Friday, November 26, 2010

பேசாப்பொருள்- குறுஞ்செய்திகள்

நம்மில் எத்தனை பேர் குறுஞ்செய்தி சேவை எனப்படும் SMS உபயோகிக்கிறோம்? எத்தனை காலமாய் உபயோகிக்கிறோம்? என்னென்ன இதுவரை அனுப்பியிருப்போம்? “மச்சி அஞ்சு நிமிஷம்டா. வந்துர்றேன்”. “அப்பா near me. Will call u in minutes”. “oye”. “haha” “:-)” “:-(” “am not feeling well. Today I will be late” “பிடிச்சிருக்கு” “பிடிக்கல” “முகத்தில் முழிக்காதே” இன்னும் எத்தனை எத்தனை செய்திகள், தகவல்கள், அறிவிப்புகள், உணர்ச்சிகள், உறவுகள், காதல்கள், கோபங்கள், அழுகைகள், சிரிப்புகள், ஆசைகள்? ஒருகாலத்தில் கடிதங்கள் சுமந்த அத்தனையையும் குறுஞ்செய்திகள் இன்று சுமக்கின்றன.
 
பல காதல்கள் பிறப்பதே இன்று குறுஞ்செய்திகள் தரும் தைரியத்தினால் தான். முன்பெல்லாம் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து, பிடித்து, காதலிக்க வேண்டுமென்றால், அதை வெளிப்படுத்த அந்தப் பெண்ணின் முகம் பார்த்து காதலை சொல்லவோ, அல்லது காதலை சுமக்கும் காதல் கடிதத்தை கொடுக்கவோ செய்ய வேண்டும். பெண்ணின் முகத்தைப் பார்த்து காதலை சொல்லுவதை விட தைரியமான செயல் ஏதுமில்லை என பலநாட்டு கவிஞர்கள் எழுதி வைத்திருப்பதை உணரும் வாய்ப்பு இங்கு எத்தனை பேருக்கு இருக்கிறது? காதலியின் முகம் பார்த்து முதல் முறையாக காதலை சொல்லும் பாக்கியத்தை பெற்றவர்கள் இந்த தலைமுறையில் எத்தனை பேர்?
 
 மிகவும் சாதாரணமாக 160 எழுத்துக்களையே உள்ளடக்கக் கூடிய குறுஞ்செய்தியில், ஒரு முழு வாழ்க்கைக்கான காதலின் முதல் அறிவிப்பை அடக்கி, காதலிக்கு அனுப்புகிறார்கள். காதலியின் முகம் பார்க்கும் தேவையும் கிடையாது. இதற்கு தைரியமும் தேவையில்லை. ஒருவேளை காதலி ஒப்புக்கொள்ளவில்லையென்றால் தேவையற்ற விஷயமாய் ‘trash’க்கு போய் போய்விடுகிறது காதல், இதுபோல் எத்தனை வலுவற்ற காதல்கள், வலுவற்ற இதயங்கள் குப்பைக்கு போயிருக்கும்?
இதயத்துடிப்புகள் அதிகமில்லாமல் வெளிப்படுத்தப்படும் காதல்கள் பெருகிவிட்டதால்தானோ என்னவோ காதலுக்கும், காதலித்தவர்கள் திருமணம் செய்துகொள்வதற்கான இடைவெளி மிகவும் அதிகரித்து விட்டது போல. ஒரிரு முறை மட்டுமே முகம் பார்த்துக்கொண்டு பல வருடங்கள் காதலிப்பவர்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன். குறுஞ்செய்தியிலோ அல்லது மின் அஞ்சலிலோ ஒரு மனிதன் தன்னை எப்படி இந்த உலகம் பார்க்க வேண்டும் என விரும்புகிறானோ, அப்படி தன்னைக் காட்டிக்கொள்ள முடியும். ஒருவன் தொடர்ச்சியாக நகைச்சுவை துணுக்குகள் அனுப்பினால் அவனை நகைச்சுவை உணர்வு உள்ளவன் என நம் மனம் தீர்மானிக்கிறது. இப்படியான தீர்மானங்களினால் ஏற்படும் காதல்கள் ஒரு கட்டத்தில் தன் காதலியோ, காதலனோ அவர்கள் அனுப்பிய குறுஞ்செய்தியின் இயல்பை ஒத்து இல்லையென தெரியவரும் போது, மனித காதல்கள் செல்பேசி இயந்திரத்தின் மீதான காதலாக மட்டும் எஞ்சி இதயமின்றி நீர்த்துப்போகிறது.

  நேராக முகத்துக்கு முகம் பார்த்து ஒரு உறவை முறிக்க நம்மில் எத்தனை பேருக்கு முடியும்? ஆனால் ஒரு குறுஞ்செய்தி அதையும் சுலபமாக செய்துவிடுகிறது.  “உன்னை பிடிக்கவில்லை. என் முகத்தில் ஜென்மத்திற்கும் முழிக்காதே” என்ற ஒற்றை வரியில் இங்கு முறிந்துபோன காதல்கள் எத்தனை? நட்புக்கள் எத்தனை? ஒட்டவைக்க மட்டுமல்ல, உறவுகளை பிரிவதைக் கூட குறுஞ்செய்திகள் சுலபமாக்கிவிட்டன.

  இப்படி எத்தனை எத்தனை காதல்களை, உறவுகளை, நட்புக்களை இந்த குறுஞ்செய்திகள் பெற்றெடுத்து, உடனே கொலையும் செய்கின்றன? இப்போது உங்களை சுற்றி இருக்கும் காற்றில், நீங்கள் சுவாசிக்கும் காற்றில் மிதக்கும் அலைகளில் எத்தனையோ காதலர்கள் காதலை பறிமாறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள், முத்தமிடுகிறார்கள், காமம் பேசுகிறார்கள், பிரிகிறார்கள், முறிக்கிறார்கள், முறிந்துபோகிறார்கள். எத்தனையோ நண்பர்கள் எதிரியாய், துரோகியாய் ஆகிப்போகிறார்கள். எத்தனையோ பேர் மன்னிப்பு கேட்டு உறவுகளை ஒட்ட வைக்கிறார்கள். நம்மில் எத்தனை பேர் குறுஞ்செய்தி சேவை எனப்படும் SMS உபயோகிக்கிறோம்? எத்தனை காலமாய் உபயோகிக்கிறோம்? என்னென்ன இதுவரை அனுப்பிருப்போம்?

Tuesday, November 23, 2010

நடுநிலைனா என்ன?


             உங்களில் எத்தனை பேர் தி.மு.க? எத்தனை பேர் அதி.மு.க? புரியிற மாதிரி கேக்குறேன். எத்தனை பேர் ரஜினி ரசிகர்கள், எத்தனை பேரு கமல் ரசிகர்கள்? சரி இதையும் விடுங்க. இன்னும் கேவலமா கேக்குறேன். எத்தனை பேரு விஜய் ரசிகர்கள், எத்தனை பேரு அஜித் ரசிகர்கள்?!!! சரி. இதெல்லாம் விடுங்க. நடுநிலைனு ஒன்னு இருக்கா? நடுநிலை வாக்குகள்னா என்ன? அட.. இந்த நடுநிலையாளர்கள்னு ஒன்னு இருக்கே அப்படின்னா யாரு? நானும் எவ்வளவோ கட்டுரை எழுதிருக்கேன், எங்கெங்கயோ விவாதம் பண்ணிருக்கேன். விவாதங்களின் போது “நடுநிலையா பேசுங்கப்பா”னு அறிவுரை பன்ணிருக்கேன். ஆனா இத்தனை நாள் கழிச்சு கண்ணமூடி பத்து நிமிஷம் யோசிச்சா நான் என் வாழ்க்கைல நடுநிலையா பேசுனதோ, நினைச்சதோ இல்லனு நல்லாவே தெரியுது!!! அட நம்மதான் இப்படி, நடுநிலையாளய்ங்க எவனாச்சும் நடுநிலையா இருக்கானானு தேடுனா அவய்ங்க நமக்கு மேல இருக்காய்ங்க. “எது? நடுநிலையா? இந்த ஓரத்துல இருக்கா, அந்த ஓரத்துல இருக்கா?”னு கேக்குறாய்ங்க. எவனாலயுமே நடுநிலையா இருக்க முடியாதா?னு தேடிப் பார்த்தா அப்பதான் ஒரு உண்மை தெரியுது.
    
