எந்த இடத்திலும் சலிப்பு தட்டாம திரைக்கதையை வேகமா நகர்த்தும் இந்த ஃபார்முலாவை அந்தாளு எங்கதான் கத்துக்கிட்டாரோ! படம் செம ஸ்பீடு! ராஜ்கிரண், பிரகாஷ்ராஜ், தனுஷ், ஹரிக்காக கண்டிப்பா பாக்கலாம்!

Thursday, July 7, 2011

180 - எ கி.மு180 ஸ்டோரி.

அதெப்படிப்பா? அதே பழைய மோரை திருப்பி திருப்பி வேற வேற டம்ளர்ல ஊத்தி கொடுத்துட்டே இருக்கீங்க, மக்களும் குடிச்சுட்டே இருக்கோம்? வாழ்வே மாயம்ல இருந்து சாருக்கானின் கல்ஹோனாஹோ வரை அரைச்சு அரைச்சு தண்ணியா போன மாவை எடுத்து சித்தார்த்தைப் போட்டு திரும்ப அரைச்சிருக்காரு இயக்குனர் ஜெயேந்திரா. 180 திரைப்படத்தின் கதை, கிமு180 ஆம் ஆண்டில் எகிப்திய மன்னர்களின் அரண்மனையில் நடத்தப்பட்ட நாடகங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட பழைய கதை! (இன்னொரு முக்கியமான விஷயம். இந்த படத்தை சில பேரு Fantasy genre அது இதுனு சொல்லிட்டு அலையிறாங்க. எமன் வேஷத்துல ஒருத்தன் ஒரு சீன்ல வந்தா அந்த படம் Fantasy ஆயிருமா? என்ன கொடுமை சார் இது!)

சில இயக்குனர்களுக்கு கதை எப்படி இருந்தாலும் பரவால்ல அழகழகா லோகேஷன் காமிச்சு, விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா மாதிரி ஒவ்வொரு காட்சியும் புகைப்படம் மாதிரி கொடுத்தா மக்கள் கதையில், காட்சியில் இருக்கும் கேவலங்களை சகிச்சுக்குவாங்கனு தைரியம். இந்த பட இயக்குனர் ஜெயேந்திராவுக்கும் அதே தைரியம் தான். படம் திரைப்படம் மாதிரி இல்ல. ஒரு பிரபல புகைப்படக்கலைஞரின் புகைப்பட ஆல்பத்தை பார்த்த மாதிரி இருக்கு.

பாடல்கள்? பாடல்கள் எனக்கு நியாபகம் இல்ல. ஆனா "நீ கூறினால்"னு ஒரு பாடல் ஆரம்பிக்கும் போது நல்லா ஆரம்பிச்சுச்சு. ஆனா இடைல எங்கயோ போயி, எங்கயோ வளைஞ்சு காணாம போயிருச்சு. எல்லா பாட்டுமே இசையமைக்கும் போது இசைஅமைப்பாளர் பாதில எந்திருச்சுப் போயிட்டு திரும்பி வந்து இசையமைச்ச மாதிரி விட்டகுறை தொட்டகுறையா இருக்கு.

சித்தார்த்! கதாப்பாத்திரத்துக்கு அருமையான தேர்வு. அந்தாளு படத்தோட முதல் பாதில அளவுக்கதிகமான சந்தோசத்தோட லூசுத்தனமா அலையும் போதே, ரெண்டாவது பாதில ஆள் காலி ஆகப் போறாருனு தெளிவா தெரியுது. எல்லாமே மிகைப்படுத்தப்பட்ட கதாப்பாத்திரங்கள். கதாநாயகன், இரண்டு கதாநாயகிகள் யாருமே நம்ம தினசரி சந்திக்கும் நபர்கள் போல இல்ல. சினிமாத்தனம் மிதமிஞ்சி நிக்குது! இரண்டு கதாநாயகிகளில் நல்லா நடிச்சிருக்குறது நித்யா மேனன். பிரியா ஆனந்தின் கதாப்பாத்திரம் ஸ்டீரியோ டைப் லூசு கதாநாயகி. கொஞ்சி கொஞ்சி பேசிட்டே மொக்க போட்றாங்க. எரிச்சலா வருது!

ஒளிப்பதிவு. இந்த ஒன்னுக்காகவே படம் பாக்கலாம். மிக அருமை. அதும் முதல் பாடலில் ஒவ்வொரு காட்சியும் அழகு. (ஆனா பாட்டு செம்ம்ம்ம்ம்ம மொக்க). இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் இந்த படத்தில் ரெட் காமிரா (Red Digital Camera) பயன்படுத்தியிருக்காங்க. ஏற்கனவே இந்த காமிரா அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு படத்துல உபயோகிச்சிருந்தாங்க. ஆனா இவ்வளவு அழகா இந்த காமிரா படம் புடிக்கும்னு இந்த படத்துலதான் தெரியுது. Red Camera எல்லாருக்கும் கிடைச்சா குறைந்த பட்ஜெட்ல நல்ல தரமான படங்களை எடுக்கலாம். 

படத்தைப் பத்தி அவ்வளவுதான். மேல சொன்னதையெல்லாம் கூட்டி கழிச்சு பாருங்க. கூட்டல் தொகை '+'ல வந்தா படம் பாருங்க. இல்லேனா நெட்ல எதாச்சும் இயற்கை காட்சிகள் ஆல்பம் இருந்தா புரட்டி பாருங்க!

Friday, July 1, 2011

பண்டிட் சாலமன் பாப்பையா!

“இந்தி தெரியாததால் தமிழர்கள் வடநாட்டில் மரியாதை இழக்கிறார்கள்” -பண்டிட் சாலமன் பாப்பையா.

தமிழ்மக்கள் மொழிப் போராட்டம் நடத்தினோமேயொழிய உலகின் மிகப்பெரும் அடிமைச் சமூகங்களுக்குள், 'யார் மிகச்சிறந்த அடிமைகள்?' என்று போட்டி வைத்தால் நாம் தான் மிகப்பெரும் பெரும்பான்மையில் ஜெயிப்போம். உதாரணமாக, நாம் இந்தி பாட்டு பாடும்போதோ அல்லது இந்தி படம் பார்த்துகொண்டு இருக்கும்போதோ, இந்தியின் மீது பிடித்தமே இல்லாதவன் கூட என்ன சொல்கிறான்?, "பெரிய இவரு... இந்தி பாட்டுதான் கேப்பாரு" என்கிறான். இது மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் சாதரணமாகத் தெரியலாம். ஆனால் எவ்வளவு பெரிய அடிமைப் புத்தி இது? இந்தி பாடலோ, இந்தி படமோ பார்த்தால் 'அவரு பெரிய இவரு' என்று இந்தியே தெரியாத அல்லது இந்தியே பிடிக்காத ஒரு சராசரி தமிழன் மனதில் கூட பதியவைக்கப்பட்டுள்ளது.

இது ஒரு உதாரணம். இதுபோல் அன்றாட வாழ்க்கையில் ஆயிரம் உதாரணங்கள் சொல்லலாம். இரண்டு வருடம் டெல்லியில் ஒரு தமிழ் குடும்பம் இருந்தால் போதும், தமிழ்நாடு வந்தபின்னும் கூட இந்தியிலேயே அவர்களுக்குள் கதைப்பதும், சுற்றி இருப்பவர்களுக்கு இந்தி தெரியுமா என்ற நினைப்பே இல்லாமல் தங்கள் குடும்பத்திற்குள் இந்தியில் பேசிக்கொள்வதும் கூட இந்தி பேசுவதை எதோ பெருமையெனச் நினைத்துச் செய்யும் இழிசெயல்கள் தான். என்றாவது தமிழகத்தில் வாழும் வடநாட்டவர்கள் தமிழ் நன்றாக பேசத்தெரிந்தால் கூட தங்கள் குடும்பத்திற்குள் தமிழ் பேசி பார்த்திருக்கிறீர்களா தமிழர்களே?

இந்தி என்பது சராசரியான ஒரு மொழி. ஆனால் மக்கள், குறிப்பாக தமிழ் மக்கள் அதை ஒரு ஏழாம் அறிவாக நினைத்துச் செயல்படுவதுதான் தவறு. தமிழகத்தில் நடந்த மொழிப் போராட்டங்கள், 'இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டங்கள்' அல்ல. அவை 'இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பு' போராட்டங்கள். அந்தக் காலம் முதல் இந்தக் காலம் வரை இந்தி படிப்பதை தமிழகத்தில் யாரும், எந்த இயக்கமும், எந்தக் கட்சியும் எதிர்க்கவில்லை. அப்படிப்பட்ட உரிமைக்கான, வேண்டிய மொழியை சுயமாய் சிந்தித்துப் படிப்பதற்கான சுதந்திரத்துக்காக நடத்தப்பட்ட போராட்டங்களை, சிலர் 'இந்தி மொழிக்கு எதிரான போராட்டமாக' சித்தரிப்பது, திராவிட இயக்கங்களுக்கு எதிராக செய்யப்படும் படுபயங்கர விஷப்பிரச்சாரம்.     