 உலகத்துல வாழ்க்கை ஆரம்பிச்ச காலத்துல இருந்தே ‘நடுநிலை’ன்ற தன்மை இருந்ததே இல்ல. சில பொருள் இருக்கும். அதுக்கான ‘வார்த்தை’ நமக்கு தெரியாது. அதாவது அதை என்ன பேரு சொல்லி கூப்பிடுறதுனு தெரியாது. இது வழக்கமா நடக்குறது. ஆனா ‘நடுநிலை’ விசயத்துல மட்டும் தான் வார்த்த இருக்கு, பொருள் இல்ல.
  
அதெப்படி ஒருவன் நடுநிலையா இருக்க முடியும்? உலகத்துல உள்ள பெற்றோர்களால கூட  இரண்டு பிள்ளை இருந்தா அவங்களால அதுங்ககிட்ட நடுநிலையா இருக்க முடியாது. வெளிப்படையா பார்த்தா அம்மாக்கு அவளின் எல்லா பிள்ளையுமே சமம்ன்ற மாதிரி நமக்கு தெரியும். ஆனா நிஜத்தில அப்படி கிடையாது. பிள்ளைகள் கிட்ட அம்மாக்கோ, அப்பாக்கோ உள்ள ஓட்டுதலுக்கான காரணம், பிள்ளையின் தோல் நிறத்தில் இருந்து பிள்ளைகளின் பாலினம் வரை போகுது. அம்மாக்கு பையன்கிட்டயும், அப்பாக்கு மகள் கிட்டயும் ஓட்டுதல் அதிகமா இருக்கும்னு sigmend freud சொல்றாரு. ஆனால் இந்த பாச வித்தியாசம் ரொம்ப கொஞ்சூண்டு தான். நம்மால சுலபமா கண்டுபிடிக்கமுடியாத அளவுல இருக்கும்.

இப்படி இயற்கையே, பெத்த புள்ளைங்ககிட்ட கூட ஒரே அளவில் நடுநிலையா நடந்துக்க முடியாதபடி நம்மள படைச்சிருக்கும் போது, கட்சி சம்பந்தமாகவோ, நடிகர்களை ரசிப்பதிலோ, எதோ ஒரு கருத்துலயோ, ஒரு தொலைக்காட்சி பேட்டிலயோ எப்படி நடுநிலையாய் இருக்க முடியும்? “நான் நடுநிலையாளன். இரண்டு விஷயங்களையும் (அல்லது நபர்களையும்) சமமாக நினைக்கிறேன்”னு யாராச்சும் சொன்னா அது பச்சைப்பொய். அப்படி இருக்கவே முடியாது.
 

 
 எவ்வளவுதான் தி.மு.க அராஜகம் பண்ணாலும், நடுநிலையாளர்கள்னு சொல்லப்படுற சில பேரு தி.மு.கவின் அராஜகங்களை ஏற்றுகொண்டாலும் அ.தி.மு.கவின் அராஜகங்களை ஒப்பிட்டுக்காட்டி தி.மு.கவை ஆதரிக்கதான் வழி தேடுவாங்க. இவங்க தி.மு.க நடுநிலையாளர்கள். இதே மாதிரி ‘சோ’ போன்ற அதிமுக நடுநிலையாளர்களும் உண்டு.
 
நீதிபதிகள் கூட இதற்கு விதிவிலக்கு இல்ல. சின்ன உதாரணம். அதெப்படி ஒரு இசுலாமிய நீதிபதி இசுலாமியர்களுக்கு சார்பாகவும், இரண்டு இந்து நீதிபதிகள் இந்துக்களுக்கு ஆதரவாகவும் தீர்ப்பு கொடுத்தாங்க அயோத்தி வழக்குல? ஒருவேளை அந்த நீதிபதி பென்ச்சுல இன்னும் இரண்டு முஸ்லீம் நீதிபதிகளை போட்டு ‘ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட பென்ச்’சா ஆக்கிருந்தா முஸ்லிம்களுக்கு ஆதரவான தீர்ர்பு தானே வந்திருக்கும்னு தோணுது! இன்னும் நடுநிலை எங்க போச்சு?

 தேர்தல் நேரத்துல இந்த ‘நடுநிலை பசங்க’ பெரிய அறிவாளிங்க மாதிரியும் நம்மல்லாம் ஏதோ முட்டாள் மாதிரியும் விசமத்தனமா பேசி நடுநிலை மாதிரி காட்டி அவன் யாருக்கு ஆதரவோ அவனுக்கு ஆதரவா நம்மளையும் ஆக்க பிரம்மபிரயத்தனம் பண்ணுவாங்க! சோ போன்றவங்கள நடுநிலையாளர்கள்னு நம்புற எத்தனையோ அப்பாவிங்க இன்னும் இருக்காங்க!! அதுனால இந்த நடுநிலையாள பசங்கள உதாசீனப்படுத்திட்டு, நம்ம நடுநிலை எதை சொல்லுதோ அதை செய்வோம்னு தோணுது!! மொத்ததுல நடுநிலையாய் இல்லாதிருத்தல் என்பதுல மட்டும் தான் நம்ம எல்லாராலயும் நடுநிலையா இருக்கமுடியும்! என்ன சொல்றீங்க?!!!!!!

Wednesday, November 17, 2010

சவுக்கு தளத்தில் ஆடும் சாதிப் பேயும், ராசா விவகாரமும்.

எத்தனையோ வேறான இணையங்களையும், பதிவுகளையும் பார்த்திருக்கிறோம். ஆனால் சவுக்கு போன்றதொரு 10ஆம் தர இணையதளத்தை இதுவரைக் கண்டதில்லை. முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ராசாவைப் பற்றிய தனது சமீபத்திய பதிவில் அவரது குடும்பத்தாரை ஆபாசமாக வம்புக்கிலுத்துள்ளது இந்தத் தளம். "அன்றிரவு ஆண்டியப்பர் இரவுக்காட்சிக்கு சென்றிருந்தால்" என்ற தலைப்பில் ஆரம்பிக்கிறது மட்டரகமான அந்தக் கட்டுரை. ஆண்டியப்பர், ராசாவின் தந்தை. எவ்வளவு பெரிய குற்றமாகவே இருந்தாலும், அதுவும் அந்தக் குற்றம் நிரூபிக்கப்படும் முன்பு, அந்த ஒருவரைப் பற்றி தரக்குரைவாக விமர்சிப்பதே தவறு எனும்போது அவரின் குடும்பத்தாரை இவ்வளவு அசிங்கமாக ஏசியுள்ள இந்த இணையஅழுக்கின் உள்நோக்கம் எதுவாக இருக்கும் எனச் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை!!

 கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் ஈழத்தில் செத்த போது தான் பெரிய தமிழுணர்வு பொங்கும் கடல் எனக் காட்டிக்கொண்ட சவுக்கு,  அந்த கொலைகளுக்கு காரணமாய் இருந்தவர்களை இந்த அளவிற்கு திட்டவில்லையே, ஆபாசமாக விமர்சிக்கவில்லையே. இதே போன்றதொரு தலைப்பை ஈழப்பிரச்சினையில் சோனியா மீதோ, அயோத்தி பிரச்சினையில் அத்வானி மீதோ, ஊழல் பிரச்சினைகளில் ஜெயலலிதா மீதோ செலுத்தி கட்டுரை எழுதட்டுமே பார்ப்போம்! 

ராசா மீது சுமத்தப்பட்டிருக்கும் குற்றமானது 'வருவாய் இழப்பு' என்பதாகும். அதை சவுக்கு போன்ற 10ஆம் தர இணையங்களும், பிற சாதிவெறி கொண்ட ஊடக வெறிநாய்களும் "ஊழல் குற்றம்" போல் திரித்து செய்தி வெளியிடுவதில் இருந்தே தெளிவாய் தெரியும் ராசா மீது எதாவது பழி வராதா அதை ஏகபோகமாக திரித்துக்கூற் வாய்ப்பு கிடைக்காதா என எங்கோ மிளகாய் வைத்ததைப் போல் காத்திருந்தவர்களுக்கு இந்த ஸ்பெக்ட்ரம் செய்தி ஐஸ் வைத்ததைப் போல் இருக்கவும் தங்கள் வேலையை துவக்கிவிட்டார்கள்.

 பிரச்சினையை சுலபமாய் சவுக்கின் பாணியிலேயே சொல்வதானால், உங்கள் தந்தை உங்களிடம் இரண்டு வீடுகளை விற்கச் சொல்கிறார். ஒன்று பழமையான வீடு (2G சேவை). மற்றொன்று புதிய வீடு(3G  சேவை). பழையவீட்டை எவன் தலையிலாவது கட்டினால் போதுமென வந்த விலையான 1லட்சம் ரூபாய்க்கு (ஒரு எடுத்துக்காட்டுக்கு) விற்றுவிட்டீர்கள். புதியவீட்டை சரியாக பேரம் பேசி 2லட்ச ரூபாய்க்கு (ஒரு எடுத்துக்காட்டுக்கு) விற்றுவிட்டீர்கள். இப்போது உங்கள் தம்பி வந்து "அய்யயோ போச்சே. பழைய வீட்டை குறைந்த விலைக்கு வித்துட்டானே! 1லட்ச ரூபாய் நஷ்டமாச்சே" என புலம்புகிறான். அதாவது உங்கள் தந்தைக்கு உங்களால் 1லட்சம் வருவாய் இழப்பு என குற்றம் சாட்டப்படுகிறீர்கள். இப்போது நடந்துகொண்டிருக்கும் செயல்களைப் பார்க்கும் போது, இந்த நிலையில் தான் ராசா இருக்கிறார். 

 2G என்ற சேவை இன்னும் சிலநாட்களில் 3G சேவையால் முழுவதுமாக overtake செய்யப்படப்போகும், அல்லது மக்களாலேயே காலாவதி ஆக்கப்படப்போகும் ஒரு தொழில்நுட்பம். அப்படியானதை 3G சேவை அலைவரிசைக்கு நிகரான விலையில் வாங்க முதலாளிகள் என்ன மூடர்களா???!! சரி, ஒரு பேச்சுக்கு இரண்டும் ஒரே விலைதான் என வைத்துக்கொள்வோம், இப்போது பெரிய நேர்மையின் மனித பிறப்புகள் போல் பேசும் அதிகாரியும், மன்மோகன் சிங்கும் அப்போது என்ன ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் முதுகை சொறிந்துகொண்டிருந்தார்களா??  கிட்டத்தட்ட 1லட்சத்தி76ஆயிரம் கோடி நஷ்டம் என இப்போதுதான் சொல்லமுடிகிறதா??!! இவ்வளவு பெரிய தொகைக்கு அலைவரிசை வியாபாரம் குறைத்து நடக்கும் போது தடுக்கவேண்டியது பிரதமர் பொறுப்பில்லையா? அவர் அல்லவா முதலில் ராஜினாமா செய்ய வேண்டும்!!?? அப்படியே குறைத்து விற்றிருந்தால் கூட அது 'வருவாய் இழப்பு' தானே? அதை 'ஊழல்' என ஊடகங்களை கூச்சமின்றி பொய் புழுக ஊக்கம் எங்கிருந்து வருகிறது? இதையெல்லாம் நாம் கவனிக்க வேண்டாமா? தொகையின் அளப்பெரிய பரிமாணத்தைப் பார்த்தவுடனே உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஆட்டுமந்தைகள் போல செயல்படுவதில் என்ன அறிவு இருக்க முடியும்??

ராசா மீதான குற்றச்சாட்டுகள் உண்மையாய் இருந்தால், பிரதமர் மீது மேலே நான் வைத்த குற்றச்சாட்டுக்கள் உண்மைதானே?!!! மேலும் 1லட்சத்து76ஆயிரம் கோடி என்பது குத்துமதிப்பான தொகை. நிர்ணையிக்கப்பட்ட விலை இல்லை. புதிய பைக் (3G) ஒன்றின் விற்பனை விலைக்கு சரிசமமாக பழைய பைக்கின்(2G) விலையை சொல்வது போன்ற ஒரு முட்டாள் தனமான நிர்ணயம் இது. ஒருவேளை இழப்பாக சொல்லப்படும் 1லட்சத்து76கோடியை விற்பனை விலையில் சேர்த்து விற்றிருந்தால் (எந்த நெட்வொர்க்கும் வாங்கியிருக்காது, ஒருவேளை வாங்கியிருந்தால்) நீங்களும் நானும் மிஸ்ட் காலிலேயே (missed call) பிழைப்பை ஓட்ட வேண்டியதுதன். ஒரு ரிங் என்றால் "வா". இரண்டு ரிங் என்றால் "இப்போ வராதே" என புதிய மொழியே உருவாகும் அளவிற்கு அழைப்புக் கட்டணங்கள் எகிடுதகிடாக எகிறியிருக்கும். பின் அதற்கும் தென்மாநிலத்தைச் சேர்ந்த, அதிலும் தமிழனான, அதிலும் தலித்தான ராசாவையே பலியாக்கியிருப்பார்கள் இந்த ஊடக விஷமிகள். (கண்டிப்பாய் நெட்வொர்க்குகளிடம் கமிஷன் வாங்கிக்கொண்டு குறைந்தவிலைக்கு விற்றிருக்க வாய்ப்புள்ளதை நான் மறுக்கவில்லை. ஆனால் 1லட்சத்து76கோடியை குறைத்து விற்றால் கையும்களவுமாக மாட்டுவோம் என்பது கூட அறியாத சிறுபிள்ளைகள் அல்ல இப்போது குற்றம்சாட்டப்பட்டிருப்பவர்கள் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்)

சவுக்கின் விஷ கக்கலில் கவனித்தாலே முதல் பத்திக்கும் கடைசி பத்திக்கும் உள்ள முரண் தெள்ள தெளிவாக தெரியும். ராசா விவகாரம் காங்கிரஸ் ஆடிய அரசியல் சதுரங்கம் போல சித்தரித்து பின் கடையில் அசாத் ஜெயலலிதாவுக்கு தெரிவித்த மறுப்பையும், முறைகேடு நடக்கவில்லை என மத்திய அரசு இப்போது சமர்ப்பித்திருக்கும் அறிக்கைக்குமான காரணத்தை விளக்கவில்லையே இந்த எல்லாம் தெரிந்த அறிவுஜீவிகள்!!!

   ராசா மீது சாட்டப்பட்டிருக்கும் குற்றம், எடுத்தேன் கவிழ்த்தேன் என மக்கள் முடிவு செய்யக்கூடிய ஒன்றில்லை. சவுக்கு போன்ற சாதி வெறியில் அலையும் ஊடகங்களின் செய்தியை அப்படியே ஆராயாமல் எடுத்துக்கொள்வது தெளிவான அறிவிற்கு திரை போடுவதைப் போல் ஆகும். எது எப்படியோ, இதுவரை தமிழ்தேசிய, தமிழ்பற்று, சாதிமறுப்பு போர்வை போர்த்திக் கொண்டிருந்த பல சாதிவேறி பிடித்த ஓநாய்களின் முகம் ராசா விவகாரத்தில் வெளியாகி இருப்பது நல்லதெனவே படுகிறது.

Tuesday, November 16, 2010

அழகிரி குடும்ப விஷயமும் வாக்காள நல்லவர்களும்..

          எப்போதுமே, தமிழ் மக்கள் என்றில்லை, இந்திய மக்களின் 'தன்மை'யானது அடிமையாய் வாழ்வதற்கும், மேலைநாட்டுமக்களின் வாழ்வு தரத்தை பார்த்து நித்தமும் பெருமூச்சு விடுவதற்கும், ஒருமுறை அமெரிக்கா சென்றாலே உலகத்தை சுத்தி வந்ததாய் எண்ணி பெருமை கொள்ள மட்டுமே தகுந்த ஒரு தன்மையோ என்ற எண்ணம் உள்ளது எனக்கு. ஒருமுறை கொடுக்கப்படவேண்டிய 500ரூபாய் கொடுக்கப்படாததால், ஓட்டுரிமையை விட ஓட்டுக்காக கொடுக்கப்படும் 500 ரூபாயையே தங்கள் உரிமையாக எண்ணி தெருவில் இறங்கி போராடிய மக்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அதில் நடுத்தரவர்க்க மக்களும் உண்டு. வறுமைகோட்டுக்குக் கீழே இருக்கும் மக்கள்தான் 500 ரூபாயை பெரிதாய் மதிக்கிறார்கள், விசுவாசமாய் ஓட்டளிக்கிறார்கள். அவர்களின் நிலைமை அது. அந்த அன்றாடங்காய்ச்சிகளுக்கு ஓபாமா ஒண்ணுக்கு போகும் கதையை CNNல் பார்க்கும் தகுதியோ, அறிவோ, மேதைமையோ கிடையாது. உலக அரசியல் பேசவோ, ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலை விவாதிக்கும் அளவிற்கோ உலக அறிவு கிடையாது. அவர்கள் அறிவு முழுதும் 500ரூபாயில் தேர்தலுக்கு முந்தைய நாள் தாங்கள் வாங்க முடிந்த பொருட்களின் முகம் தான் நிரம்பி நிற்கும். நாம் இந்த விளிம்புநிலை மக்களை சொல்லி குற்றமேயில்லை.