சாலமன் பாப்பையா போன்ற தமிழ் அறிஞர்கள் முக்கியமாக ஒன்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தமிழகத்தில் ஏராளமான பள்ளிகளில் இந்தி உண்டு. தமிழ் எழுதப் படிக்கவே தெரியாமல் இந்தி மட்டுமே கற்றுவைத்துள்ள ஏராளமான 'மானமுள்ள' தமிழர்களும் தமிழகத்தில் உண்டு. அங்கவை சங்கவையை கிண்டல் செய்தால் கூட கைதட்டிச் சிரிக்கும் தாராள மனப்பான்மையுள்ள தமிழர்களும் உண்டு. நிலைமை இப்படி தாராளமாக இருக்கையில், பேராசிரியர் சாலமன் பாப்பையா இந்தி படித்து பண்டிட் பாப்பையா ஆகவேண்டாம் என இங்கே யார் அவரைத் தடுத்தது? தாராளமாய் இந்தி படித்திருக்கலாம். ஆனால் அதையெல்லாம் செய்யாமல் "இந்தி படிக்காததால் தமிழருக்கு வடநாட்டில் மரியாதையே இல்லை" என சிந்தனையே இல்லாமல் பேச பாப்பையாவால் எப்படி முடிகிறது? ஒருவேளை அந்தக் கூற்று உண்மை என்றே வைத்துக்கொள்வோம். இருமொழிக்கொள்கை உடைய இந்தியாவில், "அப்படி நடப்பது நியாயமா?" என்றல்லவா சாலமன் பாப்பையா கேள்வி கேட்டிருக்க வேண்டும்? சிந்தையின்றி அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வதுதான் அறிஞர் எனப்படுபவருக்கு அழகா? இன்று இந்தி படித்தால் மரியாதை என்று சொல்லுவான். நாளை நிர்வாணமாக நடந்தால் மரியாதை எனச் சொன்னால் அதையும் செய்வாரா பாப்பையா?

தமிழகத்தில் இந்தி படிக்க தடையேதும் இல்லை. படிக்கத் தோன்றினால் படியுங்கள். ஆனால் "இந்திதான் இந்தியாவின் தேசிய மொழி, இந்தி படித்தால் தான் இந்தியாவில் எங்கும் வேலை, எங்கும் மரியாதை" என்றெல்லாம் அடிமைத்தனமான, பொய்யான செய்திகளை பரப்பவேண்டாம். வடநாட்டுக்கு வேலைக்குச் சென்றால் ஆறு மாதத்தில் பேச்சுப் பழக்கத்திலேயே இந்தி சரளமாக வந்துவிடும். இந்தியை ஏட்டில் படிப்பவர்களை விட பழக்கத்தில் படிப்பவர்கள் தான் தொடர்ச்சியாக நன்றாக இந்தி பேசுகிறார்கள். வடநாட்டில் இருக்கும் தமிழர்களைக் கேட்டாலே இது தெரியும். மேலும் தமிழர்களுக்கு ஆங்கிலம் நன்றாக பேசுபவர்கள் என்று வடநாட்டில் மரியாதை அதிகம். ஏனெனில் வடநாட்டான் ஆனால் தென்நாட்டான் ஆனாலும் ஆங்கிலம் தான் பலருக்கு சோறு போடுகிறது.

ஆனால் ஏற்கனவே, தமிழால் சோறு தின்று, தமிழால் புகழ்பெற்று, பாரியின் மகள்களான அங்கவை சங்கவையைக் கேவலப்படுத்திய பாப்பையா போன்ற தமிழ் விரோதிகளின் முட்டாள்த்தனமான, அடிமைத்தனமான பேச்சுக்களை கடுமையாக கண்டிக்க வேண்டிய இடத்தில் கண்டித்தே ஆகவேண்டும். சாலமன் பாப்பையா போன்ற ஊடக வெளிச்சத்தில் உள்ளவர்கள் தவறான கருத்துக்களைப் பரப்பும்போது அதைக் கேட்பவர்களின் மனதில் எவ்வளவு அதிகமான உளவியல் ரீதியான மாற்றங்களை அது நிகழ்த்தும்? ஏற்கனவே எவ்வளவு பழமை என்றே ஆராய இயலாத அளவிற்கு உலகின் மிகத்தொன்மையான மொழியை தாய்மொழியாகக் கொண்டிருக்கும் தமிழர்களில் பலர் தங்கள் மொழியின் அருமை தெரியாமல் அடிமைப்பட்டிருக்கும் சூழ்நிலையில் இவ்வாறான பேச்சுக்களை அனுமதிக்கலாமா? இதையெல்லாம் விடக் கொடுமை பல தமிழர்கள் சாலமன் பாப்பையாவிற்கு கைத்தட்டிக்கொண்டும், அவரை எப்படி நாசூக்காக விமர்சிக்கலாம் என நமக்கு வகுப்பெடுத்துக்கொண்டும் இருப்பதுதான்! சூடாக கண்டித்தால் தான் சாலமன் பாப்பையா போன்ற தமிழால் சோறு உண்டு தமிழை இகழும் துரோகிகள் திருந்துவார்கள் அல்லது குறைந்தபட்சம் நாக்கை சுருட்டிக்கொள்வார்கள்.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...