  சரி. இவர்கள் தான் இப்படியென்றால் பிற நிலை மக்களின் மனநிலைமை அதைவிட கேவலம். என்ன கருமத்துக்காக ஓட்டு போடுகிறோம் என்ற அறிவு கொஞ்சமும் கிடையாது. முதலிலேயே நேரடியாக கேட்கிறேன், எந்த ஆட்சியையாவது சரியான காரணத்திற்காக ஆட்சிபீடத்தில் ஏற்றியோ, அல்லது இறக்கியோ வைத்திருக்கிறோமா?? டி.விக்காக ஆட்சியில் ஏற்றிவிட்டு, இப்போது அழகிரி அவரது மகனுக்கு ஆடம்பர கல்யாணம் பண்ணுகிறார் என்று செய்தித்தாள்களில் வந்தவுடன் தி.மு.கவை தேர்தலில் தண்டிக்க வேண்டுமென சில அறிவாளிகள் கிளம்பியிருக்கிறார்கள். இதெல்லாம் காரணமா? இன்னும் கொஞ்சம் நாட்களில் "அந்த அமைச்சர் ஜாக்கி ஜட்டி போடுறாராமே!! விலையுயர்ந்த ஜட்டியாச்சே!!!"னு பொறாமைப் பட்டு கூட தேர்தலில் எதிர்ப்பலை கிளம்பினாலும் ஆச்சரியமில்லை. என்னடா இவன் "பொறாமை" என்கிறானே என்று நினைக்காதீர்கள். சராசரி மனிதனுக்கு தன் எதிர் வீட்டில் புது கார் வாங்கினால் வயிறு எரிகிறது. பின்னொரு நாளில் எதிர்வீட்டுக்கு வரும் முக்கியமான கூரியரை வாங்க மறுத்து, தன் பொறாமைக் குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறான். இதற்கும் தேர்தல் எதிர்ப்பலைகளுக்கும் என்ன வித்தியாசம்?

 ஊரெங்கும் மின்சாரம் இல்லை. அறிவிக்கப்பட்ட மின்வெட்டு 2 மணி நேரமென்றால் அறிவிக்கப்படாமல் 3 மணி நேர வெட்டு உள்ளது. இதற்கெல்லாம் எதிர்ப்பு அலையை கிளப்பாதவர்கள் ஆடம்பர திருமணம் செய்வதற்கு எதிர்ப்பலை கிளப்பினால் இந்த கேவலம் பிடித்த குணத்துக்கு பொறாமை என்பதைத் தவிர வேறென்ன பெயர் வைப்பது? சாதாரணமாக நடுத்தரவர்க்கத்தை சேர்ந்த ஒருவரே தன் வீட்டு திருமணத்தை தன் பொருளாதார தகுதிக்கு மீறி செய்ய நினைக்கும் போது, ஒரு மத்திய அமைச்சர் தன் மகனுக்கு ஆடம்பரமாய் திருமணம் செய்வதில் என்ன தவறு இருக்கிறது?

         ரஜினி தன் மகள் திருமணத்திற்கு ரசிகர்களை அழைக்காததை ஏதோ உலக குற்றம் போல் சித்தரித்த ஊடக விஷமிகள், அமைச்சர் அழகிரி வீட்டு திருமணத்திற்கு அவர் ஊரையே அழைத்துள்ளதில் என்ன குற்றம் காண்கிறது? இத்தனை லட்சம் பேர் பங்குபெறும் ஒரு திருமணவிழாவில், பல மண்டமங்களை வாடகைக்கு பிடித்து விருந்திடுவதில் என்ன வயிற்றெரிச்சல் இவர்களுக்கு? இத்தனை ல்ட்சம் பேரையும் என்ன ஒரு 10க்கு 10 அரங்கிலா அமர வைக்க முடியும். தமுக்கம் மைதானத்தில் நடந்தால் அதற்கு ஒரு பொறுமல்!!! மேலும் ஊடகங்களில் சித்தரிக்கப்படுவது போல் ஜெயலலிதா தன் வளர்ப்பு மகன் சுதாகரனுக்கு (பின் கஞ்சா வழக்கு போட்டு உள்ளே தள்ளியது வேறு விஷயம்) செய்த திருமண ஏற்பாடுகளில் ஒரு சதவிகிதம் கூட இந்த திருமணத்திற்கு செய்யப்படவில்லையென மதுரையில் இருப்போர்க்கு தெரியும்.

      என்னை வெகுநாட்களாய் உறுத்தும் ஒரு விஷயத்தை இந்தப் பதிவில் சொல்ல வாய்ப்பு வந்துள்ளது. அரசியல்வாதிகளின் ஊழலை விமர்சிக்கும் குப்பன் சுப்பன்களிடமெல்லாம் கேட்கிறேன், அரசு அலுவலர்களை தவிர்த்து இங்கு எத்தனைப் பேர் ஒழுங்கான வரி கட்டுகிறீர்கள்? நிலம் பதியும் போது வாங்கிய விலையை சரியாய் குறிப்பிட்ட ஒருவனைக் காட்டுங்கள்! நீங்கள் உங்கள் தகுதிக்கான ஊழல்களையும், முறைகேடுகளையும் செய்யும் போது அரசியல்வாதிகள் தங்கள் தகுதிக்கு என்ன முடியுமோ அதை செய்யத்தானே செய்வார்கள். அவர்கள் குடும்ப் திருமணங்கள் ஊழல் காசு என நீங்கள் விமர்சித்தால், உங்கள் வீட்டுத் திருமணங்கள் என்ன காசு??!!!! (உணவிர்கே கஷ்டப்பட்டு கடன் வாங்கி திருமணம்செய்யும் அன்றாடங்காய்ச்சிகளை நான் குறிப்பிடவில்லை. ஊரையும், அரசியல்வாதிகளையும் குறை சொல்வதே தங்கள் தகுதிக்கான அளவுகோல் என நினைக்கும் மேதவிகளைச் சொல்கிறேன்)

இதை எந்த வகையில் ஒரு கட்சியின் சார்புநிலை எடுத்தும் நான் எழுதவில்லை. ஒரு வீட்டின் திருமண விழாவை வயிற்றெரிச்சலுடன் facebookல் போடுவதும், அதைப்பற்றி கிண்டல்கள் செய்வதும் மிகவும் மூன்றாம் தரமான காரியமாக தெரிகிறது. அதனாலேயே எழுதுகிறேன். மேலும் இதுவரை நடந்த தேர்தல்களில் வந்த எதிர்ப்பலைகளை எல்லாம் கணக்கிட்டுப் பாருங்கள். எல்லாமே இந்த வகையறா தான். என்றைக்கு சரியான காரணங்களுக்காக மக்கள் ஒரு ஆட்சியை எதிர்க்கிறார்களோ அல்லது ஆதரிக்கிறார்களோ அன்றுதான் சனநாயகம் தளைக்கும். இல்லை கடைசி வரை பொறாமைப்ப்ட்டே செத்தொழிய வேண்டியதுதான்.

Monday, November 15, 2010

இந்தியாவின் மிகச்சிறந்த கவிதை (மனுஷ்ய புத்திரன்)

இதுவரை என் வலையில் பிறர் எழுதிய பதிவுகள் எதையுமே நான் வெளியிட்டதில்லை. ஆனால் நேற்று நண்பர் ஒருவர் சாருவின் வலை சுட்டியை அளித்து அதில் வெளியிடப்பட்டிருந்த கவிதையை வாசிக்கச் சொன்னார். மனதை அதிர வைத்தது. கடவுள் நம்பிக்கையின் பேரில் சாத்தானுக்கு வேதம் ஓதும் மதவாதிகள் அனைவரும் படிக்க வேண்டிய கவிதை. என் வலையில் அதை வெளியிடுவதை பெருமையாகவே நினைக்கிறேன். 


அங்கே கடவுள்கள் பிறப்பதற்கு முன்-  மனுஷ்ய புத்திரன்

அங்கே ஒரு கடவுள் பிறந்தார்
அங்கே ஒரு அரசர்
தனது கடவுளுக்கு ஆலயம் எழுப்பினார்
கடவுள்கள் பிறப்பதற்கு முன்பு
அரசர்கள் வருவதற்கு முன்பு
அங்கே யார் இருந்தார்கள்
என்பது நமக்குத் தெரியாது
நான் உள்ளுணர்விலிருந்து
இந்தக் கவிதையை எழுதுகிறேன்
நம்பிக்கைகளிருந்தல்ல
நம்பிக்கையின்மைகளிலிருந்து
இந்த வரிகளைத் தொடங்குகிறேன்
இதன் அடுத்த வரியைப் பற்றி
எனக்கு எதுவும் தெரியாது
அங்கே ஒரு கோயில் இருந்தது
அங்கே ஒரு மசூதி இருந்தது
கோயில்களும் மசூதிகளும்
எழுப்பப்படுவதற்கு முன்னர்
அவை அழிக்கப்படுவதற்குமுன்னர்
அங்கே ஒரு காலம் இருந்தது
பிறகு அது அழிக்கப்பட்டது
நான் எனது வரலாற்றுப் புத்தகங்களை
எரித்துவிடுகிறேன்
நீங்கள் உங்கள் வரலாற்றுப் புத்தகங்களில்
காறித் துப்புங்கள்
நாம் அவற்றை இனி
ஒருபோதும் பயன்படுத்த முடியாது.
ஷேக்ஸ்பியர் வாழ்க்கையைப் பற்றி
சொன்னதுதான் இதற்கும்:
அது ஒரு மூடனால் சொல்லப்பட்ட
புனைகதை
சத்தமும் சினமும் நிறைந்த
அற்பமான புனைகதை
அகழ்வாராய்ச்சிகள்
முக்கியமான தடயங்களைத் தருகின்றன
அவை வரலாறுகளை மாற்றி எழுதுகின்றன
புதிய வரலாறுகளை எழுதுகின்றன
தீர்ப்புகளை எழுதுகின்றன
ஆனால் அதில் ஒரு முக்கியமான
தடயம் மறைக்கப்பட்டுவிட்டது
அது நம் அனைவரையும் மனம்
உடையச் செய்வது
நான் அந்தத் தடயத்தை
இந்த வரிகளுக்குள் ஒளித்து வைக்கிறேன்
நீங்கள் அதைக் கண்டுபிடிக்கலாம்
இன்னும் உங்களுக்கு
ஒரு இதயம் இருக்கிறது
ஒரு சந்தர்ப்பம் இருக்கிறது
இப்போது அங்கே என்ன  இருக்கிறது?
இடிபாடுகள் இருக்கின்றன
வெற்றிடம் இருக்கிறது
துப்பாக்கி ஏந்திய காவலர்கள் இருக்கிறார்கள்
கடந்து செல்லும்
பறவைகளின் நிழல்கள் இருக்கின்றன
நீதிபதிகள் நம்பிக்கைகளின் பேரால்
தீர்ப்புகள் வழங்குகிறார்கள்
நீதியின் பெயரால் வழங்கப்படும்
நீதியைவிட
நம்பிக்கையின் பெயரால் வழங்கப்படும்
நீதி நமக்குப் பரிச்சயமானது
நாம் புரிந்துகொள்ளக் கூடியது
நமது அரசர்கள்
நம்பிக்கையின் பெயரால்
நாடுகளை வென்றார்கள்
நம்பிக்கையின் பெயரால்
வெல்லப்பட்டவர்களை
கழுமரங்களில் சொருகிவைத்தார்கள்
மைதானங்களை
சிரத்சேதம் செய்யப்பட்ட தலைகள்
இமைப்பதைப் பார்த்தபடி
தமது நம்பிக்கைகளை உறுதி செய்தார்கள்
ஔரங்கசீப்போ
சத்ரபதி சிவாஜியோ
நம்பிக்கையற்றவர்களாக இருந்திருந்தால்
இவ்வளவு புனித யுத்தங்களை
நாம் பார்த்திருக்க மாட்டோம்
காந்தி ஒரு நம்பிக்கையற்றவராக
இருந்திருந்தால்
இந்த மக்களுக்கு இப்படிப்பட்ட
ஒரு விடுதலையை அளித்திருக்க மாட்டார்
ஒரு நீதிபதியை வழிநடத்துவது போல
நம்பிக்கை ஒவ்வொரு மனிதனையும்
இப்போது வழிநடத்துகிறது
அந்த இளைஞனுக்கு என்ன தெரியும்
இஸ்லாத்தின் தர்மம் பற்றி
அவன் எதையும் கற்கவேயில்லை
ஐந்து நேரமும் தொழுகிறான்
ஒரு சிறிய வேலைக்குப் போகிறான்
அவனது சகோதரிகள் அவனை நம்புகிறார்கள்
ஒரு நாள் காணாமல் போகிறான்
அவனது புகைப்படம்
பத்திரிகைகளில் வெளிவருகிறது
அவன் நம்பிக்கையின் பெயரால்
பிறந்த நாள் விருந்திற்குக் கூடியவர்களைக்
கொலை செய்கிறான்
அந்த சன்னியாசிக்கு என்ன தெரியும்
இந்து தர்மம் பற்றி
அவன் எதையும் கற்கவே இல்லை
கிடைத்ததை உண்டு
கிடைத்த இடத்தில் தூங்கி
கங்கையில் குளித்து எழுகிறான்
வாளை உயர்த்தி
சூரியனை நோக்கி சந்தியா வந்தனம்
செய்தபடி
நம்பிக்கையின் பெயரால்
யாரோ ஒருத்தியின் வயிற்றைக் கிழிக்கிறான்
எவ்வளவு கொன்றாலும்
ஜனங்கள் மிச்சம் இருக்கிறார்கள்
கூட்டம் கூட்டமாக எல்லா இடத்திலும்
பெருகிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்
மனித அழிவு நமக்கு
எந்த அதிர்ச்சியையும் தருவதில்லை
இது ஒரு அலுப்பூட்டும் வேலை
ஏராளமான மனிதர்கள் மிச்சமிருக்கிறார்கள்
ஏராளமான கோயில்களுடன்
ஏராளமான மசூதிகளுடன்
ஏராளமான நம்பிக்கைகள்
இன்னும் மிச்சமிருக்கின்றன
நம்புங்கள்
நான் ஒரு மத சார்பற்றவன்
நான் நடு நிலையாகவே
கருத்துக்களைத் தெரிவிக்கிறேன்
எல்லாத் தரப்பு நியாயங்களையும்
நான் பேசுகிறேன்
நான் அந்த நாடகத்தை ஆடியே தீரவேண்டும்
இந்துவாக இருப்பது ஒரு தேர்வு அல்ல
இஸ்லாமியனாக இருப்பது ஒரு தேர்வு அல்ல
மத சார்பற்றவனாக இருப்பதும்
ஒரு தேர்வு அல்ல
கடவுள்
அங்கே பிறப்பதற்கு முன்பு
நிறைய மனிதர்கள் அங்கே பிறந்திருக்கிறார்கள்
கடவுள்களின் ஆலயங்கள்
அங்கே எழுப்பப்படுவதற்கு முன்பு
அது வேட்டைப் பொருள்களைப்
பங்கிட்டுக் கொள்ளும் நிலமாக இருந்தது
அது ரத்த வாடையாலும்
மாமசத்தின் மிச்சங்களாலும் நிறைந்திருந்தது
கருணையின் கடவுள்
தவறான ஒரு இடத்தில் வந்து பிறந்தார்
கருணையே வடிவான இறைவனுக்கு
ஒரு அரசன் தவறான இடத்தில்
ஒரு ஆலயம் எழுப்பினான்
இப்போதும் அந்த இடம்
வேட்டைப் பொருள்களின் பங்கிடும்
நிலமாக  இருக்கிறது
யாரெல்லாம் எதையெல்லாம்
வேட்டையாடினீர்கள்
என்று உங்களுக்குத் தெரியும்
ஒருவர்கூட அதை
பயத்தாலோ
வெட்கத்தாலோ
குற்ற உணர்வாலோ
மறைக்க முயற்சி செய்யவில்லை
நீங்கள் நம்பிக்கையின்
பெயரால் வேட்டையாடினீர்கள்
நீங்கள் ஒருபோதும் தண்டிக்கப்பட மாட்டீர்கள்
நம்பிக்கை என்பதே
எப்போதும் இன்னொருவர்மீதான
தண்டனையாக இருக்கும்போது
நீங்கள் விசாரிக்கப்பட மாட்டீர்கள்
மறுமை நாளில்கூட
கொஞ்சம்
அமைதியாக இருங்கள்
கொஞ்சம்
சமாதான முயற்சிகளில் பங்கெடுங்கள்
கொஞ்சம்
தேர்தல் அறிக்கைகளைத் தாமதியுங்கள்
அது பங்கிடப்படுகிறது
நம்பிக்கையின் தராசில்
உங்கள் வேட்டைப் பொருள் நிறுக்கப்படுகிறது
கொஞ்சம்
அமைதியாக இருங்கள்
மேல் முறையீடுகளுக்கு நேரமிருக்கிறது
இன்னும் நீதிபதிகள் இருக்கிறார்கள்
கொலைகளுக்கு
இன்னும் எவ்வளவோ அவகாசம் இருக்கிறது
கொல்லப்படுவதற்கு
இன்னும் எவ்வளவோ
ஜனங்கள் இருக்கிறார்கள்
அது பங்கிடப்படுகிறது.

 


Tuesday, November 9, 2010

கோவையில் என்கவுண்டர் செய்யப்பட்ட நீதித்துறை

என்கவுண்டர் என்றால் என்ன? திருப்பி சுடுவது என்பது மறக்கப்பட்டு அல்லது மறைக்கப்பட்டு, ஓடவிட்டு சுடுவது என்றாகி விட்டது. சினிமாவில் கூட என்கவுண்டர் ஸ்பெஷலிஸ்ட் என கதாநாயகனை காண்பிக்கிறார்கள். எவ்வளவு மடத்தனமான உருவாக்கம் இந்த வார்த்தை. இன்று கோவையில் நடந்திருக்கும் என்கவுண்டர் சம்பவம் திட்டமிட்ட கொலை என அனைவருக்கும் தெரியும். ஆனால் அவன் ஏதோ ஓடியதாகவும், அதனால் சுட்டதாகவும் கதை சொல்கின்றன செய்திதாள்களும், தொலைக்காட்சிகளும். சுடப்பட்ட குற்றவாளி மிகவும் மோசமான செயலை செய்தவன் தான். அவன் மரணசெய்தி என்னையும் உட்பட நம் அனைவருக்குமே மிகுந்த மகிழ்ச்சி தருவதாய்தான் அமைந்துள்ளது. ஆனாலும் இந்த செய்தியை இப்படியே விட்டு விடுவதும் நல்லதல்ல. என்கவுண்டர்கள் பொதுவாக அரசியல்வாதிகளின் லாபத்திற்காக நடத்தப்படுவன. அல்லது சில ரவுடிகள் போலீசின் கைமீறி நடந்துகொள்ளும் போது அவர்களை என்கவுண்டர் எனச் சொல்லி கொன்றுவிடும் நிகழ்வுகள் பல உண்டு. அ.தி.மு.கவிற்காக தி.மு.க தொண்டர்களிஅ ஓட ஓட வெட்டிய அயோத்திகுப்பம் மணியை அ.தி.மு.க ஆட்சியிலேயே என்கவுண்டர் செய்யப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டது நினைவிருக்கலாம். ஆனால் இன்று நடந்துள்ள என்கவுண்டர் இந்த கொலைகளில் சேர்க்க முடியாது. ஏனெனில் இது முழுக்க முழுக்க மக்களுக்காக நடத்தப்பட்ட ஒன்று. குற்றவாளியின் கொடூர கொலை போலீசாரையே நடுங்கவைத்ததுதான் இந்த என்கவுண்டருக்கு காரணம். இன்னொன்று, சில குற்றவாளிகளை மக்களே கோபப்பட்டு அடித்துக்கொன்ற சம்பவம் கூட உண்டு. அதற்கு காரணம் நம் இந்திய சட்டத்தின் மீது மக்களுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையின்மை. மக்கள் அடித்துக் கொல்வதை ஏற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால் போலீசே, இத்தகைய கொடூர குற்றவாளிக்கு இந்திய நீதிமன்றத்தால் சரியான தண்டனை கொடுக்க முடியாது எனக் கருதி அவனை கொன்றுள்ளது நம்மை சிந்திக்க வைக்கிறது. இந்திய நீதித்துறையை காப்பாற்ற வேண்டிய போலீசுக்கே இந்திய நீதியின் மேல் நம்பிக்கை போய், தர்மத்தை காப்பாற்ற வேண்டி ஒரு கொலை செய்துள்ளது, இந்திய நீதித்துறையின் கையாலாகாதனத்தை வெட்டவெளிச்சம் போட்டு காட்டியுள்ளது. இந்த என்கவுண்டர் கொலையை நாம் ஆதரித்தாலும், இத்தகைய தண்டனைகள் போலீசால் வழங்கப்படுவது என்றைக்குமே நல்லதல்ல. நம் நீதித்துறையே இத்தகைய துரித-சரியான தண்டனைகளை வழங்குவதற்கு தேவைப்படும் மாற்றங்களை ஆவன செய்தால்தான் குற்றங்கள் குறையும்.

பூணூல் நரம்புகள்


இந்தக் கட்டுரையின் உட்பகுதிக்குள் செல்லும் முன், இந்த பதிவுக்கு சிறிதளவே சம்பந்தம் உடைய ஒரு சிறிய சம்பவம். திருப்பத்தூரில் ஒரு புகழ்பெற்ற உணவுவிடுதி ஒன்று இருந்தது.(இருக்கிறது). சாதி ஒழிப்பு போராட்டங்கள் தி.கவினரால் வெகு சுறுசுறுப்பாக நடத்தப்பட்ட காலகட்டம் அது. கடை, வீதி, பள்ளி என எல்லா பெயர்ப்பலகைகளிலும், உரிமையாளர்களின் பெயருக்குப் பின்னால் இணைக்கப்பட்டிருந்த சாதிப் பெயர்கள் தார் கொண்டு அழிக்கப்படுவதும், உடனடியாக பெயர் மாற்றம் செய்யுமாறு முதலாளிகள் மிரட்டப்படுவதுமாக பரபரப்பு பரப்பப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. இந்நிலையில், திருப்பத்தூரில் இருந்த 'மதகுபட்டி ஐயர் ஹோட்டல்' என்ற விடுதியின் பெயரை மாற்றுமாறு தி.கவினர் அந்த விடுதியின் அப்போதைய முதலாளியை வற்புறுத்திக் கேட்டுக்கொண்டனர். முதலாளிக்கோ மிகுந்த தர்மசங்கடமான நிலைமை. அந்த உணவு விடுதியின் 'brand name' அது. 'மதகுபட்டி ஐயர்'யில் ஐயரை எடுத்துவிட்டால் பெயரும் முழுமை பெறாது, வாடிக்கையாளர்களும் கணிசமாக குறைவார்களோ என்ற அச்சம் அவருக்கு. நியாயமான கவலைதான். இருந்தாலும் இப்போது செட்டியார், நாடார் என அனைத்து சாதிகளும் பெயர்பலகையில் இருந்து அழிக்கப்பட்டுவரும் அந்த நேரத்தில் முதலாளிக்கு பெயரை மாற்றுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. சிறிது நேரம் கண்ணை மூடி யோசித்தார். பின் எழுந்து, தி.கவினர் கையில் கொண்டு வந்திருந்த தாரை எடுத்துக்கொண்டு கடை வாசலுக்கு சென்றார். தி.க போராளிகள் அனைவரும் மிகுந்த ஆர்வத்தோடு 'ஐயர்' என்ன செய்யப்போகிறார் எனப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது, பலகையில் உள்ள 'ஐயர்'ல் 'ர்'ன் புள்ளியை அழித்தார். 'மதகுபட்டி ஐயா ஓட்டல்' எனப் பெயர் மாறியது. 

விசயத்திற்கு வருகிறேன். சிலநாட்களுக்கு முன் என் கல்லூரித்தோழன், பார்ப்பன சாதியைச் சேர்ந்தவன், Facebookல் என்னிடம் "எதற்காக இன்னும் "பார்ப்பான் பார்ப்பான்" என எழுதிக்கொண்டும் பேசிக்கொண்டும் இருக்கிறீர்கள்? இந்த காலகட்டத்தில் அதற்கான தேவை என்ன? நான் பார்ப்பான் எனத் தெரிந்ததும் என் சகநண்பர்களுள் எத்தனைப் பேர் என்னை வேற்றுகிரகவாசி போல பார்த்திருக்கிறார்கள் தெரியுமா? எதற்காக ஒரு சாதியை குறி வைத்து தாக்குகிறீர்கள்?" என்றெல்லாம் கேள்விகளை அடுக்கிக்கொண்டே போனான். என்னால் உடனடியாக பதில் சொல்ல முடியவில்லை. மனம் பதில் சொல்ல உந்துவதற்க்கு முன் சில விஷயங்களை என்னுள் ஓட்டியது. முதல் விஷயம் அவன் என் தோழன், முகநூலில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் அரை அங்குல இடத்தில் எதையோ நான் சொல்லி அதை அவன் தவறாகப் புரிய எந்த நிலையிலும் இடம் கொடுக்கக்கூடாது. இரண்டாவது அவன் கேட்ட கேள்விகளை படித்தபோது அவைகள் மிகவும் விளக்கமாக பதிலுரைக்கப்பட வேண்டியவை. அவசரகதியில் எதையோ செய்ய நான் விரும்பவில்லை. இவையிரணிடினும் மேலாக, எந்த நிலையிலும் அவனுடன் ஒரு வாக்குவாதத்தை நிகழ்த்த மனம் ஒப்பவில்லை. தோழன் என்பதால் இருக்கலாம். (இந்த கடைசி விசயத்தை பற்றி என் மனதில் தனி சிந்தனைக்கிளை (track) ஒன்று ஓடிற்று. அதைப் பற்றி தனியாக ஒரு பதிவில் சொல்கிறேன்) இதெல்லாம் மீறியும் பதில் சொல்லவேண்டிய கடமையும் கண்டிப்பாக எனக்குண்டு என்பதையும் உணர்ந்தே இருந்தேன்.

  சிறிது விரிவாகவே பார்க்கவேண்டிய விசயம் இது. தாழ்த்தப்பட்டவர்களிடமும் கணிணி உள்ளது, இந்து சமவெளி நாகரீக காலம் தொட்டு கடவுளுக்கு அடுத்த பிறவியாய் தன்னை தானே முத்திரை குத்திக்கொண்ட பார்ப்பனர்களிடமும் கணிணி உள்ளது. அவ்வளவுதானே.. சமதர்ம சமுதாயம் அல்லவா இது? விசயம் முடிந்துவிட்டதல்லவா? இன்னும் எதற்கு பார்ப்பனீயம் பற்றியும், பார்ப்பனத்தன்மை பற்றியும் பேசியும், எழுதியும் வரவேண்டும்? என்ற கேள்வி சாதாரணமாக எழலாம். இந்தக் கேள்வியின் மேல் தோலைப் (மேலோட்டமாகப்) பார்த்தால் கேள்வி மிக நியாயம் என்றுதான் தோன்றும். ஆனால் அப்படி இதை விட்டுவிட முடியாது. இந்தக் கேள்வியின் வெளித்தோலில் அல்லாமல், வியாதி தோலின் அடியில் ஒளிந்துள்ளது.  விஜய் தொலைக்காட்சியில் சில காலம் முன்பு ஒரு நிகழ்ச்சி. அதில் ஒரு இளையதலைமுறை பார்ப்பன பெண் பேச வந்திருந்தார். ஒரு கட்டத்தில் நிகழ்ச்சியை நடத்துபவரிடம் அந்தப் பெண் "நான் ஒரு ஐயங்கார் சார். எனக்கு அது ரொம்ப பெருமையாவும் கர்வமாவும் இருக்கு"எனச் சொல்லிற்று. ஐயங்காராய் இருப்பதில் என்ன கவுரம் இருக்க முடியும்? என்ன சாதித்தால் பார்ப்பான் என்ற 'உயர்வான' சாதியில் பிறக்கலாம்??? எவ்வளவு இழிவான பேச்சை அந்தப் பெண் பேசியிருக்கிறது? இது ஒரு வகை. பார்ப்பனர்களில் 99% இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள், குறிப்பாக ஊடக வெளிச்சத்தில் உள்ள பார்ப்பனர்கள். இப்படி ஒரு மடத்தனமான, மிருகத்தனமான ஆணவம், கணிணியை இயக்கும் ஒரு இளைய தலைமுறை பெண்ணுக்கு எப்படி வருகிறது? "மீன் குட்டிக்கு நீந்தக்கற்று தரவேண்டுமா?" என்ற பழமொழியைத் தவிர வேறு பதில் இல்லை.
இப்படியானதொரு, தாங்களே தங்களை உயர்வாய் நினைத்துக்கொள்ளும் மேன்மைத்தனம், நம் ஆட்கள் அவர்களை 'சாமி சாமி' என விளிப்பதில் இருந்து, அவர்கள் நம்மிடையே இருந்து வித்தியாசப்படுத்திக்கொள்ள அணியும் பூணூல் வரையில் நீள்கிறது. என் தோழன் சொன்னதைப் போல் அவனை எல்லாரும் வேற்றுகிரகவாசி போல பார்க்கிறார்கள் என்ற விசயத்தில் உண்மை இருக்கவே செய்கிறது. உதாரணமாக, திருநெல்வேலி தமிழ், மதுரை தமிழ், நாகர்கோயில் தமிழ், சென்னை தமிழ் என இருக்கும் vernacular dialects போல பார்ப்பனத் தமிழ் என்று ஒன்று இருக்கிறதல்லவா? அவாள் மட்டும் எந்த ஊரில் எத்தனை ஆண்டுகள் இருந்தாலும் அந்த ஊரின் vernacular dialectஐ பிடித்துக்கொள்ளாது தங்கள் வீட்டில் 'சமஸ்கிருத தமிழ்' தானே பேசுகிறார்கள். சாதாரணமாக என் அறையில் ஒரு கிறித்தவனும், பிற சாதி இந்துவான நானும், ஒரு பார்ப்பனனும் இருந்தால், பழக்க வழக்கங்களில் கிறித்தவன்தானே எனக்கு மிகவும் நெருக்கமாக இருக்கிறான். சட்டையை கழட்டிவிட்டு காற்றாட இருக்கும் போது கூட கிறித்தவன் தானே என் உருவில் இருக்கிறான். எனக்கும் அந்த கிறித்தவனுக்கு எங்களிடம் இருந்து வித்தியாசமாக அவன் அணியும் பூணூல் ஒரு வேற்றுமை தன்மையை தருமா தராதா?
இப்படி மொழியில் இருந்து, உணவில் இருந்து, வெற்று உடம்பில் இருந்து, பல விஷயங்களில் மற்றவரை விட தன்னை வேறுபடுத்திக் காட்டிக்கொள்ளும் பார்ப்பனர்களை மற்றவர்கள் வித்தியாசமாய் பார்க்கத்தானே செய்வார்கள்! ஆனால் இங்கே வித்தியாசம் என்பது பல இடங்களில் 'உயர்வாக' எனவும் சில இடங்களில் 'தாழ்வாக' எனவும் அர்த்தம் கொள்ளலாம். பல பிறசாதி இந்துக்கள் இன்னமும் பார்ப்பனர்களை தங்களைவிட உயர்வாக பார்ப்பதும் இந்த 'வித்தியாச' பார்வைக்கு காரணம். விஜய் டிவியில் வந்த பெண் போன்ற நரம்பை பூணூலாய் உடுத்திய பார்ப்பனர்களுக்கு இந்த வித்தியாசம் கர்வத்தையும், ஆணவத்தையும் தரும் அதே வேளையில் என் தோழன் போன்ற சில பார்ப்பனர்கள் வருத்தப்படுகிறார்கள்! ஆனால் பிரச்சினை என்னவென்றால் என் தோழன் போன்ற பார்ப்பனர்கள் 1% மட்டுமே உண்டு. அதுவும் நம் நட்பு வட்டத்தில், ஊடகத்திற்கு சிறிதும் சம்பந்தமில்லாமல் இருக்கிறார்கள்.

சரி. பார்ப்பனர்கள் மட்டுமா இப்படி செய்கிறார்கள்? ஆதிக்க சாதிக்காரன் தன்னை உயர்த்திப் பேசுவதில்லையா? அவர்களை ஏன் குறிப்பிடுவதில்லை? ஒவ்வொரு சாதியாக சொல்லி பேசாமல், பார்ப்பனீயம் என்பது எல்லா ஆதிக்க சாதியையும் ஒரு சொல்லில் அடக்கும் வார்த்தையே அன்றி, பூணூல் அணிந்த சாதியை மட்டும் குறிப்பதன்று. பார்ப்பனீயம் என்பது மனுவின் மூலம் ஒரு சாதியை மற்றொரு சாதி ஆதிக்கம் செய்வதற்கான வழிவகையை செவ்வனே செய்து கொடுப்பது. உதாரணமாக யாரேனும் கொடுமையான செயல்களை செய்தால் "ஏன் காட்டுமிராண்டித்தனமாக (barbaric) செய்கிறாய்?" என்கிறோம். இப்படி நாம் ஒருவனை சொல்வதற்கு அவன் காட்டுமிராண்டியாக (barbarian) இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அத்தகைய செயல்களை செய்தாலே போதும். இது 'பார்ப்பனர்' என்ற சொல்லுக்கும் பொருந்தும். ஆதிகாலம் தொட்டே சாதியத்தின் பேரால் அடக்கி ஆளுதல் என்னும் செயலை செய்து வந்த பார்ப்பனரின் தன்மையானது இந்த காலத்திலும் அதைச் செய்யும் ஆதிக்க சாதியினருக்கும் பொருத்தப்படுகிறது. காட்டுமிராண்டித்தனம்-பார்ப்பனீயம்! அதனால் பார்ப்பனராய் பிறந்தும் சாதியை எதிர்க்கும் சிலரை நான் பார்த்ததுண்டு, அத்தகைய பார்ப்பன தன்மை இல்லாத பார்ப்பனர்கள், இணையத்திலோ அல்லது வேறு எங்கோ பார்ப்பனத்தன்மைக்கெதிரான எழுத்துக்களைப் படிக்கும் போது வருத்தப்படவேண்டிய அவசியம் முற்றிலும் கிடையாது. ஆதிக்க சாதியினர் இன்னும் வெளிப்படையாக சாதியை கையிலெடுத்து அலையும்போது, பார்ப்பனர்கள் எதிர்மறை பார்ப்பனர்கள் ஆகி பார்ப்பனீயத்தை பரப்பியே வருகின்றனர். அதாவது பார்ப்பனீயத்தில் நம்பிக்கையில்லாதிருத்தல் போல் வெளிக்கட்டிக்கொண்டு, எல்லாரும் சம-இந்துக்களே என காட்டிக்கொண்டும் பார்ப்பனீயத்தை பரப்புதல். இதனைச் செய்ய அவர்களின் கையில் இருக்கும் ஊடகங்கள் அவர்களுக்கு பெருந்துணையாகவே இருக்கிறது. மேலும் இந்துமதத்தை காப்பாற்றினால்தான், அதன் மூல தன்மையான பார்ப்பனீயத்தை காப்பாற்ற முடியும் என்பதில் மிக தெளிவாய் இருக்கிறார்கள். அதை நோக்கியே அத்வானியில் இருந்து சோ வரை தினமலர், இந்து போன்ற mediumகளின் வாயிலாக மக்களின் மனத்தில் விஷத்தை பரப்ப முடிகிறது. இட ஒதுக்கீட்டைப் பற்றிய மிகத் தவறான செய்திகளை பரப்பி, இடஒதுக்கீட்டின் மூலம் பயன்பெற்றவர்களைக் கூட இடஒதுக்கீட்டை எதிர்த்து கருத்து தெரிவிக்க தூண்டுகிறது. ஆதிக்க சாதியினர் சாதியின் பெயரால் தாழ்த்தப்பட்டவனின் வாயில் மலம் திணித்துக்கொண்டிருக்கும் போது, அமைதியாக ஊடகங்கள் மலம் போன்ற செய்திகளை மக்கள் மனத்தில் திணிக்கமுடிகிறது. இதனால் தான் கணிணி காலத்திலும் 'பார்ப்பனீய எதிர்ப்பு' வேலையை செய்யவேண்டிய தேவை உள்ளது. இது எந்த வகையிலும் individual brahminsஐ அவமானப்படுத்தவோ, அல்லது ஒதுக்கி வைக்கவோ செய்யும் காரியம் கிடையாது.

உதாரணமாக அயோத்தி தீர்ப்பு வந்த அன்று தினமலர் செய்தி "சர்ச்சைக்குரிய இடம் மூன்றாக பிரித்து பங்கீடு. இந்துக்களுக்கு ஒரு பங்கும், இசுலாமியர்களுக்கு ஒரு பங்கும், நிர்மோகி அகரா அமைப்புக்கும் சமமாக பிரிக்கப்பட்டது என்று". இதில் மூன்றாவதாய் இருக்கும் நிர்மோகி அகரா அமைப்பு என்ன கிறித்தவ அமைப்பா? இந்து அமைப்பு தானே. இந்த விசதன்மை அனைத்து இந்துக்களிடம் அல்லாது பார்ப்பன ஊடகங்களிடம் மட்டுமே உள்ளதை யாராலும் மறுக்க முடியுமா? அதனால் தான் நம்மிடம் கணிணி வந்தாலும், பல உரிமைகள் வந்தாலும் இந்த விசத்தன்மையை எதிர்க்க விளைந்தே 'பார்ப்பானியம்' என்ற சொல்லை பயன்படுத்த வேண்டியுள்ளது. மற்றபடி இது பார்ப்பனர்களுடனான நேரடி மோதலோ அல்லது வெறுப்புணர்வோ அல்ல.

 சமீபத்தில் நண்பர் பிரதீப்புடன் பேசியபோது "இளா. பார்ப்பனர்னு போட்டா என் பார்ப்பன நண்பர்கள் எல்லாம் வருத்தப்படுறாங்க. என்ன செய்யலாம்?" என்று கேட்டார். நான் "அது ஒன்றும் கெட்ட வார்த்தை இல்லையே. அப்படியே போடுங்கள். வருத்தப்படுவோருக்கு விளக்கிக்கொள்ளலாம்" என்றே. பின் அடுத்த நாள், பார்ப்பனன் என போடுவதற்கு பதிலாக 'பா*****ன்' என அவர்து google buzz updatesஇல் போட்டிருந்தார். இது எதோ ரொம்ப பெரிய கெட்ட வார்த்தைபோல் தோற்றமளித்தது. பின் அவரும் அதை மாற்றிவிட்டார்.  பார்ப்பனீயம் என்ற ஒரு தன்மையால் நம்மிடம் தோன்றிய சாதியத்தை எவெரெல்லாம் தூக்கிப் பிடிக்கிறார்களோ அவர்கள் அனைவருமே 'பார்ப்பனர்' தான். அதனால் தான் அந்த காட்டுமிராண்டி உதாரணத்தை மேலே மேற்கோள் காட்டியிருந்தேன். உடலில் பூணூல் அணிந்து பார்ப்பனீயத்தை தூக்கிப் பிடிக்கும் பார்ப்பனரை விடவும், நரம்புகளையே பூணூலாய் கொண்ட ஆதிக்க சாதி வெறியர்களும், எதிர்மறை-பார்ப்பனர்களும் மிகவும் சமூகத்துக்கு கேடுவிளைவிப்பவர்கள் என்பதும், அவர்கள் செயல்-சக்தியாய் கொண்டு இயங்கும் 'பார்ப்பனீயத்தையும்' அழிக்க வேண்டுமென்பதும், அதற்கு பார்ப்பன தன்மை இல்லாத பார்ப்பனர்களும் ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்பதே என் கருத்து.  ஓரளவிற்கேனும் என் நண்பனுக்கு பதில் அளித்துவிட்டேன் என்றே நினைக்கிறேன். கருத்துக்களை எதிர்பார்க்கிறேன்.

(குறிப்பு: திருப்பத்தூரில் 'மதகுபட்டி ஐயா ஓட்டல்' எனப் பெயர் மாற்றப்பட்ட உணவுவிடுதி, மீண்டும் சில காலம் சென்று அவருக்குப்பின் வந்தவர்களால் 'மதகுபட்டி ஐயர் ஓட்டல்' என்று மீண்டும் பெயர் மாற்றப்பட்டுவிட்டது :-))
  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...